متخصصان: علامتی در فک، افزایش ۶۰ درصدی خطر ابتلا به زوال عقل را نشان می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات جدید دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز شواهد بیشتری ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد از دست دادن عضلات، که به عنوان سارکوپنی نیز شناخته می‌شود، می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را به طور قابل توجهی افزایش دهد. این یافته جدید بر اساس این ایده است که یک عضله واحد در فک ممکن است نشان دهنده توده عضلانی اسکلتی در سراسر بدن باشد.

استاد مغز و اعصاب، مریلین آلپرت، یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: "ما دریافتیم که افراد مسن با توده عضلانی اسکلتی کمتر، پس از تعدیل سایر عوامل خطر شناخته شده، ۶۰ درصد بیشتر در معرض ابتلا به زوال عقل هستند. "

عضلات اسکلتی حدود یک سوم وزن بدن را تشکیل می‌دهند و از دست دادن عضلات بخش طبیعی پیری است. پس از ۳۰ سالگی، افراد معمولاً هر دهه ۳ تا ۵ درصد از توده عضلانی خود را از دست می‌دهند.

تخمین زده می‌شود که تحلیل عضلات، از دست دادن قابل توجه توده عضلانی و قدرت، ۱۰ تا ۱۶ درصد از بزرگسالان مسن در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

ارتباط بین تحلیل رفتن عضلات و زوال شناختی کاملاً مشخص نیست، اما محققان معتقدند که ممکن است به دلیل میوکین‌ها باشد. عضلات اسکلتی پروتئین‌ها و پپتید‌های کوچکی به نام میوکین‌ها تولید و آزاد می‌کنند که مستقیماً بر مغز تأثیر می‌گذارند.

هرچه توده عضلانی کمتر باشد، میوکین‌های کمتری آزاد می‌شوند. افرادی که دچار تحلیل رفتن عضلات هستند، ممکن است کمتر ورزش کنند و در فعالیت‌های اجتماعی کمتری شرکت کنند، دو عامل کلیدی که خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش می‌دهند.

تیم جان هاپکینز مطالعه خود را بر روی عضله تمپورالیس در کنار سر متمرکز کرد. این عضله بزرگ برای بستن دهان هنگام جویدن استفاده می‌شود.

محققان می‌گویند که ویژگی‌های این عضله، مانند ضخامت و اندازه آن، می‌تواند نشان‌دهنده توده عضلانی در بدن باشد.

آنها اسکن مغز ۶۲۱ فرد مسن بدون زوال عقل را بررسی کردند تا میزان از دست دادن توده عضلانی آنها را تعیین کنند.

شرکت‌کنندگان تقریباً به مدت شش سال تحت نظر قرار گرفتند تا مشخص شود که آیا به زوال عقل مبتلا شده‌اند یا تغییری در مغز یا عملکرد شناختی خود تجربه کرده‌اند.

مشخص شد که اکثر شرکت‌کنندگان عضلات تمپورال کوچکتری دارند که با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است، و همچنین کاهش بیشتری در نمرات آزمون‌های شناختی و حجم مغز در مقایسه با افرادی که عضلات تمپورال بزرگتری دارند.

محققان دانشگاه جان هاپکینز این ماه مطالعه خود را در نشست انجمن رادیولوژی آمریکا ارائه دادند. آنها پیشنهاد کردند که وقتی افراد مسن به هر دلیلی تحت اسکن مغز قرار می‌گیرند، تغییرات عضلانی در تصاویر باید ارزیابی شود.

تشخیص زودهنگام به شناسایی گزینه‌های درمانی که شامل فعالیت بدنی، مانند تمرینات مقاومتی و راهنمایی‌های غذایی است، کمک می‌کند. افزایش مصرف پروتئین، که برای عضله‌سازی ضروری است، ممکن است مفید باشد.

دکتر شادپور دهمری، یکی از نویسندگان این مطالعه و استاد رادیولوژی، گفت: «این مداخلات ممکن است به جلوگیری یا کند کردن روند از دست دادن عضلات کمک کند و در نتیجه خطر زوال شناختی و زوال عقل را کاهش دهد.»