️سراب امنیت؛ اصرار اعراب بر خرید تسلیحات ناکارآمد آمریکایی

به گزارش مجله خبری نگار، کشور‌های عربی با قرارداد جدید خرید تسلیحات از آمریکا، قرار است آزموده‌ای را بیازمایند که تجربیات خوشایندی از آن ندارند؛ در جنگ تحمیلی ۴۰ روزه، تسلیحات غربی اعراب بیش از آنکه به کمک خودشان بیاید، در خدمت منافع آمریکا و اسرائیل قرار گرفت.

پس از جنگ اخیر و آسیب‌هایی که به کشور‌های عرب حاشیه خلیج فارس وارد آمد، تصور می‌شد که طرز تلقی حکام عرب از امنیت ملی و منطقه‌ای تغییرات عمده‌ای خواهد کرد.

اما نیویورک تایمز به تازگی و به نقل از مقامات آمریکایی نوشته است: «واشنگتن قرارداد‌هایی برای فروش هزاران موشک رهگیر دفاعی به کویت، امارات و بحرین به ارزش ۱۷ میلیارد دلار تصویب کرده است.»

فروش این مقدار تسلیحات به کشور‌هایی که به دلیل میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی بیشترین آسیب را در جنگ اخیر دیدند، نشان می‌دهد که این کشور‌ها همچنان اصرار به پیمودن مسیری دارند که می‌تواند باز هم آنها را در معرض خطر قرار دهد.

پول دادیم ولی موشک خوردیم

در اوج جنگ تحمیلی ۴۰ روزه بود که یکی از تحلیلگران کویتی در اعترافی کم سابقه گفت: «پول زیادی به داماد ترامپ دادیم، اما باز هم بمباران شدیم. طوری رفتار می‌کنند که انگار باید همه کشور‌های عربی، اسرائیل را راضی نگاه دارند.»

حملات آمریکا و اسرائیل به ایران که با تحریک نتانیاهو صورت گرفته بود، ناخواسته کشور‌های عربی را درگیر ماجرایی کرد که پیش از جنگ سعی داشتند خود را از آن دور نگه دارند. اما اینبار ایران به وعده جنگ منطقه‌ای جامه عمل پوشاند و پایگاه‌ها و منافع آمریکا در سراسر منطقه را مورد حمله قرار داد.

در این شرایط و در اوج ضربه پذیری پایگاه‌های آمریکایی در منطقه که لاجرم فضای امنیتی کشور‌های عرب حاشیه خلیج فارس را به شدت تحت تاثیر قرار داده بود، اعتراف‌هایی از سوی برخی مقامات و کارشناسان عرب یکی پس از دیگری انجام گرفتند.

تمرکز دفاعی آمریکا روی اسرائیل

پس از اعتراف سخت کارشناس کویتی، یک مقام سعودی نیز در خلال جنگ و در گفت‌و‌گو با شبکه الجزیره گفته بود: «آمریکا دفاع از کشور‌های عربی حوزه خلیج فارس را نادیده می‌گیرد؛ کشور‌هایی که میزبان بسیاری از پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند و از این رو، هدف حملات متقابل ایران قرار گرفته‌اند».

اما بخش جالب اعترافات این مقام سعودی اشاره به تمرکز آمریکا روی امنیت اسرائیل به جای اعراب بود. این مقام سعودی گفته بود: «تمرکز دفاعی ایالات متحده بر رژیم اسرائیل متمرکز شده است.»

این مقام سعودی همچنین تأکید کرده بود: «کشور‌های عربی خلیج فارس اکنون در حال درک این حقیقت هستند که پایگاه‌هایی که در خاک خود میزبانی می‌کنند، چیزی بیش از یک سازوکار حمایتی یک‌طرفه و مرکزی برای جمع‌آوری اطلاعات نیست!»

باز هم انباشت تسلیحات آمریکایی

علی رغم ضرباتی که اعراب در طول جنگ ۴۰ روزه متحمل شدند، گزارش جدید نیویورک تایمز نشان می‌دهد که آنها قرار است راه رفته را دوباره بپیمایند. براساس این گزارش، آمریکا با فروش ۹.۳ میلیارد دلار تجهیزات به کویت، ۶.۲۵ میلیارد دلار به امارات و ۱.۶۲۵ میلیارد دلار به بحرین موافقت کرده است.

نیویورک تایمز می‌افزاید: «این سه قرارداد شامل تهیه تقریباً ۴۲۵۰ موشک رهگیر با هزینه تخمینی چهار میلیون دلار برای هر موشک است و قطر درخواست جداگانه‌ای برای خرید موشک‌های رهگیر به ارزش چهار میلیارد دلار (معادل ۱۰۰۰ موشک اضافی) ارائه داده است.

طبق برخی گزارش‌ها، آمریکا و حکام حاشیه خلیج فارس در طول جنگ با ایران معادل تولید موشک‌های پاتریوت به ارزش سه سال را مصرف کرده‌اند و حالا اعراب می‌خواهد هزینه تسلیحاتی که آمریکا برای دفاع از منافع خود و اسرائیل نیاز دارد را دوباره تامین کنند.

تکرار تاریخ برای چندمین بار

در اردیبهشت سال گذشته که ترامپ پس از راهیابی به کاخ سفید در اولین سفر منطقه‌ای به خاورمیانه آمده بود، قرارداد‌های تجاری و تسلیحاتی کلانی با اعراب خلیج فارس به امضا رساند.

در اواخر اردیبهشت ماه کاخ سفید اعلام کرد که «بزرگترین قرارداد فروش تسلیحات دفاعی در تاریخ» را با عربستان به ارزش ۱۴۲ میلیارد دلار به امضا رسانده است. همرزمان قطر نیز قرارداد خرید تسلیحاتی با ارزش ۴۲ میلیارد دلار به امضا رساند و امارات هم بخشی از قرارداد تجاری یک تیلیارد دلاری خود با آمریکا را به خرید‌های تسلیحاتی اختصاص داد.

چند ماه بعد آمریکا به ایران حمله کرد و تسلیحات وارداتی آن طور که باید در مقابل موشک‌ها و پهپاد‌های ایرانی موفق عمل نکردند. با این وجود حکام عرب با تکرار تاریخ، اصرار دارند امنیت را با خرید مهمات بیشتر همچنان وارد کنند.

کامل حواش فعال سیاسی انگلیسی-فلسطینی مطرح در جهان عرب گفته است: «در حالی که ایرانی‌ها خودشان انواع سلاح‌ها را می‌سازند، ما ملت‌های خود را مصرف‌گرا و مشغول تفریح کرده‌ایم و منتظریم ببینیم از خارج چه برایمان می‌فرستند...».