نکات مراقبتی برای نگهداری از گروه‌های آسیب پذیر و بیمار در شرایط جنگی

به گزارش مجله خبری نگاردر روز‌های جنگ و بحران، برخی از ما آسیب‌پذیرتر از دیگرانند. مراقبت از این عزیزان، نه فقط یک وظیفه انسانی، که نشانه هویت جمعی ماست. افراد دارای معلولیت جسمی، حرکتی، ذهنی یا حسی، در بحران نیاز‌های خاصی دارند که اگر نادیده گرفته شود، زندگی آنها به خطر می‌افتد.

نیاز‌های اساسی معلولان:

۱. وسایل کمک‌حرکتی

ویلچر، عصا، واکر، سمعک، عینک را همیشه در دسترس بگذارید

اگر ویلچر برقی است، شارژر و باتری اضافه داشته باشید

باطری سمعک و عینک یدک را فراموش نکنید

۲. برنامه خروج اضطراری

نزدیک‌ترین خروجی مناسب برای ویلچر را شناسایی کنید. او

اگر در آپارتمان هستید، برای پله‌ها برنامه داشته باشید (صندلی تاشو برای حمل)

یک نفر را از قبل برای کمک هماهنگ کنید.

۳. معلولان ذهنی و اوتیسم

افراد دارای اوتیسم در بحران بسیار مضطرب می‌شوند.

با آنها آرام و شمرده حرف بزنید.

از کلمات ساده و تکراری استفاده کنید.

اگر وسیله خاصی (عروسک، پتو) آرامشان می‌کند، حتماً همراه باشد.

تغییر ناگهانی محیط برایشان بسیار سخت است، پس با حوصله توضیح دهید.

۴. ناشنوایان و کم‌شنوایان

اگر سمعک دارند، باطری اضافه بگذارید.

برای اعلام خطر، از علائم بصری استفاده کنید (چراغ چشمک‌زن)

با حرکات دست و صورت واضح ارتباط برقرار کنید.

اگر می‌توانید، چند کلمه زبان اشاره یاد بگیرید (آب، کمک، خطر، برو)

۵. نابینایان و کم‌بینایان

اشیاء را جابجا نکنید مگر اینکه به آنها بگویید.

هنگام راه رفتن، اجازه دهید بازوی شما را بگیرد.

با صدای واضح و شمرده حرف بزنید.

اگر عینک دارند، حتماً یدک داشته باشید.

مراقبت از بیماران خاص

بیماران دیابتی:

انسولین را در یخچال نگه دارید (اگر برق نیست، در کیسه خنک)

قند ساده (خرما، آبمیوه، قند) دم دست داشته باشید برای افت قند

علائم افت قند: رنگ‌پریدگی، عرق سرد، لرزش، گیجی

بیماران قلبی و فشار خون:

دارو‌های فشار و قلب را دقیق و سر ساعت بدهید.

علائم سکته قلبی: درد قفسه سینه، تنگی نفس، عرق سرد

اگر نیتروگلیسیرین دارند، زیر زبان بگذارید.

بیماران کلیوی دیالیزی:

این افراد به دیالیز منظم نیاز دارند

از قبل با مراکز دیالیز هماهنگ کنید

رژیم غذایی مخصوص (محدودیت پتاسیم و مایعات) را رعایت کنید

بیماران سرطانی و شیمی‌درمانی:

سیستم ایمنی ضعیفی دارند

مراقب عفونت باشید (ماسک بزنند، دست‌ها را بشویند)

دارو‌های مسکن و ضددرد را حتماً داشته باشید

مراقبان بخوانند: فرسودگی را جدی بگیرید

اگر از یک سالمند، معلول یا بیمار خاص مراقبت می‌کنید، یادتان باشد:

اول خودت، بعد دیگران:

اگر خودت از پا بیفتی، نمی‌توانی به کسی کمک کنی.

کمک بخواه:

از دیگران بخواه در مراقبت با تو شریک شوند.

استراحت کن:

هر چند ساعت، حتی ۱۰ دقیقه، به خودت استراحت بده.

اگر احساس کردی طاقتت تمام شده، با ۴۰۳۰ تماس بگیر.

سخن پایانی

در روز‌های سخت، معیار انسانیت ما این است که چقدر به فکر آسیب‌پذیر‌ها هستیم.

هیچ‌کس را تنها نگذاریم.

همسایه‌ای که سالمند دارد، سری به او بزنیم. خانواده‌ای که فرزند معلول دارد، کمکشان کنیم. بیماری که داروی خاص نیاز دارد، اگر می‌توانیم دارویش را تهیه کنیم.