جنگ ترامپ علیه ایران؛ اقتصاد و نظم جهانی در کما

به گزارش مجله خبری نگار، تارنمای شبکه خبری مستقل «لِفت وویس» نوشت: جنگ ایران در یکی از حساس‌ترین مناطق برای بازار‌های جهانی انرژی به وقوع پیوست. ایران با مهارت از یک ویژگی جغرافیایی برتر یعنی گلوگاه حمل و نقل نفت یعنی تنگه هرمز بهره می‌برد. در دو ماه گذشته میانگین قیمت نفت خام برنت از ۶۵ به بالای ۱۰۰ دلار در هربشکه افزایش یافته است. این امر باعث اختلال در عرضه کالا‌ها و خدمات شده، زیرا ارزش و در دسترس بودن سوخت به عنوان یک ماده کلیدی را تحت تاثیر قرار داده و به افزایش گسترده هزینه‌ها در زنجیره‌های عرضه منجر شده است.

این شوک بر اقتصاد جهانی که تاکنون نیز شکننده بوده تاثیر گذاشته است؛ اقتصادی که هنوز هم به دلیل تبعات جنگ تعرفه‌ای ترامپ دچار نوسان است.

جهان با رشد اقتصادی متوسط، سطوح بالای بدهی‌ها و تنش‌های تجاری دست و پنجه نرم می‌کند. صندوق بین المللی پول که تا همین چند ماه قبل از «فرود نرم» صحبت می‌کرد، اکنون تایید می‌کند که شوک جنگ می‌تواند رشد اقتصادی جهان را در سال ۲۰۲۶ تا چند درصد کاهش دهد و منجر به تورم به ویژه از طریق کانال‌های انرژی شود.

این صندوق در سناریوی اولیه خود برآورد کرده که رشد اقتصادی در ابتدای سال ۲۰۲۶ می‌تواند تا ۳.۱ درصد کاهش یابد این در حالیست که در بدترین سناریو، اگر قیمت نفت برای مدت طولانی تری بالای ۱۰۰ دلار در بشکه باقی بماند رشد اقتصادی می‌تواند به ۲.۵ درصد کاهش یابد. این ارقام نشان می‌دهد که بسیاری از کشور‌ها در بلندمدت وارد دوران رکود اقتصادی و تورم بالاتر خواهند شد. این افزایش تورم در شرایطی است که دستمزد‌ها همین حالا نیز پایین‌تر از قیمت هاست.

این گزارش افزود: این جنگ در حال تشدید روند‌هایی است که در نتیجه اختلافات تعرفه‌ای و همه گیری کرونا بروز کرده است. با روی کار آمدن ترامپ، راهبردی شکل گرفته است که در آن ایالات متحده تصمیماتی می‌گیرد که خود عاملی در فروپاشی همان نظمی است که خود این کشور پیشتر بنا گذاشته بود. ترامپ در جنگ اقتصادی و تصمیمات نظامی خود، ژئوپلیتیکی از امپریالیسم افسارگسیخته را ترسیم می‌کند.

او آشکارا قانون «قوی‌ترین» را تصدیق می‌کند، او اکنون به دنبال رهایی از «نظم مبتنی بر قانون» است. در عین حال، استراتژی امنیت ملی ۲۰۲۵ بیان می‌کند که رویکرد حمایت آمریکا از نظم جهانی به پایان رسیده است.

این گزارش افزود: شکست بزرگی که ترامپ در ایران متحمل می‌شود، بی‌نظمی جهانی را عمیق‌تر و به سرعت به سمت هرج و مرج نظام‌مند سوق می‌دهد. استفاده از زور به ابزاری محدود برای تغییر شکل اوضاع به نفع قدرت پیشرو تبدیل شده است، زیرا هرگونه تشدید تنش، زنجیره‌ای از خطرات غیرقابل پیش‌بینی را ایجاد می‌کند.

جنگ ایران در نهایت محدودیت‌های جاه‌طلبی ترامپ را آشکار می‌کند. این مداخله هزینه‌هایی برای اقتصاد جهان دارد و بین ایالات متحده و متحدانش شکاف ایجاد می‌کند و در را برای سایر قدرت‌ها از جمله چین و روسیه باز می‌کند تا از افول واشنگتن بهره‌برداری کنند. این جنگ، به جای بازگرداندن اقتدار آمریکا، ضعف آن را آشکار می‌کند و دستکم از دو طریق هرج و مرج سیستماتیک را عمیق‌تر می‌کند. اول، به این دلیل که سناریویی را تثبیت می‌کند که در آن هیچ قدرتی در موقعیتی نیست که بتواند یک «نظم» پایدار را تضمین کند و دوم، گسل‌های جدیدی را به همراه با نظامی‌سازی بیشتر، بحران‌های انرژی بیشتر و تنش‌های تشدید شده در اقتصاد جهانی ایجاد می‌کند.

این گزارش نتیجه گرفت: همه این موارد، صرفاً اختلالات موقتی نیستند که پس از آن بازگشت وضعیت عادی پس از شوک بار دیگر احیا شود. بلکه، ما خود را در یک وضعیت پایدار می‌یابیم که ویژگی آن را ترکیبی از جنگ‌های منطقه‌ای با تأثیرات جهانی آن، شوک‌های اقتصادی-مالی و رقابت بین قدرت‌ها تشکیل می‌دهد. تا وقتی عواملی که به این هرج و مرج دامن می‌زنند به نحوی حل نشوند، جنگ ترامپ علیه ایران را باید به عنوان نقطه عطف جدیدی در اوج بی‌نظمی جهانی تلقی کرد.