ماجرای اعتصاب دو‌هزار نفر از دانشجویان هاروارد چه بود؟

به گزارش مجله خبری نگار، فرهیختگان: خبر کوتاه و عجیب! حدود دو هزار نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی شاغل هاروارد چند روز قبل در مقابل «مرکز علوم» در کمبریج ماساچوست دست به اعتصاب زده‌اند و مهم‌تر از آن بخش قابل‌توجهی از فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی این دانشگاه را متوقف کرده‌اند. باوجودآنکه دانشگاه در روز بعد باز بوده، فعالیت‌ها به شکل معمول جریان نداشته و راهرو‌های «مرکز علمی وریتاس» در دانشکده پزشکی هاروارد خلوت بود.

ماجرا از کجا شروع شد؟

نمایندگان «اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد» بیش از یک سال است که با دانشگاه در حال مذاکره بر سر قرارداد جدید هستند. آنها خواستار افزایش دستمزدها، حمایت از دانشجویان بین‌المللی در معرض خطر اخراج، اصلاح نظام رسیدگی به پرونده‌های آزار و تبعیض در هاروارد و مواردی دیگر شده‌اند. باوجوداینکه هنوز توافقی حاصل نشده و قرارداد قبلی نیز در ژوئن (خرداد) سال گذشته منقضی شده، اما اعضای اتحادیه همچنان حقوق دریافت می‌کنند. البته با پایان قرارداد، دسترسی آنها به برخی مزایا مانند کمک‌هزینه مراقبت از کودک و پرداخت هزینه‌های درمانی قطع شده است.

«سارا اسپِلر» رئیس اتحادیه، می‌گوید ثروتمندترین دانشگاه جهان نباید کارکنان خود را در چنین وضعیت ناپایداری قرار دهد، اما اعتصاب آخرین راه‌حل ما بود.

«لیلا نورفورد»، دانشجوی دکتری در حوزه «زیست‌پزشکی» نیز هدف از این اعتصاب را متوقف کردن پژوهش‌های علمی در دانشگاه عنوان کرده و می‌گوید: «ما کار‌های حیاتی انجام می‌دهیم که برای این دانشگاه منابع مالی جذب می‌کند، اما در مقابل، آن‌طور که باید مورداحترام قرار نمی‌گیریم.» اکتبر سال گذشته، روزنامه نیویورک‌تایمز گزارش داد سرمایه وقفی هاروارد در سال مالی منتهی به ژوئن با افزایشی حدود ۳.۷ میلیارد دلار به حدود ۵۷ میلیارد دلار رسیده است. دانشگاه اعلام کرده در همین دوره، رکورد جدیدی در میزان کمک‌های مالی دریافتی ثبت کرده است.

«دانشگاه هاروارد» که پردیس اصلی آن در کمبریج ماساچوست قرار دارد، از زمان آغاز اعتصاب تاکنون به‌طور علنی درباره آن اظهارنظر نکرده است. سخنگوی دانشگاه به پرسش‌های نیچر درباره مطالبات اتحادیه پاسخی نداد، اما به نامه‌ای اشاره کرده که در ۱۷ آوریل (۱۰ روز قبل) از سوی «جان منینگ» معاون آموزشی و «مردیث وینیک» معاون اجرایی، منتشر شده است. در این نامه آمده است «اعضای اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد نقش حیاتی در تحقق مأموریت آموزشی و پژوهشی هاروارد ایفا می‌کنند. با قدردانی از این نقش و فعالیت‌های آنها، ما همچنان متعهد به مذاکرات سازنده و دستیابی به توافق هستیم.»

بر اساس گزارش روزنامه دانشجویی «هاروارد کریمسون» - قدیمی‌ترین روزنامه روزانه دانشجویی در آمریکا- اتحادیه دیگری با عنوان «کارکنان دانشگاهی هاروارد» که نماینده پژوهشگران پسادکتری، مدرسان، دستیاران آموزشی و دیگر کارکنان است هم احتمال دارد به اعتصاب بپیوندد. این اتحادیه ۲۷ مارس (۷ فروردین) رأی‌گیری برای صدور مجوز اعتصاب را آغاز کرده است. در صورت رأی مثبت تعداد کافی از اعضا، حدود ۲ هزار و ۶۰۰ نفر دیگر به اعتراضات فعلی اضافه خواهند شد. یکی از اعضای این اتحادیه گفته که اتحادیه او به‌طور کامل از اعتصاب دانشجویان تحصیلات تکمیلی حمایت می‌کند.

دانشجویان چه می‌خواهند؟

به گزارش نیچر «اتحادیه دانشجویان تحصیلات تکمیلی هاروارد» خواستار تعیین حداقل حقوق سالانه ۵۵ هزار دلار برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی شاغل شده است؛ رقمی که در حال حاضر حدود ۵۰ هزار دلار است. این اتحادیه همچنین می‌خواهد پس از آن، حقوق‌ها هر سال متناسب با نرخ تورم افزایش یابد. آنها همچنین درخواست کردند دستمزد کارکنان ساعتی از جمله دستیاران آموزشی، از ۲۱ دلار به ۲۵ دلار در ساعت افزایش پیدا کند. به گفته «سارا اسپلر»، هدف این مطالبات آن است که دانشجویان شاغل در هاروارد بتوانند از عهده هزینه‌های مسکن، درمان و نگهداری از کودک در شهر بوستون برآیند؛ شهری که یکی از گران‌ترین نقاط آمریکا برای زندگی است.

در واکنش به این مطالبات، معاونین هاروارد در نامه‌ای اعلام کرده‌اند که دانشگاه در جریان مذاکرات پیشنهاد افزایش ۱۰ درصدی حقوق‌ها را داده که قرار است طی چهار سال اجرا شود، اما رئیس اتحادیه دانشجویی معتقد است این میزان افزایش حتی با نرخ تورم هم هم‌خوانی ندارد و عملاً قدرت خرید را حفظ نمی‌کند. بر اساس «ماشین‌حساب دستمزد معیشتی» که توسط «مؤسسه فناوری ماساچوست» تهیه شده، یک فرد در بوستون بدون داشتن همسر یا فرزند برای تأمین هزینه‌های پایه به حدود ۶۷ هزار و ۵۱۳ دلار در سال نیاز دارد.

علاوه بر دستمزد، اتحادیه همچنین خواستار حمایت بیشتر از کارکنان غیرآمریکایی نیز شده است؛ از جمله افزایش بودجه برای خدمات حقوقی دانشجویانی که ممکن است با خطر بازداشت یا اخراج مواجه شوند. همچنین از دانشگاه خواسته شده تضمین کند افرادی که بازداشت می‌شوند، شغل خود را از دست ندهند. این موضوع در یک سال اخیر به مسئله‌ای حساس در دانشگاه‌های آمریکا تبدیل شده است، زیرا دولت ترامپ برخی دانشجویان بین‌المللی را تحت نظارت قرار داده و حتی بازداشت کرده و در بسیاری موارد آنها را تهدیدی برای امنیت ملی دانسته است.

رهبران اتحادیه همچنین خواهان اصلاح شیوه رسیدگی به شکایات مربوط به آزار و تبعیض هستند. در حال حاضر، این پرونده‌ها داخل خود دانشگاه بررسی می‌شود؛ اما اتحادیه می‌خواهد امکان ارجاع آنها به داوری مستقل (نهاد ثالث) فراهم شود، چون معتقد است روند فعلی شفاف و کارآمد نیست. در مقابل، مسئولان دانشگاه گفته‌اند این پیشنهاد با سیاست هاروارد در تضاد است؛ سیاستی که بر اساس آن، همه اعضای دانشگاه باید از یک سازوکار یکسان برای رسیدگی به شکایات استفاده کنند. طبق آمار اتحادیه، از هر پنج دانشجوی شاغل، یک نفر تجربه آزار، تبعیض یا قلدری داشته است.

روز‌های بد هاروارد ادامه دارد

این اعتصاب در حالی رخ داده که هاروارد همچنان با پیامد‌های مالی تصمیمات دولت ترامپ از جمله تأخیر در تخصیص بودجه و لغو برخی گرنت‌های پژوهشی دست‌وپنجه نرم می‌کند. اگرچه هاروارد توانست در دادگاه علیه دولت پیروز شود و منابع مالی خود را در سپتامبر سال گذشته بازگرداند، اما دولت آمریکا دوباره علیه این دانشگاه شکایت کرده تا همان منابع و به‌طورکلی بودجه‌های فدرال را پس بگیرد.

پس از شکل‌گیری اعتراضات مربوط به حملات صهیونیست‌ها به نوار غزه در دانشگاه‌های آمریکا، دولت ادعا کرد که هاروارد در حفاظت از دانشجویان -در برابر آنچه یهودستیزی عنوان شده- کوتاهی کرده است. اعضای این اتحادیه دانشجویی، اما معتقدند صحبت کرده‌اند می‌گویند ابهام در وضعیت مالی دانشگاه بر مذاکرات سایه انداخته است. بااین‌حال، کارکنان تأکید دارند که بسیاری از مطالباتشان صرفاً مالی نیست و بیشتر به امنیت و شرایط کاری مربوط می‌شود.