️تحلیل تنش‌های احتمالی میان ایران و آمریکا و پیامد‌های ازسرگیری درگیری

به گزارش مجله خبری نگار، اگر آمریکا جنگ با ایران را از سر بگیرد، نه آتش‌بسی در کار خواهد بود و نه میز مذاکره‌ای. ایران در دور دوم، با محاسباتی تازه و بانک اهداف به‌روز، پاسخ سخت‌تری آماده کرده است و کاخ سفید در باتلاقی ابدی فرومی‌رود.

واقعیت میدان نشان داده که ایران هیچ‌گاه به دنبال آتش‌بس نبود؛ این آمریکا بود که ناچار به تمدید یک‌جانبه آن شد. تهران در دور دوم مذاکرات اسلام‌آباد شرکت نکرد، زیرا به خوبی دریافته که واشنگتن از موضع ضعف و استیصال پای میز آمده است. حالا اگر ترامپ تصور کند با از سرگیری حملات، می‌تواند برگ برنده را به دست آورد، سخت در اشتباه است. کارشناسان تأکید می‌کنند که در صورت وقوع جنگ مجدد، «نه آتش‌بسی برقرار خواهد شد و نه مذاکره‌ای». این بار ایران با درکی دقیق از نقاط ضعف دشمن، بازی را در زمین خودش طراحی کرده است.

بازی متفاوت؛ از دیپلماسی به رقابت نظامی محض

در سناریوی ازسرگیری جنگ، ماجرا از یک درگیری محدود فراتر رفته و به «رقابت مستقیم نظامی و راهبردی» تبدیل می‌شود. این بازی با آنچه در ۵۵ روز گذشته گذشت، کاملاً متفاوت است. در دور اول، آمریکا همچنان امیدوار بود با فشار نظامی ایران را به میز مذاکره بکشاند. اما در دور دوم، ایران دیگر هیچ انگیزه‌ای برای بازگشت به دیپلماسی نخواهد داشت. تنگه هرمز به طور کامل مسدود می‌شود، پایگاه‌های آمریکا در منطقه با حملات همه‌جانبه مواجه می‌گردند و متحدان منطقه‌ای واشنگتن نیز در آتش این رویارویی خواهند سوخت.

اختلاف در پنتاگون و شرط کنگره

یکی از نکات کلیدی که تحلیلگران به آن اشاره می‌کنند، «نیاز به حمایت کنگره» برای جنگی تمام‌عیار است. در حالی که نشانه‌های اختلاف نظر در داخل ساختار دفاعی آمریکا آشکارا دیده می‌شود. استعفای مقامات ارشد، برکناری ژنرال‌ها و مخالفت‌های علنی چهره‌هایی مانند سث مولتون و کریس ون هولن با ادامه جنگ، کاخ سفید را در موقعیت شکننده‌ای قرار داده است. سناتور‌های جمهوری‌خواه نیز نگرانی خود را از تأثیر جنگ بر انتخابات میان‌دوره‌ای ابراز کرده‌اند. ترامپ برای تشدید درگیری، هم به مجوز کنگره نیاز دارد و هم به اجماع درون دولت که به نظر نمی‌رسد وجود داشته باشد.

ریسکی که ارزشش را ندارد

پرسش اساسی این است: «آیا ترامپ چنین ریسکی را خواهد پذیرفت؟ و چه چیزی باعث می‌شود فکر کنید می‌تواند موفق شود؟» واقعیت میدان گویای شکست محض راهبرد نظامی آمریکاست. زرادخانه پنتاگون در ۵۵ روز جنگ به شدت تحلیل رفته و بازسازی آن ۳ تا ۵ سال طول می‌کشد. ایران، اما با تولید روزانه صد‌ها پهپاد و هزاران موشک بالستیک، آماده هر سناریویی است. افزون بر این، تجربه نشان داده که «تهدید»‌های ترامپ بیش از آنکه واقعی باشند، بلوف‌های لفاظی‌وارند و ایرانی‌ها به خوبی رمز «همیشه عقب‌نشینی» او را آموخته‌اند.

باتلاقی که عمیق‌تر می‌شود

حمله مجدد به ایران، آمریکا را در باتلاقی ابدی فرو خواهد برد که هیچ راه خروجی از آن متصور نیست. ایران در دور دوم از موضع یک قدرت بازدارنده کامل وارد میدان می‌شود؛ با اهرم‌هایی، چون تنگه هرمز، توان موشکی و پدافندی اثبات‌شده و متحدانی در سراسر منطقه. این بار، خبری از آتش‌بس و مذاکره نخواهد بود. واشنگتن اگر هنوز به دنبال مسیری برای خروج «شرافتمندانه» است، تنها راه آن پذیرش واقعیت‌های میدان و توقف زیاده‌خواهی‌هاست. در غیر این صورت، باید منتظر جنگی باشد که حتی نامش را هم نمی‌تواند کنترل کند.