بچه‌هاتونو کشتن شما اومدید اینجا جشن می‌گیرید!

طی روز‌های اخیر، موجی از گلایه و اعتراض در میان بخشی از مردم نسبت به رفتار و مواضع برخی ایرانیان خارج از کشور شکل گرفته است. البته باید میان ایرانیان خارج از کشور تفکیک قائل شد. بسیاری از آنها همچنان دل در گرو ایران دارند، نگران خانواده و دوستان خود در داخل کشور هستند و حتی از دور، تحولات را با اضطراب دنبال می‌کنند.

به گزارش مجله خبری نگار، طی روز‌های اخیر، موجی از گلایه و اعتراض در میان بخشی از مردم نسبت به رفتار و مواضع برخی ایرانیان خارج از کشور شکل گرفته است. البته باید میان ایرانیان خارج از کشور تفکیک قائل شد. بسیاری از آنها همچنان دل در گرو ایران دارند، نگران خانواده و دوستان خود در داخل کشور هستند و حتی از دور، تحولات را با اضطراب دنبال می‌کنند.

کم نیستند کسانی که با وجود فاصله جغرافیایی، همچنان با همان روحیه لوطی‌مسلکانه ایرانی، دل‌نگران سرنوشت هموطنانشان‌اند. اما در کنار این گروه، روایت‌هایی نیز شنیده می‌شود که تعجب‌برانگیز است. برخی از این افراد تصور می‌کنند سال‌هایی که در خارج از کشور کار کرده و یورو یا دلار پس‌انداز کرده‌اند، حالا می‌تواند در شرایط فعلی ایران به فرصتی اقتصادی برای آنها تبدیل شود.

در نگاه این عده، ارزش بالای ارز خارجی در ایران به معنای آن است که می‌توانند روزی بازگردند و با همان پس‌انداز‌ها خانه، مغازه یا حتی کارخانه بخرند و زندگی مرفهی برای خود بسازند.

در میان این روایت‌ها حتی اظهاراتی شنیده می‌شود که تلخی آن را نمی‌توان نادیده گرفت؛ اینکه برخی از این افراد، آگاهانه یا ناآگاهانه، چندان هم از تشدید بحران‌ها ناراحت نیستند، چون تصور می‌کنند شرایط سخت‌تر در داخل کشور می‌تواند ارز گران‌تر و فرصت‌های اقتصادی بیشتری برای آنها ایجاد کند.

دانلود

فیلم اصلی

به تعبیر ساده‌تر، در ذهن بعضی از این افراد، بازگشت با جیب پر از یورو می‌تواند به نوعی «پادشاهی اقتصادی» در ایران منجر شود. اما آنچه در این میان کمتر دیده می‌شود، واقعیتی است که در پس چنین تصوری پنهان مانده است. بازگشت به کشوری که مردمش زیر فشار بحران‌ها و حتی تهدید‌های جنگی زندگی کرده‌اند، نمی‌تواند یک پروژه صرفاً اقتصادی باشد. ساختن زندگی روی ویرانه‌های رنج هموطنان، بیش از آنکه یک معامله سودآور باشد، شبیه نوعی تجارت با درد و خون مردم است.

از سوی دیگر، بسیاری از ایرانیان خارج از کشور شاید هنوز تصویر کاملی از آنچه در داخل می‌گذرد در اختیار ندارند. اما دیر یا زود، با باز شدن این فضاها، تصاویر و روایت‌هایی که از روز‌های سخت مردم ایران باقی مانده، به دست آنها نیز خواهد رسید.

آن روز، احتمالاً برای بسیاری از کسانی که این روز‌ها در دوردست‌ها به شادی و هیجان مشغولند، لحظه‌ای سنگین خواهد بود؛ لحظه‌ای که خواهند فهمید در همان زمانی که آنها می‌خندیدند و می‌رقصیدند، در سرزمین مادری‌شان چه بر سر مردم آمده است؛ و شاید همان زمان باشد که مرز میان کسانی که صرفاً از دور نظاره‌گر بودند با کسانی که آگاهانه در حال «تجارت با رنج مردم» بودند، روشن‌تر از همیشه دیده شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری