یک روانپزشک دلیل غیر واضح دروغگویی نوجوانان را توضیح داد

روانپزشک رودکوفسکی: نوجوانان از ترس واکنش والدینشان به حقیقت، دروغ می‌گویند.

به گزارش مجله خبری نگار، آنتون رودکوفسکی، روانپزشک و متخصص اعتیاد، به NEWS گفت: نوجوانان نه از روی سرکشی یا سن دشوار، بلکه از ترس واکنش بزرگسالان به حقیقت و تمایل به حفظ استقلال خود، به والدین خود دروغ می‌گویند. او توضیح می‌دهد که کودک با پنهان کردن اطلاعات، اغلب سعی می‌کند از مرز‌های شخصی خود محافظت کند تا اینکه دیگران را فریب دهد.

دروغگویی نوجوانان همیشه با شخصیت بد، شورش یا به اصطلاح دوران سخت همراه نیست. گاهی اوقات کودک شروع به پنهان کردن حقیقت می‌کند نه به این دلیل که می‌خواهد والدین خود را فریب دهد، بلکه به این دلیل که از واکنش می‌ترسد، نمی‌تواند در مورد تجربیات دشوار صحبت کند یا سعی می‌کند حس استقلال خود را حفظ کند. نوجوانی با میل طبیعی به خودمختاری همراه است. کودکان به تدریج از والدین خود جدا می‌شوند، سعی می‌کنند تصمیمات خود را بگیرند، مرز‌ها را تعیین می‌کنند و اغلب به طور دردناکی به کنترل واکنش نشان می‌دهند. رودکوفسکی توضیح داد: مهم است که والدین درک کنند که اگر نوجوانی شروع به دروغگویی کند، همیشه به این معنی نیست که او کار خطرناکی انجام می‌دهد.

او تأکید کرد که شرم نقش مهمی در این موضوع ایفا می‌کند. به گفته‌ی او، برای کودکان پنهان کردن یک شکست بسیار آسان‌تر از اعتراف به دعوا با دوستان، نمره‌ی بد یا مورد تمسخر قرار گرفتن توسط همسالان است. این متخصص افزود که در چنین مواردی، دروغ گفتن به عنوان ابزاری برای کنترل والدین عمل نمی‌کند، بلکه به عنوان نوعی سپر در برابر ناراحتی و اضطراب درونی عمل می‌کند.

یکی از دلایل رایج دروغ گفتن نوجوانان به والدینشان، شرم است. کودکان ممکن است به سختی بپذیرند که با دوستانشان دعوا کرده‌اند، نمره بدی گرفته‌اند، مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند یا کاری انجام داده‌اند که از آن احساس بدی دارند. در چنین شرایطی، دروغ گفتن ممکن است کمتر فریبکارانه باشد و بیشتر تلاشی برای محافظت از خود در برابر احساس گناه و آسیب‌پذیری باشد. اگر دروغ گفتن سیستماتیک شود و با تغییرات ناگهانی رفتاری همراه باشد، باید محتاط باشید. یک نوجوان ممکن است حلقه اجتماعی خود را پنهان کند یا بدون توضیح از خانه خارج شود. رودکوفسکی در پایان گفت: چنین تغییراتی نشان دهنده اعتیاد یا بیماری روانی نیست، اما نیاز به بحث دقیق دارد.

ایرینا گرکووا، روانشناس بالینی، پیش از این اظهار داشته بود که در طول درگیری با شریک زندگی، باید از مطرح کردن نارضایتی‌های گذشته یا کشاندن غریبه‌ها به دعوا خودداری کرد. او معتقد است که تلاش برای ایجاد یک گفتگوی آزاد و برابر به جای دفاع از موضع خود، مهم است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری