به هر قیمتی شده می‎خواهم در ایران بمانم

سیدعلی صالحی، شاعر: همیشه به یک چیز اعتقاد داشتم، اینکه در هر شرایطی کار کنم، چند ثانیه پیش از مرگ هم باید کار کرد، آنقدر کار کرد که مرگ بترسد، مرگ از نوشتن می‌ترسد، همه آنهایی که از نوشتن می‌ترسند، دستیار و رفیق مرگ هستند. نوشتن عین آزادی، عشق و انسان است، ترسی در آن نیست. البته آنهایی که می‌ترسند هم به شکلی حق دارند.

به گزارش مجله خبری نگار، سیدعلی صالحی، شاعر:

همیشه به یک چیز اعتقاد داشتم، اینکه در هر شرایطی کار کنم، چند ثانیه پیش از مرگ هم باید کار کرد، آنقدر کار کرد که مرگ بترسد، مرگ از نوشتن می‌ترسد، همه آنهایی که از نوشتن می‌ترسند، دستیار و رفیق مرگ هستند. نوشتن عین آزادی، عشق و انسان است، ترسی در آن نیست. البته آنهایی که می‌ترسند هم به شکلی حق دارند.

ما فقط در دامان مادری به نام زبان فارسی و در خانه او باید بتوانیم کار خود را ادامه بدهیم. بار‌ها به این سو و آن سو رفتم و می‌توانستم بمانم و مدت کوتاهی هم بگویم که تبعیدی هستم و تبعید خودخواسته... اینها شوخی است و به هر قیمتی که شده باید در آغوش مادرمان باقی بمانیم، یعنی زبان فارسی، زبان فارسی کجا است؟ من وقتی که می‌روم و چمدانم را باز می‌کنم یک کلمه فارسی در آن نیست و بعد از مدتی انسان دچار ناامیدی می‌شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری