روشی جدید برای کاهش سرعت زوال حافظه در بیماران آلزایمر

محققان در نیویورک پس از آزمایش موفقیت‌آمیز روی موش‌ها، راهی برای کاهش سرعت از دست دادن حافظه مرتبط با آلزایمر و بهبود یادگیری پیدا کرده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، ایده این است که پلاک‌های بتا آمیلوئید مضر، که رسوبات پروتئینی در مغز هستند و از نشانه‌های بارز بیماری آلزایمر می‌باشند، از بین بروند.

استفاده از پروتئین PTP۱B

محققان بر روی یک پروتئین تنظیم‌کننده انسولین به نام PTP۱B که توسط پروفسور نیکلاس تانکس در سال ۱۹۸۸ کشف شد، تکیه کردند که در حال حاضر به عنوان هدفی برای درمان چاقی و دیابت نوع ۲ استفاده می‌شود، که هر دو از عوامل خطر بیماری آلزایمر هستند.

این آزمایش نشان داد که دادن دارو‌هایی به موش‌ها که این پروتئین را مهار می‌کنند، منجر به حذف پلاک‌های مضر از مغز آنها می‌شود که به نوبه خود یادگیری و حافظه را بهبود می‌بخشد. تانکس در بیانیه‌ای گفت: «هدف، کند کردن پیشرفت بیماری آلزایمر و بهبود کیفیت زندگی بیماران است.» (PTP۱B فعالیت سلول‌های ایمنی در مغز را هنگام افزایش "متوقف" یا کاهش می‌دهد و به پلاک‌ها اجازه تجمع می‌دهد. با مهار آن، توانایی این سلول‌ها در پاکسازی مغز بهبود می‌یابد که ممکن است به مبارزه با آلزایمر کمک کند.)

جزئیات تجربه

این مطالعه شامل موش‌هایی با سن بین ۱۲ تا ۱۳ ماه بود که به آنها مهارکننده DPM-۱۰۰۳ با دوز ۵ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم، دو بار در هفته داده شد و آزمایش به مدت پنج هفته ادامه یافت.

موش‌ها تحت یک سری آزمایش‌های رفتاری، از جمله تشخیص اشیا و یک ماز آبی، قرار گرفتند و سپس مغز آنها برای ارزیابی سطح پلاک تشریح شد.

پروتئین چگونه کار می‌کند؟

نتایج نشان داد که پروتئین PTP۱B مستقیماً با پروتئین دیگری به نام تیروزین کیناز طحال در تعامل است، که سلول‌های ایمنی مغز را برای حذف مواد زائد مضر، از جمله پلاک‌های اضافی، تنظیم می‌کند.

دانشجوی کارشناسی ارشد، یوکسین شین، توضیح داد: «با پیشرفت بیماری، این سلول‌ها تخلیه شده و اثربخشی کمتری پیدا می‌کنند. اما مهار PTP۱B عملکرد سلول‌های ایمنی را بهبود می‌بخشد که به حذف پلاک‌ها کمک می‌کند.»

چشم‌انداز‌های آینده

تانکس و تیمش با شرکت داروسازی DepYmed برای توسعه مهارکننده‌های پروتئین همکاری می‌کنند که به اعتقاد آنها می‌توانند با درمان‌های موجود آلزایمر ترکیب شوند. محققان توضیح دادند که نیاز به درمان‌های اضافی ضروری است، زیرا انتظار می‌رود تعداد موارد تا سال ۲۰۵۰ تقریباً دو برابر شود.

منبع: ایندیپندنت

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری