لطفا تا پایان کمپین فشار حداکثری به هیچ انتخاباتی فکر نکنید

جدی‌ترین سناریو تشدید تنش اقتصادی در کشور برای بهره برداری اجتماعی امنیتی و ترکیب آن با عملیات نظامی است.

به گزارش مجله خبری نگار، محمد زعیم‌زاده، سردبیر روزنامه «فرهیختگان» در یادداشتی نوشت: در روز شصت و پنجم نبرد با باند اپستینی ۳ سناریو مطرح است:

۱. مذاکره و رسیدن به یک توافق اولیه (احتمال کم)

۲. شروع یک نبرد همه جانبه و تشدید شده (احتمال متوسط)

۳. تکمیل و تشدید محاصره و زمان دادن به آن؛ تلاش برای ایجاد گسست اجتماعی در ایران و ترکیب آن با یک عملیات نظامی غافلگیر کننده (احتمال بالاتر)

پیشنهاد نهایی ایران که مرحله به مرحله طراحی شده و با واقعیت‌های میدان همخوانی دارد، صریح و شفاف به ترامپ ارسال شده است. ترامپ از یک طرف نمی‌خواهد به حقوق ایران اعتراف کند و توافقی که امتیاز قابل توجه بدهد را بپذیرد از سوی دیگر وضعیت سیاسی او و حزبش روز به روز در امریکا سخت‌تر می‌شود.

ترامپ نگران است که کارتر بشود و بعد از شکست در ایران انتخابات داخلی را هم ببازد و چوب استضیاح را بخورد. اما بنظر نمی‌رسد عقلی در کار باشد یا اگر هم باشد زورش به لابی‌های یهودی برسد.

از طرف ایران مذاکره بخشی از جنگ است در بالا‌ترین سطوح همان‌هایی که برای عملیات نظامی طراحی می‌کنند و تصمیم میگیرند برای مذاکرات هم فکر می‌کنند، طرح اجماعی ارائه شده به ترامپ قطعه‌ای از پازل نبرد هیبریدی با هدف تولید امنیت پایدار در ایران است. اینجا کسی به مذاکرات امیدوار نیست و به نتیجه‌اش دل نبسته است و البته قرار هم نیست مذاکره غفلت تولید کند.

در خصوص موضوعات نظامی تخصصی ندارم، اما جسته و گریخته خبر دارم ایران از فرصت آتش بس در تقویت آفند و پدافند بسیار بهتر از طرف مقابل استفاده کرده است و سناریو‌های غافلگیر کننده هم از سوی نظامیان طراحی شده است. این سطح از آمادگی خود بازدارندگی ایجاد می‌کند، اما حجم انتقال مهمات به منطقه هم به حدی است که نمی‌شود سناریو تشدید عملیات را منتفی دانست.

جدی‌ترین سناریو تشدید تنش اقتصادی در کشور برای بهره برداری اجتماعی امنیتی و ترکیب آن با عملیات نظامی است.

برای عبور از این وضعیت چند نکته مهم است:

اول، نیازمند اجماع کامل در داخل هستیم. لطفا تا پایان کمپین فشار حداکثری به هیچ انتخاباتی فکر نکنید.

دوم، نیاز به سخن گفتن با مردم و تشریح واقعیت هاست.

سوم، احتیاج داریم به پای کار آوردن همه ظرفیت‌های اقتصادی درون حاکمیتی و برون حاکمیتی

چهارم، نیاز داریم به قاطعیت در مبارزه با تبعیض مردم سختی برابر اقتصادی را بهتر می‌پذیرند.

پنجم، احتیاج است به تغییر برخی فرهنگ‌های اقتصادی و مصرفی. نیاز است به فداکاری بیشتر سرمایه دار کاسب و البته مردم.

ششم و مهم‌تر از همه نیاز است به رسانه‌ای که هنرمندانه این مطالبات را عمومی و تبدیل به فرهنگ کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری