دانشمندان ارتباط بین ساختار مغز و اوتیسم در کودکان را کشف کردند

که ساختار مسیر‌های عصبی در تالاموس کودکان مبتلا به اوتیسم با همسالانشان که به این بیماری مبتلا نیستند، تفاوت قابل توجهی دارد.

به گزارش مجله خبری نگار، بارزترین تغییرات در مسیر‌هایی که تالاموس، مرکز پردازش اطلاعات حسی مغز، را به لوب گیجگاهی متصل می‌کنند، شناسایی شد. هرچه اختلالات شدیدتر باشند، ویژگی‌های اوتیسم در کودک بارزتر است.

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم، وضعیتی است که برقراری ارتباط، درک احساسات دیگران و سازگاری با تغییرات را برای افراد دشوار می‌کند. اعمال و عادات آنها نیز با تکرار مشخص می‌شود. با وجود پیشرفت‌های علمی، این بیماری هنوز فقط از طریق آزمایش‌های رفتاری تشخیص داده می‌شود و تشخیص زودهنگام را پیچیده می‌کند. بنابراین، محققان در تلاشند تا نشانگر‌های زیستی - شاخص‌های بیولوژیکی عینی، مانند تغییرات در ساختار مغز، ویژگی‌های ژنتیکی یا صفات بیوشیمیایی - را کشف کنند که می‌توانند برای تشخیص اختلال طیف اوتیسم استفاده شوند.

دانشمندان مدرسه عالی اقتصاد در روسیه، با همکاری همکارانی از دانشگاه‌های ایالات متحده، ساختار مغز کودکان مبتلا به اوتیسم را با همسالانشان که به این بیماری مبتلا نیستند، مقایسه کردند. این مطالعه شامل ۳۸ کودک ۷ تا ۱۴ ساله بود. داده‌ها در مورد هوش غیرکلامی، سطح رشد زبان، وجود ویژگی‌های اوتیسم، توانایی تغییر توجه، ارتباط، تخیل و توجه به جزئیات جمع‌آوری شد.

محققان بر مطالعه ماده سفید مغز تمرکز کردند که به عنوان مجرایی برای اتصال مناطق مختلف مغز و تضمین عملکرد هماهنگ آنها عمل می‌کند. اتصال عملکردی تالاموس، یک مرکز پردازش اطلاعات حیاتی در مغز، با نواحی مختلف قشر مغز نیز بررسی شد. تالاموس را می‌توان به عنوان یک اتاق کنترل تصور کرد که سیگنال‌ها را از اندام‌های حسی دریافت می‌کند، تا حدی آنها را پردازش می‌کند و سپس آنها را به قشر مغز منتقل می‌کند، جایی که اطلاعات تجزیه و تحلیل شده و به احساسات آگاهانه تبدیل می‌شوند. مطالعه ارتباطات عملکردی بین این نواحی به درک چگونگی هماهنگی ادراک و پاسخ‌های مغز به دنیای اطراف کمک می‌کند. چهل مسیر عصبی که تالاموس را به نواحی مختلف قشر مغز متصل می‌کنند، مورد بررسی قرار گرفت.

مشخص شد که ریزساختار این مسیر‌ها در کودکان مبتلا به اوتیسم تفاوت قابل توجهی دارد. دانشمندان تغییراتی در حرکت آب در بافت‌ها کشف کردند. همچنین کاهشی در ناهمسانگردی کسری، که شاخصی از یکپارچگی ماده سفید است، ثبت شد. این تغییرات در مسیر‌هایی که تالاموس را به لوب‌های گیجگاهی متصل می‌کنند، بیشتر مشهود بود.

یافته‌های این تحقیق در مجله علمی Behavioural Brain Research منتشر شده است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری