یک پزشک توضیح داد که چرا لوله‌های آزمایش رنگ‌های مختلفی دارند

دکتر پوزدنیاکف: رنگ لوله‌های آزمایش نشان‌دهنده‌ی آزمایش‌های آزمایشگاهی مختلف است.

به گزارش مجله خبری نگار، آندری پوزنیاکوف، متخصص بیماری‌های عفونی و پزشک ارشد آزمایشگاه تشخیص بالینی Invitro.Siberia، به Gazeta گفت: لوله‌های خلاء (وکیومینرها) از نظر حجم، رنگ درب و مواد خاصی که در آنها وجود دارد، متفاوت هستند. این امر ضروری است، زیرا آزمایش‌های آزمایشگاهی مختلف به مواد بیولوژیکی متفاوتی نیاز دارند.

همانطور که پوزدنیاکوف توضیح داد، چندین نوع اساسی لوله آزمایش وجود دارد: زرد، بنفش، آبی، خاکستری و سبز.

پزشک توضیح داد: «ژل‌های زرد حاوی دی‌اکسید سیلیکون (یک فعال‌کننده لخته شدن خون) و یک ژل جداکننده هستند که چگالی آن کمتر از سلول‌های خونی، اما بیشتر از سرم خون است. خون لخته می‌شود و سپس، هنگام سانتریفیوژ، ژل «شناور» می‌شود و یک سد جامد بین لخته و سرم تشکیل می‌دهد که امکان تولید سرم خالص برای آزمایش‌های بیوشیمیایی، ایمونولوژیکی و سرولوژیکی را فراهم می‌کند.»

درپوش بنفش نشان می‌دهد که حاوی اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA) است. این ماده به کلسیم متصل می‌شود و از لخته شدن خون جلوگیری می‌کند. به گفته پوزدنیاکف، این لوله برای شمارش کامل خون و سایر آزمایش‌های خون‌شناسی که به خون کامل با عناصر تشکیل‌شده دست‌نخورده نیاز دارند، و همچنین برای PCR و آزمایش‌های بیوشیمیایی خاص استفاده می‌شود.

این پزشک خاطرنشان کرد: «لوله‌هایی با سیترات سدیم (درپوش آبی) برای کوآگولوگرام‌ها و سایر آزمایش‌های انعقادی مورد نیاز هستند. لوله‌هایی با فلوراید/اگزالات سدیم (درپوش خاکستری) برای اندازه‌گیری گلوکز استفاده می‌شوند: فلوراید آنزیم‌های گلیکولیتیک را مهار می‌کند و به نمونه اجازه می‌دهد سطح قند واقعی خود را حفظ کند. در نهایت، درپوش سبز حاوی هپارین است. این لوله‌ها برای اندازه‌گیری الکترولیت‌ها، گاز‌های خون و متابولیت‌های خاص، زمانی که سرم می‌تواند در نتایج اختلال ایجاد کند، استفاده می‌شوند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری