ابزاری نوآورانه، کودکان در معرض خطر چاقی در آینده را شناسایی می‌کند

تیمی از دانشمندان ابزاری نوآورانه توسعه داده‌اند که می‌تواند با دقت بالا خطر ابتلای کودکان به چاقی در بزرگسالی را پیش‌بینی کند.

به گزارش مجله خبری نگار، این ابزار به شناسایی کودکان و نوجوانانی که می‌توانند از مداخلات پیشگیرانه زودهنگام، مانند اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی، بهره‌مند شوند، کمک می‌کند.

این آزمایش جدید مبتنی بر تجزیه و تحلیل DNA گرفته شده از نمونه خون است و دو برابر بهتر از بهترین آزمایش‌های قبلی در پیش‌بینی خطر چاقی مؤثر است.

استادیار روئلوف اسمیت، نویسنده اصلی این مطالعه از دانشگاه کپنهاگ، تأیید کرد که این ابزار قادر به پیش‌بینی این خطر قبل از پنج سالگی است، یعنی قبل از اینکه سایر عوامل خطر در زندگی کودک ظاهر شوند.

فدراسیون جهانی چاقی تخمین می‌زند که تا سال ۲۰۳۵ بیش از نیمی از جمعیت جهان ممکن است دچار اضافه وزن یا چاقی باشند. اگرچه روش‌های مختلفی برای درمان چاقی وجود دارد، از جمله رژیم غذایی سالم و ورزش، جراحی و دارو، اما این راه‌حل‌ها برای همه در دسترس یا مناسب نیستند.

این آزمایش به عنوان بخشی از مطالعه‌ای که شامل همکاری گسترده بین ۲۳andMe، یک شرکت ژنتیک مصرف‌کننده، و بیش از ۶۰۰ دانشمند از ۵۰۰ موسسه در سراسر جهان بود، توسعه داده شد. دانشمندان از داده‌های ژنتیکی بیش از ۵ میلیون نفر استفاده کردند و آن را به بزرگترین و جامع‌ترین مجموعه داده‌های ژنتیکی مورد استفاده در زمینه چاقی تبدیل کردند.

این ابزار بر محاسبه‌ی امتیاز ریسک پلی‌ژنیک متکی است که اثرات چندین متغیر ژنتیکی را در یک فرد ترکیب می‌کند تا یک امتیاز کلی ارائه دهد که احتمال ابتلا به چاقی را تعیین می‌کند.

پروفسور روث لوس، از مرکز تحقیقات زیست‌پزشکی دانشگاه کپنهاگ، گفت: «این ارزیابی ژنتیکی نشان‌دهنده پیشرفت بزرگی در توانایی پیش‌بینی خطر چاقی است و ما را به استفاده از آزمایش‌های ژنتیکی مؤثر در حوزه بالینی نزدیک‌تر می‌کند.»

این مطالعه همچنین نشان داد افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد چاقی بودند، به برنامه‌های کاهش وزن و مداخلات سبک زندگی واکنش بهتری نشان دادند، اما پس از پایان این برنامه‌ها، به سرعت وزن اضافه کردند.

با این حال، این آزمایش با چالش‌هایی رو‌به‌رو است، زیرا در افراد با نژاد اروپایی در مقایسه با افراد با نژاد آفریقایی عملکرد بسیار بهتری داشته است، که نشان دهنده نیاز به تنوع بیشتر در داده‌های ژنتیکی آینده است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری