تحلیل مقام سابق رژیم صهیونیستی از تماس تلفنی ترامپ و نتانیاهو

به گزارش مجله خبری نگار، دنی سیترینوویچ، رئیس پیشین بخش ایران در سازمان اطلاعات نظامی ارتش رژیم صهیونیستی (امان) در واکنش به تماس تلفنی ترامپ و نتانیاهو درباره پیشنهاد جدید ایران در صفحه شخصی خود در شبکه ایکس (توییتر سابق) نوشت:

این همان سناریوی کابوس‌وار نتانیاهو است: توافقی که هرگونه حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران را به تعویق می‌اندازد و حتی ممکن است به جنگ پایان دهد. اسرائیل با هر توافقی با حکومت فعلی مخالفت خواهد کرد؛ حکومتی که اسرائیل در نهایت امیدوار است جایگزین شود.

با این حال، مشکل نتانیاهو این است که تنش فزاینده بین او و ترامپ واقعیت اساسی را برجسته می‌کند: او در حال حاضر توانایی بسیار محدودی برای تاثیرگذاری بر سیاست آمریکا در قبال ایران دارد. ترامپ، یا حداقل چهره‌های کلیدی در حلقه او، به نظر می‌رسد به طور فزاینده‌ای به پایان دادن به درگیری و بررسی راه‌حل مذاکره‌ای علاقه‌مند هستند. برای روشن کردن ماجرا، شکاف‌های بین طرفین همچنان قابل توجه است. با این حال، علیرغم مخالفت‌های نتانیاهو، به نظر می‌رسد ترامپ همچنان مصمم است گزینه دیپلماتیک را به عنوان مسیر ترجیحی خود برای پایان دادن به جنگ به طور جدی آزمایش کند.

هنگامی که در کنار ایالات متحده وارد کارزار می‌شوید، همیشه هزینه‌ای وجود دارد. شما ممکن است بر نحوه شروع یک رویارویی تاثیر بگذارید، اما نه لزوما بر نحوه پیشرفت آن، و قطعا نه بر نحوه پایان آن. نتانیاهو احتمالا هنوز معتقد است که می‌تواند بر تفکر رئیس جمهور تاثیر بگذارد. اما اگر دیپلماسی در نهایت پیروز شود، این امر از نظر سیاسی و راهبردی یک تحول عمیقا مشکل ساز برای او خواهد بود، زیرا ابزار‌های او برای مقابله با چنین اقدامی از سوی ترامپ بسیار محدود است.

به طور کلی، مهم است به یاد داشته باشیم که این جنگ در واقع استثنا است، نه قاعده، در تاریخ سیاست آمریکا و اسرائیل در قبال ایران. تا قبل از دولت فعلی، دولت‌های متوالی آمریکا عمدتا استفاده از فشار اقتصادی را به عنوان اهرمی برای سوق دادن تهران به سمت توافقی دیپلماتیک که مسیر ایران را به سوی سلاح هسته‌ای مسدود کند، ترجیح می‌دادند.

این جنگ نشان داد که نگرش‌ها در واشنگتن تا حدی ممکن است تغییر کرده باشد. اما هنگامی که ایران از شوک اولیه جان سالم به در برد، شکاف اساسی بین اسرائیل و ایالات متحده در مورد آینده ایران به سرعت دوباره به عنوان یک نقطه کانونی تنش ظاهر شد.

برای اسرائیل، مسئله نه تنها برنامه هسته‌ای ایران، بلکه ماهیت خود حکومت است. با این حال، برای ایالات متحده، اولویت تاریخی جلوگیری از هسته‌ای شدن بوده، حتی اگر این به معنای رسیدن به نوعی سازش با حکومت موجود باشد. این تفاوت راهبردی اکنون در حال بازگشت به خط مقدم است.