یک راز قدیمی و عجیب از نیاکان همه جانوران برملا شد

نخستین نیاکان همه جانوران که دارای ستون فقرات بوده‌اند، ممکن است جهان را با چهار چشم دیده باشند، نه فقط دو چشم. بقایای آن چشم‌های اضافی امروز نیز در مغز انسان به صورت اندام صنوبری باقی مانده است؛ ساختاری که در عمق مغز قرار دارد، چرخه خواب ما را تنظیم می‌کند، اما دیگر تصویر تشکیل نمی‌دهد.

به گزارش مجله خبری نگار،یاکوب وینتر، هم‌نویسنده این مطالعه از دانشگاه بریستول، توضیح داد: مهره‌داران اولیه چشم‌هایی مثل ما داشتند، اما نه فقط مثل ما. آنها چهار چشم داشتند. او افزود: فکر کردن به این موضوع واقعا شگفت‌انگیز است که نیاکان ما حدود نیم میلیارد سال پیش در اقیانوس شنا می‌کردند و با چهار چشم جهان را می‌دیدند. احتمالا میدان دید بسیار گسترده‌تری داشتند.

به نقل از نیواطلس، منطقه کنمینگ در چین به دلیل حفظ استثنایی رسوبات فسیلی مربوط به دوره کامبرین آغازین مشهور است. در آنجا، سیهانگ ژانگ و پی‌یون کونگ نمونه‌هایی از دو گونه میللوکونمینگید را یافتند که نمایانگر نخستین مهره‌داران هستند. هر دو گونه که قدمت آنها به حدود ۵۱۸ میلیون سال پیش بازمی‌گردد، چهار لکه سیاه در بخش جلویی بدن را به شکلی استثنایی حفظ کرده بودند: دو لکه بزرگ‌تر در طرفین سر که به‌عنوان چشم تفسیر شده‌اند و جفت دوم در بالای آنها و در میانشان.

پژوهشگران پیش‌تر باور داشتند که جفت میانی دوم کپسول‌های بینی هستند. با این حال، این موضوع یک ناهماهنگی آزاردهنده بود، زیرا می‌دانیم مهره‌داران اولیه در آن زمان تنها یک سوراخ بینی داشتند. زیر میکروسکوپ الکترونی، گروه پژوهشی وجود ملانوزوم‌ها را یافت؛ بسته‌های کوچکی که حاوی ملانین هستند. ملانین رنگ چشم‌ها را تعیین می‌کند و همچنین نور را جذب می‌کند تا تصویر ایجاد شود.

پیش از این فسیل، قدیمی‌ترین ملانین فسیل‌شده مربوط به دوره کربنیفر، حدود ۳۰۰ میلیون سال پیش، بود. وینتر می‌گوید که این فسیل‌ها بسیار هیجان‌انگیز هستند، زیرا نشان می‌دهند که ملانین حفظ شده‌ای داریم که تا به زمان‌های دور و دراز بازمی‌گردد.

پژوهشگران همچنین اثری از یک عدسی در داخل این اندام‌ها یافتند. این دانشمند می‌گوید: بنابراین واقعا شبیه چشم بودند. این یعنی جانور دو چشم بزرگ در طرفین و دو چشم کوچک در بالا داشت، و هر دوی آنها چشم‌های دوربینی بودند.

این مقاله پیشنهاد می‌کند که نیاکان ما در پایین زنجیره غذایی قرار داشتند و چهار چشم احتمالا در میان فشار‌های محیطی دوره کامبرین تکامل یافته‌اند. داشتن توانایی تشخیص بخش بیشتری از محیط اطراف و زاویه دید بزرگ‌تر، برای گریز از شکارچیان یک مزیت محسوب می‌شود.

با گذشت زمان، جایگاه بوم‌شناختی از تغذیه‌کنندگان پالایشی به گوشت‌خواران تغییر کرد و جفت دوم چشم‌ها ممکن است به شکل اندام عصبی‌ـ‌درون‌ریز غیرحسی به نام غده صنوبری تکامل یافته باشد؛ ساختاری که مسئول تولید ملاتونین و تنظیم چرخه خواب است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری