امینی: ایران من خوشحالی ناگهانی من است

اسماعیل امینی، شاعر در یادداشتی نوشت: ایران من، آن سربازی است که پریشب او را در میدان محله‌مان دیدم و احوالش را پرسیدم و خدا قوت گفتم و او لبخند زد و تشکر کرد. می‌رفتم و نگاهش می‌کردم و از خدا می‌خواستم که نگهدارش باشد.

به گزارش مجله خبری نگار، اسماعیل امینی، شاعر در یادداشتی نوشت: ایران من، آن سربازی است که پریشب او را در میدان محله‌مان دیدم و احوالش را پرسیدم و خدا قوت گفتم و او لبخند زد و تشکر کرد. می‌رفتم و نگاهش می‌کردم و از خدا می‌خواستم که نگهدارش باشد.

ایران من آن سبزی فروش دوره گردی است که وقتی از او یک دستۀ کوچک سبزی خریدم، چند دسته سبزی از هر نوع برایم گذاشت و گفت: عموجان، خسته‌ام و باید این سبزی‌ها را زودتر بفروشم که به خانه بروم. می‌رفتم و از خدا می‌خواستم که سبزی‌هایش را زودتر بفروشد و با خوشحالی به خانه‌اش برود.

ایران من آن جوانی است که در ایست و بازرسی ایستاده بود و از راننده‌ای کلافه عذرخواهی می‌کرد. از خدا خواستم که در این جنگ ناجوانمردانه از آسیب دشمنان ویرانگر، در امان باشد.

ایران من آن جوانانی هستند که در تعطیلی کار و تحصیل و قطعی اینترنت، برای خودشان دل خوشی‌های ساده‌ای ساخته‌اند، آنها را همه جا می‌بینم؛ در پارک‌ها، در کافه‌ها، در ایستگاه‌های مترو، در مغازه‌ها و در بساط دست‌فروش‌های نوروزی. دریغا که سایۀ اندوه در چشم‌هاشان دیده می‌شود. نگاه‌شان می‌کنم و از خدای مهربان می‌خواهم خیلی زود، شادی و نشاط را به جمع آنها بازگرداند.

ایران من خوشحالی ناگهانی من است از دیدار دوستی در خیابان، از رسیدن پیام تبریک و احوال‌پرسی در تلفن همراه، از خواندن شعر‌های تازۀ دوستانم. از خدای دانای توانا می‌خواهم که ایران عزیز ما را نگاه دارد، با سربلندی و شادی و پیروزی.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری