یک پزشک درباره خطرات پنهان سرماخوردگی معمولی هشدار داد

به گزارش مجله خبری نگار،لیوبوف استانکویچ، پزشک و مدیر بخش پزشکی آزمایشگاهی و تولید در شرکت پزشکی LabQuest، به ایزوستیا گفت: «عفونت‌های حاد تنفسی اغلب به عنوان یک بیماری خفیف که با آبریزش بینی، سرفه و تب مشخص می‌شود، تلقی می‌شوند. با این حال، در واقع، هرگونه عفونت تنفسی - چه ویروسی و چه باکتریایی - می‌تواند منجر به عوارض جدی شود.»

او می‌گوید در این فصل، بیمارانی که از آنفولانزای A (H۳N۲) بهبود یافته‌اند، اغلب دچار اوتیت میانی و کاهش شنوایی شده‌اند. چنین شکایاتی از مناطق مختلف کشور گزارش شده است و این موارد، موارد جداگانه‌ای نیستند. این متخصص توضیح می‌دهد که این یک ویژگی منحصر‌به‌فرد از یک گونه خاص نیست، بلکه نمودی از یک الگوی کلی است: با درمان نامناسب، نادیده گرفتن یک عامل بیماری‌زای شدید یا یک بیماری طولانی مدت، خطر عوارض افزایش می‌یابد، صرف نظر از اینکه عفونت توسط ویروس یا باکتری ایجاد شده باشد.

استانکویچ گفت: «عوارض می‌توانند به طرق مختلفی ایجاد شوند. یکی از مسیرها، گسترش عفونت از نازوفارنکس به دستگاه تنفسی تحتانی است که منجر به ذات‌الریه می‌شود. برای مدت طولانی، این بیماری عمدتاً باکتریایی در نظر گرفته می‌شد، اما همه‌گیری کووید-۱۹ نشان داده است که ذات‌الریه ویروسی نیز کمتر شایع نیست و می‌تواند باعث آسیب شدید ریه شود.»

مسیر دیگری که پزشکان آن را خطرناک‌تر می‌دانند، شامل انتقال عفونت به سمت بالا - به مننژ - است. چنین عوارضی می‌توانند ماهیت ویروسی یا باکتریایی داشته باشند. در کودکان، بخش قابل توجهی از عفونت‌های عصبی با ویروس‌ها، از جمله انتروویروس‌ها، مرتبط هستند که اغلب به صورت سرماخوردگی معمولی شروع می‌شوند و سپس به آنسفالیت و سایر اختلالات شدید سیستم عصبی منجر می‌شوند.

در میان پاتوژن‌های باکتریایی، مننگوکوک، هموفیلوس آنفولانزا، پنوموکوک و لیستریا خطر ویژه‌ای دارند - واکسن‌هایی علیه آنها ساخته شده است، زیرا آنها اغلب باعث مننژیت می‌شوند. علائم اولیه ممکن است شبیه سرماخوردگی باشند: آبریزش بینی، گلودرد و تب بالا. در این مرحله، فقط تشخیص آزمایشگاهی می‌تواند به شناسایی تهدید کمک کند.

این متخصص خاطرنشان کرد که به عنوان مثال، هموفیلوس آنفولانزا اغلب نه تنها باعث مننژیت، بلکه باعث عفونت گوش نیز می‌شود. ارتباط آناتومیکی بین نازوفارنکس و گوش میانی، گسترش عفونت را تسهیل می‌کند، بنابراین روند التهابی می‌تواند در آنجا گسترش یابد و سینوس‌های پارانازال را نیز تحت تأثیر قرار دهد. کاهش شنوایی در چنین مواردی اغلب موقتی و همراه با تورم است، اما در صورت ایجاد عوارض چرکی، کاهش شنوایی دائمی امکان‌پذیر است.

به گفته استانکویچ، پیش‌بینی چگونگی پیشرفت عفونت حاد ویروسی تنفسی در یک فرد خاص از قبل غیرممکن است. بنابراین، شناسایی عامل ایجاد کننده بسیار مهم است. برخی از میکروارگانیسم‌ها به عنوان عوامل خطر بالای عوارض شدید شناخته شده‌اند. به عنوان مثال، پنوموکوک می‌تواند باعث ذات‌الریه یا مننژیت شود، در حالی که مایکوپلاسما و کلامیدیا اغلب باعث آسیب ریه می‌شوند که در ابتدا با علائم سرماخوردگی معمولی همراه است. در کودکان، عفونت‌های انتروویروس نیز به دلیل خطر آسیب به سیستم عصبی مرکزی نیاز به توجه ویژه دارند.

علاوه بر عوارض موضعی، عوارض سیستمیک نیز محتمل است، زمانی که ویروس‌ها یا باکتری‌ها وارد جریان خون شده و در سراسر بدن پخش می‌شوند. این امر به ویژه برای عفونت‌های باکتریایی خطرناک است، زیرا می‌تواند منجر به سپسیس شود. حتی گردش کوتاه مدت میکروارگانیسم‌ها در جریان خون می‌تواند به اندام‌های دوردست آسیب برساند.

این متخصص تأکید می‌کند که تحت شرایط خاص، هر عامل بیماری‌زایی می‌تواند منجر به عواقب شدید و حتی تهدیدکننده زندگی شود - از اوتیت مدیا و ذات‌الریه گرفته تا مننژیت و ضایعات سیستمیک. بنابراین، در مورد عفونت‌های تنفسی، شناسایی علت در اسرع وقت و انتخاب استراتژی درمانی مناسب بسیار مهم است. به گفته استانکویچ، برای این منظور، تشخیص آزمایشگاهی دقیق، از جمله آزمایش‌های PCR چندگانه، که می‌توانند همزمان ده‌ها عامل بیماری‌زای ویروسی و باکتریایی را تشخیص دهند، ضروری است.

در تاریخ ۳ فوریه، سرویس مطبوعاتی سرویس فدرال نظارت بر حمایت از حقوق مصرف‌کننده و رفاه انسان (روسپوتربنادزور) برای مسکو از افزایش اندک موارد ابتلا به آنفولانزا و عفونت‌های حاد تنفسی ویروسی در مسکو خبر داد. این آژانس تصریح کرد که سهم ویروس‌های آنفولانزا در کل موارد ابتلا همچنان در حال کاهش است. در حال حاضر، رینوویروس‌ها در بین عفونت‌ها غالب هستند.

منبع: iz