فناوری دیجیتال عامل کاهش هوش و عمر انسان‌ها

به گزارش مجله خبری نگار،با این حال، این موضوع به معنای کاهش هوش انسان به‌واسطه فناوری نیست. در عوض، پژوهش جدید نشان می‌دهد فناوری ممکن است بر فرایند پیچیده‌تری اثر بگذارد؛ فرایندی که تعیین می‌کند آیا انجام یک فعالیت ارزش صرف انرژی و تلاش را دارد یا خیر.

مطالعه‌ای که در مجله Nature Human Behaviour منتشر شده است نشان می‌دهد قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض پاداش‌های فوری می‌تواند فعالیت‌های چالش‌برانگیز را کمتر لذت‌بخش کند، با وجود اینکه توانایی انجام آنها همچنان حفظ می‌شود.

ارزش تلاش چگونه در ذهن ما شکل می‌گیرد؟

انسان‌ها هر روز تصمیم‌های کوچکی درباره نحوه استفاده از توجه خود می‌گیرند.

آیا یک فصل دیگر از کتاب را بخوانم؟

آیا روی یک پروژه دشوار بیشتر کار کنم؟

یا فقط برای یک دقیقه تلفن همراهم را بررسی کنم؟

این پژوهش توضیح می‌دهد که مغز انسان همواره میزان تلاش موردنیاز را با پاداش مورد انتظار مقایسه می‌کند.

اگر فعالیتی با کمترین میزان تلاش، رضایت سریع‌تری ایجاد کند، ممکن است فعالیت دیگری را که مزایای بلندمدت بیشتری دارد، پرهزینه‌تر از واقعیت جلوه دهد.

به مرور زمان، مواجهه مکرر با پاداش‌های سریع دیجیتال می‌تواند شیوه ارزش‌گذاری ذهن نسبت به «تلاش» را دوباره تنظیم کند.

چرا اسکرول کردن این‌قدر وسوسه‌کننده است؟

پلتفرم‌های دیجیتال به گونه‌ای طراحی شده‌اند که اصطکاک را تا حد امکان کاهش دهند.

با یک حرکت انگشت، محتوای جدید نمایش داده می‌شود.

با یک لمس، پاسخ دریافت می‌کنید.

سیستم‌های پیشنهاد محتوا براساس انتخاب‌های قبلی، مطالب تازه ارائه می‌کنند.

لایک‌ها، اعلان‌ها، ویدئو‌های کوتاه بازخوردی سریع با کمترین میزان تلاش فراهم می‌کنند.

بر اساس این مقاله، چنین شرایطی می‌تواند تعادل میان دو شیوه مهم یادگیری را تغییر دهد.

اکتشاف (Exploration)

اکتشاف به جست‌و‌جو، کشف ایده‌های جدید، مرور اطلاعات، آشنایی با موضوعات مختلف اشاره دارد.

بهره‌برداری (Exploitation)

بهره‌برداری یعنی برای مدت کافی روی یک کار باقی بمانید تا درک عمیق یا مهارت واقعی ایجاد شود.

هر دو فرایند اهمیت دارند، اما یادگیری پایدار معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که فرد پس از پایان هیجان اولیه نیز به انجام کار دشوار ادامه دهد.

مشکل، کاهش هوش نیست

بحث‌های عمومی درباره تلفن‌های هوشمند معمولاً میان دو دیدگاه افراطی در نوسان است.

برخی معتقدند صفحه‌نمایش‌ها تمرکز، یادگیری را نابود کرده‌اند.

گروهی دیگر به پژوهش‌هایی اشاره می‌کنند که نتایج متفاوتی ارائه داده‌اند، بسیاری از آنها تنها اثرات اندکی را گزارش کرده‌اند.

فناوری دیجیتال همچنین به افراد کمک می‌کند مهارت‌های جدید بیاموزند، ارتباطات خود را حفظ کنند، خلاقیتشان را بروز دهند، در فعالیت‌های اجتماعی مشارکت داشته باشند.

چارچوب جدید این پژوهش نگاه متفاوتی ارائه می‌دهد. بر اساس آن، توانایی‌های شناختی افراد ممکن است تا حد زیادی دست‌نخورده باقی بماند، اما انتخاب‌های روزمره آنها به‌آرامی تغییر کند.

در محیط‌های ساختاریافته مانند کلاس‌های درس یا آزمایشگاه‌ها، افراد همچنان می‌توانند هنگام داشتن هدفی مشخص تمرکز کنند.

اما خارج از این محیط‌ها، احتمال بیشتری وجود دارد که پیش از آشکار شدن پاداش واقعی، انجام کار‌های دشوار را رها کنند.

این مقاله این تفاوت را چنین توصیف می‌کند:

«به بیان دیگر، موتور همچنان کار می‌کند، اما راننده بیشتر مسیر آسان‌تر را انتخاب می‌کند.»

پرسش‌هایی که پژوهشگران اکنون دنبال پاسخ آن هستند

نویسندگان مقاله، بازتنظیم ارزش تلاش را یک فرایند تصمیم‌گیری مبتنی بر ارزش توصیف می‌کنند.

انسان‌ها به‌طور طبیعی پاداش مورد انتظار هر فعالیت را با میزان تلاش لازم برای انجام آن مقایسه می‌کنند.

از آنجا که رسانه‌های دیجیتال معمولاً پاداش مورد انتظار را افزایش می‌دهند، میزان تلاش را کاهش می‌دهند، تجربه مکرر آنها ممکن است در تصمیم‌های آینده باعث شود فعالیت‌های دشوار ارزش کمتری پیدا کنند.

این فرضیه پرسش‌های مشخصی را پیش روی دانشمندان قرار می‌دهد.

آیا قرار گرفتن مداوم در معرض پاداش‌های دیجیتال کم‌زحمت، پشتکار افراد را در انجام کار‌های دشوار کاهش می‌دهد؟

آیا باعث می‌شود افراد بیشتر بین فعالیت‌های مختلف جابه‌جا شوند؟

آیا برخی افراد بیش از دیگران تحت تأثیر قرار می‌گیرند؟

آیا تغییر در طراحی اپلیکیشن‌ها می‌تواند دوره‌های طولانی‌تر تمرکز را تقویت کند؟

پاسخ به این پرسش‌ها می‌تواند به آموزش‌دهندگان، طراحان فناوری، سیاست‌گذاران کمک کند بدون آنکه فناوری را کاملاً مضر یا کاملاً مفید بدانند، تصمیم‌های آگاهانه‌تری بگیرند.

بازنگری در نقش فناوری دیجیتال

این مقاله کاربران را افرادی فعال می‌داند، نه مصرف‌کنندگانی منفعل.

یک تلفن هوشمند می‌تواند فردی را ساعت‌ها در اسکرول بی‌پایان گرفتار کند، همچنین می‌تواند به او کمک کند مقاله‌ای طولانی بخواند، زبان جدیدی یاد بگیرد، رویداد‌های اجتماعی را سازمان‌دهی کند، با عزیزانش در ارتباط بماند.

عامل تعیین‌کننده خود دستگاه نیست، بلکه الگوی «تلاش در برابر پاداش» در هر فعالیت است.

ابزار‌های دیجیتال مدرن، اکتشاف را بیش از هر زمان دیگری در تاریخ آسان کرده‌اند. این موضوع مزایای فراوانی دارد.

هزینه پاداش‌های فوری

امروزه افراد می‌توانند فوراً به اطلاعات دسترسی پیدا کنند، علایق تازه کشف کنند، با افراد سراسر جهان ارتباط برقرار کنند.

در عین حال، مغز انسان برای واکنش به پاداش‌ها تکامل یافته است، عادت‌های تکرارشونده می‌توانند انتخاب‌های آینده را تحت تأثیر قرار دهند.

پژوهش‌های رفتاری سال‌هاست نشان داده‌اند که انسان‌ها معمولاً پاداش‌های فوری را به پاداش‌های بزرگ‌تر، اما دیرتر ترجیح می‌دهند.

این مقاله استدلال می‌کند که شاید چالش اصلی محیط دیجیتال امروز همین باشد. اگر افراد به دریافت پاداش سریع، کم‌هزینه عادت کنند، ممکن است تمایل کمتری برای عبور از مرحله کند و دشوار آغاز یک کار پیچیده داشته باشند.

آینده یادگیری شاید تنها به نوع اطلاعاتی که افراد مصرف می‌کنند وابسته نباشد، بلکه به این موضوع نیز بستگی داشته باشد که آیا تجربه‌های روزمره دیجیتال همچنان ارزش تلاش مستمر را در ذهن انسان حفظ می‌کنند یا خیر.

نسخه کامل این پژوهش در مجله Nature Human Behaviour منتشر شده است.

سؤالات متداول

آیا این پژوهش می‌گوید فناوری باعث کاهش هوش انسان می‌شود؟

خیر. پژوهش تأکید می‌کند توانایی شناختی افراد ممکن است حفظ شود، اما ارزش ذهنی تلاش در تصمیم‌های روزمره تغییر کند.

چرا شبکه‌های اجتماعی این‌قدر اعتیادآور به نظر می‌رسند؟

زیرا با کمترین میزان تلاش، پاداش و بازخورد فوری مانند لایک، اعلان، محتوای جدید ارائه می‌کنند.

آیا استفاده از گوشی همیشه مضر است؟

خیر. مقاله تأکید می‌کند نوع فعالیت و الگوی تلاش و پاداش اهمیت بیشتری نسبت به خود دستگاه دارد.

مهم‌ترین نتیجه این پژوهش چیست؟

پاداش‌های فوری ممکن است باعث شوند انجام فعالیت‌های دشوار در آینده کمتر ارزشمند به نظر برسد، بدون اینکه توانایی انجام آنها از بین برود.

جمع‌بندی

پژوهش جدید نشان می‌دهد چالش اصلی عصر دیجیتال احتمالاً کاهش هوش انسان نیست، بلکه تغییر تدریجی ارزش ذهنی «تلاش» در برابر «پاداش» است. درک بهتر این فرایند می‌تواند به طراحی فناوری‌های کارآمدتر، روش‌های آموزشی مؤثرتر، تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر کمک کند. 

منبع: فوت وفن