آیا ما از یک کشف قرن بیستمی غافل شده‌ایم؟ ماموریت وایکینگ ممکن است در سال ۱۹۷۶ حیات را در مریخ پیدا کرده باشد!

به گزارش مجله خبری نگار، کاوشگر‌های وایکینگ ۱ و وایکینگ ۲ در سال ۱۹۷۶ بر سطح مریخ فرود آمدند و سه آزمایش برای شناسایی حیات انجام دادند که نتایج مثبتی به همراه داشت.

شواهد به فرآیند‌های متابولیکی و فعالیت‌های بیولوژیکی احتمالی در خاک مریخ اشاره داشتند. اما این خوش‌بینی کوتاه‌مدت بود. ابزار چهارم و پیچیده‌تر - طیف‌سنج جرمی گاز (GC-MS) - داده‌های گیج‌کننده‌ای ارائه داد که به نظر می‌رسید وجود هرگونه مواد آلی، یعنی بلوک‌های سازنده‌ی ضروری حیات، را نفی می‌کند. این تناقض آشکار، جرالد سووین، دانشمند مسئول پروژه وایکینگ، را به این نتیجه رساند: «مهم نیست، حیاتی هم نیست.»

اکنون، پنج دهه بعد، یک تیم علمی به رهبری پروفسور استیو بنر، استاد شیمی در موسسه تکامل مولکولی کاربردی در فلوریدا، شواهد جدیدی را آشکار می‌کند که ثابت می‌کند دستگاهی که آنها فکر می‌کردند "از کار افتاده" در واقع کار می‌کرده، اما دانشمندان داده‌های آن را اشتباه تفسیر کرده بودند.

بنر به Space گفت: «طیف‌سنج جرمی گاز، عدم وجود مولکول‌های آلی را نشان داد، یا حداقل این تفسیر تیم وایکینگ بود. مشکل این است که اکنون می‌دانیم که در واقع مولکول‌های آلی پیدا شده است.»

اما داستان وایکینگ‌ها با آن اعلام قطعی به پایان نرسید. در پنجاه سال گذشته، معمای آن نتایج متناقض، دانشمندان را متحیر کرده است. چگونه سه آزمایش می‌توانستند به شدت وجود حیات را نشان دهند، در حالی که آزمایش چهارم آن را کاملاً رد می‌کرد؟ امروز، تیمی از دانشمندان به رهبری پروفسور بنر، اعلام می‌کنند که حقیقت همیشه درست جلوی چشمان ما بوده است، اما ما از زاویه اشتباه به آن نگاه می‌کرده‌ایم.

کل راز در ماده عجیبی نهفته است که توسط کاوشگر فینیکس در سال ۲۰۰۸ کشف شد: پرکلرات‌ها. این ماده شیمیایی که در خاک مریخ به وفور یافت می‌شود، دارای یک ویژگی قابل توجه است: وقتی ماده آلی در حضور آن گرم می‌شود، به همان شکل تجزیه نمی‌شود، بلکه به مخلوطی از دی اکسید کربن و مقادیر کمی متیل کلرید تجزیه می‌شود. شگفت‌آور است که این دقیقاً همان چیزی است که کاوشگر وایکینگ نیم قرن پیش ثبت کرد.

این دستگاه می‌توانست شواهد را ببیند، اما چشمان انسان آن را صرفاً به عنوان آلودگی ناشی از مواد تمیزکننده مورد استفاده در آزمایشگاه‌های زمینی تفسیر می‌کرد.

این کشف همه چیز را تغییر می‌دهد. اگر مواد آلی واقعاً در خاک مریخ وجود داشته باشند - همانطور که شواهد جدید نشان می‌دهد - مانع اصلی که مانع نتایج مثبت سه آزمایش شده بود را از بین می‌برد. حتی یک سوال جسورانه مطرح می‌کند: اگر پنجاه سال پیش حیات را در سیاره دیگری کشف می‌کردیم و آن را تشخیص نمی‌دادیم، چه می‌شد؟

دانشمندان از همین حالا شروع به تصور این حیات مریخی کرده‌اند و میکروب‌های هوشمندی را تصور می‌کنند که ریتم زندگی متفاوتی را دنبال می‌کنند، شاید در طول روز به فتوسنتز متکی باشند و اکسیژنی را که تولید می‌کنند برای استفاده در دوره‌های خواب زمستانی شبانه ذخیره کنند، که این چرخه زندگی کاملی است که با شرایط سخت سیاره سازگار شده است.

منبع: اسپیس