الان وقت دعوا‌های سیاسی نیست، جنگه برادر

به گزارش مجله خبری نگار، در تحلیل تحولات جاری احتمال از سرگیری درگیری با آمریکا وجود دارد. شرایط حاکی از تقویت تنش‌ها در منطقه خلیج فارس است. در این موقعیت، آنچه ایرانیان بیش از هر چیز به آن نیاز دارند، حفظ انسجام اجتماعی در تمام سطوح برای مقابله با دشمن است. هر اظهارنظر یا رفتاری که این انسجام اجتماعی را برهم بزند یا تصویر ایران یکپارچه پیروز را مخدوش کند و احساس بی‌اعتمادی میان مردم و مسئولان ایجاد کند، در زمین دشمن بازی کرده است. باید به این واقعیت اساسی توجه داشت که اکنون و در نبرد با بدترین اهل زمین، تسویه‌حساب‌های سیاسی از هیچ درجه‌ای از اهمیت برخوردار نیست و ضمن گسترش شکاف، پالسی خطرناک به دشمن منتقل می‌کند.

سرنوشت جنگ تا ۲۴ ساعت آینده

در لحظه تنظیم این گزارش، هنوز چند ساعتی به پایان زمان رسمی آتش‌بس باقی‌مانده است. توقیف نفتکش‌ها و تنگ‌تر شدن محاصره دریایی آمریکا، نشان از افزایش تنش‌ها میان ایران و آمریکا دارد؛ اما از آن طرف نیز خبر‌هایی مبنی بر مذاکره و گفت‌و‌گو میان طرفین در رسانه‌ها منتشر می‌شود. بر این مبنا جنگ در موقعیتی سیال قرار دارد. با این وجود چند سناریو در مورد سرنوشت احتمالی جنگ قابل طرح است.

۱- شروع جنگ: با اتمام زمان آتش‌بس در ساعات آینده با توجه به رفتار آمریکا از جمله توقیف دومین نفتکش در دریا که مدعی است متعلق به ایران است، آتش‌بس زودتر از موعد، نقض شده و آمریکا به سمت تصعید تنش‌ها حرکت کرده است. در چنین وضعیتی جنگ مجدداً آغاز می‌شود و خسارات احتمالی از جمله ترور شخصیت‌ها، تخریب شهر و برخی زیرساخت‌ها از جمله اقداماتی خواهد بود که در بانک اهداف حملات علیه ایران قرار گرفته و ایران نیز متقابلاً پاسخ درخور خواهد داد.

۲- تمدید آتش‌بس: با توجه به آنکه طرفین درگیر مخصوصاً آمریکا به دنبال پیدا کردن پنجره خروج یا به دست آوردن دست برتر در جنگ است، این احتمال نیز وجود دارد که آتش‌بس یک هفته دیگر تمدید شود، کشور مجدداً در موقعیت نه جنگ، نه صلح قرار گرفته؛ اما درگیری‌ها و آتش‌بازی‌ها به شکل محدود و نه گسترده ادامه پیدا کند.

۳- دور جدید مذاکرات: در حال حاضر رسانه‌های خارجی گمانه‌زنی‌هایی از برگزاری دور دیگری از گفت‌و‌گو‌ها در پاکستان را مطرح می‌کنند و چندباری نیز خبری مبنی بر عزم ونس برای سفر به پاکستان منتشر کردند. در ایران، اما خبری در تأیید احتمال برگزاری دور دیگری از گفت‌و‌گو‌ها در پاکستان منتشر نشده است. با این حال سناریو مذاکره یکی از گزینه‌های احتمالی دیگر در این جنگ است. در صورت برگزاری مذاکرات، دو نتیجه احتمالی در این مورد قابل طرح است:

۱. گفت‌و‌گو‌ها مجدداً و با توجه به زیاده‌خواهی طرف آمریکایی به نتیجه نرسد، طرفین به پایتخت‌ها برگردند و دور دیگری از درگیری‌ها آغاز شود.

۲. طرفین به توافقی قابل اعتنا برای خروج از جنگ برسند، جنگ متوقف شود و سایه جنگ به طور کامل از کشور دور شود.

انسجام ملی نباید مخدوش شود

بر فرض تحقق هرکدام از این احتمالات که وقوع هریک از آنها بسته به واقعیت میدان جنگ، دور از ذهن نخواهد بود در نگاه به جامعه ایران و مواجهه آن با هرکدام از این سناریو‌ها، انسجام اجتماعی در تمام سطوح آن و به همان شکلی که در دوران جنگ ۴۰ روز برقرار بود می‌بایست حفظ شود. آنچه در جنگ تبدیل به برگ برنده ایران در مقابل دشمن متجاوز شد، تاب‌آوری مردمی بود که با حضور در خیابان و با حمایت از نیرو‌های نظامی و سیاستمداران اجازه ندادند سناریوی آشوب داخلی در کشور اجرا شود و دشمن اهدافش برای فروپاشی ایران را محقق کند. هر سرنوشتی برای این جنگ رقم بخورد، تنها مؤلفه‌ای که نباید دستخوش کوچک‌ترین تغییری شود، تصویر انسجام و اتحاد ملی است. این یکپارچگی ملی از آن جهت به برگ برنده ایران تبدیل شد که علاوه بر آنکه جامعه را در مقابل پروژه‌های دشمن بیمه کرد، دست نیرو‌های نظامی و سیاسی را در مواجهه با زیاده‌خواهی و تجاوز دشمن پر کرد و اثبات کرد برخلاف آنچه در بانک اهداف آنان طرح‌ریزی شده بود، جامعه ایران در مقابل تجاوز از هم نپاشید، بلکه منسجم‌تر شد. اهمیت این انسجام تا آنجا بود که دشمنان در طول جنگ و با اتصال به حربه‌های متعدد، تلاش کردند تا جامعه را دچار تشکیک و چند دستگی کنند که یکی از این اهداف از کانال اختلاف‌افکنی بین سیاستمداران دنبال شده و در این میان، ایجاد توهم خیانت در مورد مسئولان کشوری یکی از خطرناک‌ترین این طرح‌ریزی‌ها بود.

به نتانیاهو و ترامپ کمک نکنید

با در نظر گرفتن هدف و خدعه‌های دشمنان، هر اقدامی ولو کوچک که به انسجام اجتماعی ضربه بزند و جامعه را به سمت چندپارگی و قطبی‌سازی ببرد، بازی در زمین نتانیاهو - ترامپ است و برنامه‌های آنان را برای ایجاد فروپاشی اجتماعی در جامعه محقق خواهد کرد؛ چراکه آنچه موجب شد ترامپ به این نتیجه برسد که محاسباتش در مورد ایران خطا بوده، واکنش یکپارچه مردم به تجاوز خارجی بود. آسیب به این انسجام اجتماعی با هر هدف و انگیزه‌ای، کمک به نتانیاهو و ترامپ است تا جامعه ایران را به لبه پرتگاه فروپاشی ببرند. به این منظور هر صدایی در داخل که سهواً یا تعمداً بدنه اجتماعی را دچار تشکیک کند و هدفی که رسانه‌های صهیونی فارسی‌زبان نتوانستند آن را محقق کنند اجرا کند، قطعه‌ای از پازل آنان در جنگ علیه ایران را تکمیل خواهد کرد.

دیپلماسی و میدان را از خیابان جدا نکنید

با نگاه به واقعیت و برای حفظ انسجام و یکپارچگی ملی باید به چند مؤلفه اساسی در میانه جنگ، توجه ویژه داشت.

۱- ایرانیان اکنون در جبهه‌های مختلف، درگیر جنگ هستند. دیپلماسی، میدان و خیابان همه یکپارچه درگیر نبردند. به همین منظور، هیچ‌کدام از این سه حوزه نباید از یکدیگر جدا فرض شوند. یک واقعیت را نیز نباید از نظر دور داشت؛ در طول این جنگ، همانطور که نیرو‌های مسلح و نظامیان در خطر ترور قرار داشتند، مسئولان کشور نیز در خطر بودند. کمااینکه برخی از باارزش‌ترین و بزرگ‌ترین سیاستمداران در نبرد با دشمن جانشان را از دست دادند؛ ترور سیاستمدارانی مثل کمال خرازی و علی لاریجانی اثبات کرد که نبرد دشمن با ایران تنها با فرماندهان نظامی نیست. هر حوزه‌ای که مقامات ایرانی، اقتدار ایرانی را به نمایش بگذارند، جزء اهداف دشمن قرار دارد که در روز‌های جنگ نمونه‌های آن در رسانه‌ها منعکس شد. این ترور‌ها نشان می‌دهد مسئولان و سیاستمداران کشور نیز همپای نیرو‌های نظامی با علم به آنکه ممکن است گزینه بعدی ترور، آنان باشند، امور کشور را رتق و فتق می‌کردند. در این موقعیت القای احساس بی‌اعتمادی در مورد مسئولان و ایجاد شائبه میان مردم با این هدف که انگیزه‌ای برای سازش و کوتاه آمدن مقابل دشمن وجود دارد، خدشه بر واقعیت است و به یکپارچگی ملی آسیب می‌زند. کشور در وضعیت عادی قرار ندارد و همه آنان که عامل و مؤثر در تصمیم‌گیری‌ها هستند نیز به خوبی واقفند که ایران درگیر جنگ با کسانی است که دشمنی دیرینه‌شان با ملت ایران مثل روز روشن است، بر این اساس ایجاد احساس بی‌اعتمادی میان مردم و مسئولان خط دشمن است و به هیچ طریقی نباید دنبال شود.

۲- در موقعیت جنگ، دشمن تلاش می‌کند با اتکا به جنگ رسانه‌ای، میدان را ببرد و مقاومت و احساس پیروزی طرف مقابل را بشکند. ادعا‌های متناقضی که ترامپ این روز‌ها مطرح می‌کند بیش از آنکه به واقعیت نزدیک باشد، جنگ روانی علیه مردم و جامعه ایران است. او به دنبال آن است که آنچه را نتوانست در روز‌های ابتدایی جنگ به دست بیاورد با اعمال جنگ روانی و رسانه‌ای به دست بیاورد و در این میان دستور کار رسانه‌های فارسی‌زبان نیز تلاش برای درهم شکستن انسجام اجتماعی است، به این منظور در فهم اخبار و واقعیت میدان، منبع و محل اعتنا در اخبار نباید رسانه‌هایی مثل صهیونیست اینترنشنال و فرد معلوم‌الحالی مثل ترامپ باشد؛ چراکه او طبعاً موضوعاتی را بیان می‌کند و روی شایعه‌ها و دروغ‌هایی دست می‌گذارد که خود از آنان برنده بیرون بیاید، اعتماد به این رسانه‌ها و ادعا‌های فردی مثل ترامپ جز آنکه به انسجام اجتماعی ایرانیان آسیب بزند و دشمن را در تحقق اهدافش موفق کند، نتیجه دیگری به همراه ندارد.

جنگ عرصه تسویه‌حساب سیاسی نیست

صحنه نبرد، عرصه رویارویی با متجاوزان است، همه مختصات در کشور، در تمام سطوح می‌بایست برای نبرد با دشمن تنظیم شود در این مقوله، پرداخت به هر موضوعی که جنگ و الزامات آن را به حاشیه ببرد بازی در زمین دشمن است. هر ایرانی که کمی برای وطن نگران باشد نیز می‌داند که جنگ عرصه پرداخت به دعوا‌ها و نزاع‌های سیاسی نیست و هیچ چیز مهم‌تر از نبرد با دشمن و به دست آوردن پیروزی در مقابل او نیست؛ اما در کمال تعجب در میان آنان که این روز‌ها احساس بی‌اعتمادی میان مردم و مسئولان را دامن می‌زنند، انگیزه‌ها و غرض‌های سیاسی قابل رؤیت است. روشن است که در موقعیتی که ایران در یکی از بزرگ‌ترین نبرد‌های تاریخی‌اش قرار دارد، نبردی که ۴۷ سال خود را برای آن آماده کرده بود، پرداختن به موضوعات کم‌اهمیت سیاسی و اعمال تسویه‌حساب‌های سیاسی کمترین درجه از اهمیت را دارد. هنوز چندسالی تا برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری نیز باقی‌مانده و تا آن زمان مشخص نیست کدام‌یک از مسئولان کشور در نبرد با دشمن جانشان را از دست می‌دهند. بر این مبنا بهتر آن است که تسویه‌حساب‌های سیاسی را به بعد از جنگ و زمانی که سایه دشمن از کشور دور شده باشد موکول کرد. ادامه این نزاع‌های بی‌معنی در روز‌های آتی پالس مثبتی به دشمن خواهد داد و به مثابه بمبی برای حفظ انسجام اجتماعی عمل خواهد کرد.

منبع: فرهیختگان-زهرا طیبی