کد مطلب: ۱۰۹۷۶۸۴

نگارمگ خانواده و روانشناسی بهداشت و سلامت

۳۱ تير ۱۴۰۵ - ۲۱:۴۵

قبل از مصرف آمپول و دارو‌های کاهش وزن حتما این نکات را بخوانید

یک تحلیل گسترده جدید درباره دارو‌های کاهش وزن نشان داده است دارو‌هایی که می‌توانند طی یک سال حدود یک‌هفتم وزن بدن را کاهش دهند، تنها بهبود بسیار محدودی در ارزیابی افراد از سلامت و کیفیت زندگی خود ایجاد می‌کنند.

به گزارش مجله خبری نگار،این یافته، یکی از رایج‌ترین فرضیات درباره محبوبیت روزافزون تزریق‌های کاهش وزن را به چالش می‌کشد؛ اینکه کاهش وزن به‌طور خودکار باعث احساس بهتر و افزایش کیفیت زندگی می‌شود.

همچنین این مطالعه نشان می‌دهد بیمارانی که بیشترین کاهش وزن را تجربه می‌کنند، معمولاً با بیشترین میزان عوارض جانبی نیز روبه‌رو هستند.

بزرگ‌ترین مقایسه دارو‌های کاهش وزن تاکنون

این پژوهش نتایج ۲۶۲ کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده را که نزدیک به ۱۰۰ هزار بزرگسال دارای اضافه‌وزن یا چاقی را دربر می‌گرفت، بررسی کرده است.

در تمامی این مطالعات، ۱۹ داروی مختلف در کنار یا در مقابل رژیم غذایی و فعالیت بدنی مورد ارزیابی قرار گرفتند تا مشخص شود هر دارو نسبت به تغییر سبک زندگی چه مزایا و چه معایبی دارد.

سرپرستی این تحقیق بر عهده پروفسور Sheyu Li از West China Hospital of Sichuan University (SCU) در شهر چنگدو چین بود و پژوهشگرانی از چندین کشور نیز در آن همکاری داشتند.

برخلاف بسیاری از تحقیقات گذشته که تنها کاهش وزن را بررسی می‌کردند، این مطالعه هر دارو را بر اساس ۲۴ شاخص مجزا از نظر مزایا و آسیب‌های احتمالی ارزیابی کرد. همین رویکرد جامع، مهم‌ترین تفاوت این پژوهش با مطالعات قبلی محسوب می‌شود.

پیش از این نیز مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ دارو‌های تزریقی جدید را بر اساس میزان کاهش وزن رتبه‌بندی کرده بود، اما هنوز مشخص نبود که آیا این کاهش وزن واقعاً سلامت افراد را بهبود می‌دهد یا خیر، همچنین هزینه این دستاورد از نظر عوارض جانبی چیست.

کدام دارو‌ها بیشترین کاهش وزن را ایجاد کردند؟

نتایج نشان داد برخی دارو‌ها کاهش وزن قابل‌توجهی ایجاد می‌کنند.

Tirzepatide و داروی آزمایشی CagriSema طی یک سال نزدیک به ۱۵ درصد از وزن بدن را کاهش دادند.

Semaglutide، ماده مؤثره دارو‌های Ozempic و Wegovy، در رتبه بعدی قرار گرفت.

نسخه تزریقی سماگلوتاید حدود ۱۰ درصد کاهش وزن ایجاد کرد.

نسخه خوراکی جدید آن کاهش وزنی نزدیک به ۱۱ درصد به همراه داشت.

دو داروی Orforglipron و Phentermine-Topiramate نیز بین ۸ تا ۱۰ درصد کاهش وزن ایجاد کردند.

بین یک‌سوم تا نیمی از افرادی که Tirzepatide یا CagriSema دریافت کردند، طی یک سال حداقل ۲۰ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند.

در مقابل، تنها حدود ۲ درصد از افرادی که صرفاً به تغییر سبک زندگی متکی بودند، به چنین کاهشی دست یافتند. این میزان کاهش وزن به نتایج برخی جراحی‌های چاقی نزدیک است.

کیفیت زندگی با وجود کاهش وزن، تغییر محسوسی نکرد

پژوهشگران کیفیت زندگی را با استفاده از پرسشنامه‌های استانداردی ارزیابی کردند که عملکرد جسمی، میزان انرژی، درد و وضعیت روحی افراد را اندازه‌گیری می‌کنند.

بر اساس معیار‌های این مطالعه، تغییر معنادار باید حداقل ۱۰ امتیاز در مقیاس ۱۰۰ امتیازی ایجاد می‌کرد.

اما حتی بهترین دارو‌ها نیز تنها حدود ۴ امتیاز یا کمتر بهبود ایجاد کردند و بیشتر دارو‌ها عملکردی ضعیف‌تر از این داشتند.

به بیان دیگر، فرد ممکن است حدود یک‌هفتم وزن بدن خود را از دست بدهد، اما همچنان کیفیت زندگی خود را تقریباً مشابه قبل ارزیابی کند.

این الگو در تمامی دارو‌هایی که شواهد علمی قابل اتکا درباره آنها وجود داشت مشاهده شد. این بخش از تحلیل بر اساس ۴۳ مطالعه و بیش از ۴۵ هزار شرکت‌کننده انجام شد.

چرا چنین اختلافی وجود دارد؟

پژوهشگران هنوز پاسخ قطعی برای این سؤال ندارند، اما چند احتمال را مطرح کرده‌اند:

عوارض جانبی ممکن است بخشی از احساس مثبت ناشی از کاهش وزن را خنثی کنند.

دوره یک‌ساله مطالعه شاید برای مشاهده بهبود‌های روانی و عملکرد روزمره کافی نباشد.

هزینه واقعی کاهش وزن؛ عوارض جانبی بیشتر

دارو‌هایی که بیشترین کاهش وزن را ایجاد کردند، بیشترین عوارض جانبی را نیز به همراه داشتند.

تهوع

استفراغ

اسهال

خستگی

بروز تهوع، استفراغ و اسهال در قوی‌ترین دارو‌ها نسبت به تغییر سبک زندگی تقریباً سه تا چهار برابر بیشتر بود.

در داروی قدیمی Naltrexone-Bupropion، خطر خستگی تقریباً ۹ برابر افزایش یافت؛ به‌طوری که در هر هزار بیمار تحت درمان طی یک سال، بیش از ۳۰۰ مورد اضافه خستگی مشاهده شد.

کاهش عضله، چالش کمتر دیده‌شده درمان

دارو‌های جدیدتر مانند Orforglipron و CagriSema نیز اگرچه عوارض کمتری داشتند، اما همچنان افزایش واقعی در عوارض جانبی ایجاد کردند.

همین عوارض باعث می‌شود بسیاری از بیماران درمان را نیمه‌کاره رها کنند.

در مصرف Orforglipron، میزان ترک درمان تقریباً چهار برابر بیشتر از افرادی بود که تنها تغییر سبک زندگی را دنبال می‌کردند.

داده‌های دنیای واقعی نیز نشان می‌دهد حدود نیمی از بیماران طی سال اول مصرف این دارو‌ها را متوقف می‌کنند.

نکته مهم دیگر اینکه این دارو‌ها تنها چربی را کاهش نمی‌دهند، بلکه بخشی از توده عضلانی نیز از بین می‌رود.

بیشترین کاهش توده بدون چربی در Tirzepatide مشاهده شد. این دارو علاوه بر کاهش حدود یک‌چهارم چربی بدن، بیش از ۸ درصد از توده بدون چربی را نیز کاهش داد.

برای سالمندان یا افرادی که در معرض ضعف جسمانی قرار دارند، این موضوع می‌تواند نگرانی مهمی باشد.

تنها دارویی که با کاهش خطر مرگ همراه بود

در میان تمامی داروها، تنها Semaglutide تزریقی با کاهش خطر مرگ ناشی از تمامی علل ارتباط داشت.

این دارو همچنین خطر حمله قلبی را حدود ۲۰ درصد کاهش داد.

این نتیجه عمدتاً بر پایه یک مطالعه بزرگ روی بیمارانی به دست آمده است که از قبل بیماری قلبی داشتند. در آن مطالعه، سماگلوتاید خطر حمله قلبی، سکته مغزی، مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی را حدود ۲۰ درصد کاهش داد.

هم سماگلوتاید، هم Tirzepatide خطر نارسایی قلبی را نیز کاهش دادند.

به همین دلیل پژوهشگران تأکید می‌کنند هیچ دارویی در همه شاخص‌ها بهترین عملکرد را ندارد.

Tirzepatide و CagriSema بیشترین کاهش وزن را ایجاد می‌کنند.

Semaglutide تزریقی قوی‌ترین شواهد را برای افزایش طول عمر و کاهش مرگ‌ومیر ارائه می‌دهد.

به اعتقاد تیم تحقیق، انتخاب داروی مناسب بیشتر یک تصمیم مبتنی بر سنجش مزایا و معایب است تا یافتن یک داروی بی‌نقص.

دارو‌های کاهش وزن؛ درمانی بلندمدت

نتایج این دارو‌ها تا زمانی پایدار می‌ماند که مصرف آنها ادامه داشته باشد.

مرور دیگری بر ۳۷ مطالعه نشان داده است افراد پس از قطع دارو، به‌طور متوسط ماهانه حدود ۰٫۴ کیلوگرم (۰٫۹ پوند) وزن اضافه می‌کنند.

بیشتر بیماران طی حدود دو سال دوباره به وزن اولیه خود نزدیک می‌شوند.

این موضوع درمان چاقی را برای بسیاری از بیماران به یک تعهد بلندمدت تبدیل می‌کند، نه یک دوره درمان کوتاه.

ادامه مصرف دارو‌ها پیامد‌های گسترده‌ای نیز برای هزینه‌های درمان، پایش مداوم عوارض جانبی، برنامه‌ریزی بودجه نظام سلامت جهت تأمین میلیون‌ها نسخه دائمی خواهد داشت.

جمع‌بندی

دارو‌های کاهش وزن می‌توانند کاهش وزن چشمگیری ایجاد کنند، اما بر اساس این تحلیل بزرگ، این کاهش وزن الزاماً به بهبود قابل‌توجه کیفیت زندگی منجر نمی‌شود. در مقابل، بسیاری از این دارو‌ها با عوارض جانبی بیشتر، کاهش توده عضلانی، نیاز به مصرف طولانی‌مدت همراه هستند؛ بنابراین تصمیم برای استفاده از این درمان‌ها باید با در نظر گرفتن مزایا، عوارض، شرایط فردی، نظر پزشک انجام شود.

اگر این مقاله برای شما مفید بود، آن را با دیگران به اشتراک بگذارید و برای آگاهی از تازه‌ترین پژوهش‌های پزشکی، مجله ما را دنبال کنید.