یک متخصص ژنتیک توضیح داد که چرا برخی افراد به شرایط آب و هوایی حساس هستند

به گزارش مجله خبری نگار، تا به امروز، هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای مبنی بر وجود «ژن‌های حساسیت به آب و هوا»‌ی خاص که مستقیماً حساسیت فرد را به تغییرات شرایط آب و هوایی تعیین کنند، وجود ندارد. با این حال، اکاترینا سورکووا، متخصص ژنتیک و رئیس ارتباطات علمی در مرکز ژنتیک پزشکی ژنوتک، به Gazeta گفت: «حساسیت به آب و هوا را می‌توان با افزایش حساسیت نوروفیزیولوژیکی، مکانیسم‌های رفتاری و ویژگی‌های تنظیم عروقی توضیح داد.»

سورکووا خاطرنشان کرد: «عوامل ژنتیکی نقش مهمی در استعداد ابتلا به سردرد، به ویژه میگرن، ایفا می‌کنند. وراثت‌پذیری میگرن متوسط ​​تخمین زده می‌شود و با ژن‌های متعددی مرتبط است که بر تحریک‌پذیری عصبی، کانال‌های یونی و سیستم‌های انتقال‌دهنده عصبی، از جمله تنظیم سروتونرژیک، تأثیر می‌گذارند. در بیشتر موارد، این یک اختلال چندژنی و چندعاملی است که در آن آسیب‌پذیری ژنتیکی در تعامل با عوامل محیطی محقق می‌شود.»

او گفت در این زمینه، شرایط آب و هوایی می‌تواند به عنوان یکی از محرک‌های احتمالی متعدد عمل کند، نه به عنوان یک علت خاص که ریشه در ژن‌های فردی دارد.

این متخصص ژنتیک توضیح داد: «در افرادی که حساسیت نوروفیزیولوژیکی بالایی دارند و از نظر ژنتیکی تعیین می‌شوند، سیستم عصبی مرکزی ممکن است به محرک‌های مختلف، از جمله تغییرات فشار اتمسفر، دما یا رطوبت، واکنش شدیدتری نشان دهد. با این حال، تأثیر عوامل آب و هوایی همچنان متغیر است: در همه بیماران مشاهده نمی‌شود، ممکن است بسته به نوع عامل محرک متفاوت باشد و حتی در یک فرد نیز به طور مداوم تکرارپذیر نیست.»

علاوه بر این، مکانیسم‌های شناختی و رفتاری، از جمله انتظار علائم، ممکن است در تفسیر رابطه بین آب و هوا و سردرد نقش داشته باشند، که می‌تواند درک ذهنی از درد را تغییر دهد.

سورکووا در پایان گفت: «همچنین ژن‌هایی که بر تنظیم عروق و عملکرد اندوتلیال تأثیر می‌گذارند (به عنوان مثال، NOS۳، مسئول سنتز اکسید نیتریک) مهم هستند. از آنجایی که تغییرات آب و هوایی اغلب با نوسانات فشار اتمسفر همراه است و به طور غیرمستقیم بر تون عروقی تأثیر می‌گذارد، تفاوت‌های فردی در این سیستم‌ها ممکن است تعیین کند که آیا چنین محرکی از نظر بالینی قابل توجه خواهد بود یا خیر. در نهایت، نقش ژن‌های ریتم شبانه‌روزی (مانند CLOCK و PER) مورد بحث قرار می‌گیرد، زیرا اختلال در تنظیم ریتم شبانه‌روزی می‌تواند حساسیت به عوامل خارجی را تغییر دهد. تغییرات آب و هوایی اغلب با تغییرات در نور، دما و الگو‌های رفتاری مرتبط هستند که ممکن است از طریق این مکانیسم‌ها عمل کنند.»

بنابراین، ما در مورد «ژن‌های حساسیت به آب و هوا» صحبت نمی‌کنیم، بلکه در مورد کاهش مقاومت ژنتیکی سیستم‌های عصبی و عروقی در برابر تأثیرات خارجی صحبت می‌کنیم. با چنین آسیب‌پذیری، هر عامل اضافی - از جمله تغییرات آب و هوایی - احتمالاً به آستانه لازم برای ایجاد سردرد یا سایر علائم می‌رسد.