مشخص شده است که عشق یک اختلال روانی است

شما اغلب عبارت «دیوانه‌ی عشق» را می‌شنوید. با این حال، اعمال یک فرد عاشق محدود به شعر و دلداری‌های عاشقانه نیست. از کدام اعمال «طرفدار» خود باید برحذر باشید؟ بیایید به متخصصان گوش دهیم.

به گزارش مجله خبری نگار، شما اغلب عبارت «دیوانه‌ی عشق» را می‌شنوید. با این حال، اعمال یک فرد عاشق محدود به شعر و دلداری‌های عاشقانه نیست. از کدام اعمال «طرفدار» خود باید برحذر باشید؟ بیایید به متخصصان گوش دهیم.

اولین دوره بالینی اروتومانیا توسط روانپزشک فرانسوی، گاتان دو کلرامبو، در آغاز قرن گذشته توصیف شد. این اختلال با اعتقاد راسخ بیمار به اینکه کسی او را دوست دارد، مشخص می‌شود. این افراد «دوست‌داشتنی» معمولاً افراد مشهوری هستند که چهره‌هایشان را اغلب در تلویزیون می‌بینیم، یا صرفاً افرادی با جایگاه اجتماعی بالاتر.

برای یک فرد مبتلا به اختلال شهوانی، هر نشانه‌ای از توجه، مانند یک لبخند مودبانه، یک «صبح بخیر» ساده یا «خوب به نظر می‌رسی»، به عنوان اعلام عشق تلقی می‌شود. آنها حاضرند «فرد منتخب» خود را در هر جایی دنبال کنند، فقط برای اینکه به او نزدیک باشند. این سندرم «سندرم آدل» نامیده می‌شود - این نام کوچکترین دختر هوگو بود که یک فرد مبتلا به اختلال شهوانی بود و احساسات عشق یک‌طرفه را تجربه می‌کرد.

خطر اروتومانیا این است که تحسین و عشق مداوم به ابژه انتخاب شده، در صورت طولانی شدن مرحله انتظار، می‌تواند به کینه و حتی پرخاشگری از سوی فرد مبتلا تبدیل شود. مواردی از آدم‌ربایی، ضرب و شتم و حتی سوء قصد به جان «ابژه محبوب» گزارش شده است.

این اختلال، مانند اکثر بیماری‌های روانی (افسردگی، اختلال اضطراب، اسکیزوفرنی)، نیاز به درمان اجباری دارد. با این حال، بهبودی کامل غیرممکن است - فرد مبتلا به اختلال شهوانی نمی‌تواند نادرستی باور‌های خود را "ببیند".

اگر به طور ناگهانی با فردی با علائم و اقدامات مشابه رو‌به‌رو شدید، سعی کنید با پزشک مشورت کنید.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری