دانشمندان تأثیر محیط بر استعداد ژنتیکی چاقی را کشف کرده‌اند

محیط مدرن، خطر ژنتیکی چاقی را در جوانان دو برابر می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان داده‌های چهار گروه ملی را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که استعداد ژنتیکی برای شاخص توده بدنی بالا در نسل‌هایی که در دوران چاقی بزرگ شده‌اند، به طور قابل توجهی قوی‌تر است. این مطالعه در مجله PLoS Genetics منتشر شده است.

نویسندگان این مطالعه تأکید می‌کنند: «این یافته‌ها نشان می‌دهند که تأثیر ژنتیک بر BMI تا حدی قابل تغییر است. تحقیقات آینده باید عوامل محیطی را که می‌توانند این استعداد ژنتیکی را کاهش دهند، شناسایی کنند.»

در سن ۱۶ سالگی، افزایش یک انحراف معیار در نمره پلی‌ژنیک با افزایش BMI به میزان ۰.۴۶ کیلوگرم بر متر مربع برای متولدین سال ۱۹۴۶ و ۰.۹۰ کیلوگرم بر متر مربع برای متولدین سال ۲۰۰۱ مطابقت داشت، که تقریباً این اختلاف را دو برابر می‌کرد. این شکاف در بالای توزیع BMI حتی بیشتر هم شد: دقیقاً در مناطقی که موارد چاقی کلاس II و III ثبت شده بود، تفاوت‌های گروهی بیشترین بود.

به گفته محققان، چاقی همچنان یک ویژگی بسیار ارثی است، اما یک محیط "چاقی‌زا" - در دسترس بودن غذا‌های پرکالری، کاهش فعالیت بدنی و شیوع فست فود - شرایطی را ایجاد می‌کند که در آن خطر ارثی بیشتر نمایان می‌شود. گونه‌های ژنتیکی مرتبط با افزایش اشتها و کاهش سیری ممکن است دقیقاً زمانی که غذا‌های ارزان و پرکالری دائماً در دسترس هستند، تأثیر بارزتری داشته باشند.

در ۱۶ ژوئن، Medical Xpress از کشف ارتباط بین روزه‌داری و ترمیم فیبر‌های عصبی مغز خبر داد. به گفته محققان، این رژیم غذایی به کاهش رفتار افسردگی در حیواناتی که در معرض استرس مزمن قرار داشتند کمک کرد و از طریق تغییر در ترکیب میکروبیوتای روده، یکپارچگی لایه محافظ فیبر‌های عصبی (میلین) را بازیابی کرد.

منبع: iz

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری