ویژگی‌های ساختاری مغز روان‌پریش‌ها آشکار شده است

چهار تفاوت در ساختار مغز روان‌پریش‌ها و افراد عادی یافت شد

به گزارش مجله خبری نگار، افرادی که دارای ویژگی‌های بارز روان‌پریشی هستند، ساختار‌های تغییر یافته‌ای در چهار ناحیه مغز مرتبط با کنترل تکانه، تنظیم عاطفی و رفتار اجتماعی دارند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان آمریکایی و آلمانی به آن رسیده‌اند. نتایج این مطالعه در آرشیو اروپایی روانپزشکی و علوم اعصاب بالینی (EAPCN) منتشر شده است.

دانشمندان مطالعات تصویربرداری مغز را روی ۳۹ مرد که در مقیاس روان‌پریشی PCL-R امتیاز بالایی کسب کرده بودند، انجام دادند. این ابزار دو مؤلفه اصلی روان‌پریشی را ارزیابی می‌کند: جدایی عاطفی (فاکتور ۱) و رفتار ضداجتماعی (فاکتور ۲).

لازم به ذکر است که روان‌پریشی به عنوان یک تشخیص، رسماً در روانپزشکی مدرن مورد استفاده قرار نمی‌گیرد؛ با این حال، ادبیات علمی مجموعه‌ای پایدار از صفات، مانند سردی عاطفی، تکانشگری، تمایل به دستکاری و رفتار ضداجتماعی مزمن را توصیف می‌کند.

شرکت‌کنندگان تحت اسکن MRI قرار گرفتند و پس از آن داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از اطلس مغز جولیچ، یک نقشه مغزی دیجیتال که امکان همبستگی ویژگی‌های آناتومیکی با ویژگی‌های رفتاری را فراهم می‌کند، تجزیه و تحلیل شدند.

بارزترین تفاوت‌ها در افرادی که در عامل ۲ امتیاز بالایی کسب کردند، مشاهده شد. این شرکت‌کنندگان کاهش حجم را در چهار ناحیه مغز نشان دادند: عقده‌های قاعده‌ای، تالاموس، قشر اینسولار، قشر کمربندی قدامی و هیپوکامپ راست. این نواحی نقش مهمی در تنظیم احساسات، انگیزه، یادگیری و تعامل اجتماعی دارند.

به طور متوسط، حجم کل مغز افراد مبتلا به روان‌پریشی شدید ۱.۴۵٪ کوچکتر از گروه کنترل بود. دانشمندان خاطرنشان کردند که هیچ تفاوت معناداری در ساختار مغز برای عامل ۱ - جدایی عاطفی - یافت نشد. این ممکن است نشان دهد که اساس نوروبیولوژیکی جنبه‌های مختلف روان‌پریشی ناهمگن است.

محققان تأکید می‌کنند که داده‌های به‌دست‌آمده هنوز امکان نتیجه‌گیری قطعی در مورد مکانیسم‌های زیربنایی توسعه‌ی روان‌پریشی را فراهم نمی‌کنند. دانشمندان قصد دارند در کار‌های آینده میزان تأثیر ژنتیک یا محیط بر این ویژگی‌های آناتومیکی و اینکه آیا می‌توان از طریق درمان بر آنها تأثیر گذاشت یا خیر را تعیین کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری