روشی غیرمنتظره برای تسریع بهبودی پس از سکته مغزی

به گزارش مجله خبری نگار، وقتی یک دست به شدت آسیب دیده باشد، استفاده از دست دیگر نیز دشوار می‌شود و حتی انجام کار‌های ساده را نیز خسته‌کننده و دلسردکننده می‌کند.

در مقایسه با دست غالب یک فرد سالم، بازماندگان سکته مغزی ممکن است تا سه برابر بیشتر طول بکشد تا کار‌های روزانه خود را با استفاده از دست کمتر آسیب دیده خود انجام دهند. بسیاری از آنها مجبورند تقریباً به طور کامل برای غذا خوردن، لباس پوشیدن و انجام کار‌های خانه به این دست متکی باشند.

سکته مغزی چیست؟

سکته مغزی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون غنی از اکسیژن به بخشی از مغز به دلیل انسداد یا خونریزی در رگ خونی قطع شود و منجر به مرگ سلول‌های مغزی شود.

از آنجا که هر طرف مغز، سمت مخالف بدن را کنترل می‌کند، سکته مغزی اغلب باعث ضعف در بازوی مقابل سمت آسیب‌دیده می‌شود. بنابراین، برنامه‌های توانبخشی سنتی بر بازیابی حرکت در بازوی آسیب‌دیده‌تر متمرکز بوده‌اند.

با این حال، تحقیقات اخیر نشان داده است که هر دو نیمکره مغز در کنترل حرکات هر دو بازو نقش دارند و آسیب به یک طرف مغز می‌تواند هر دو بازو را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، بازوی "کمتر آسیب دیده" نیز غیرطبیعی می‌شود و ضعف، کندی حرکت و هماهنگی ضعیف را نشان می‌دهد.

تمرین دادن بازوی کمتر آسیب‌دیده

در یک کارآزمایی بالینی که شامل بیش از ۵۰ فرد مبتلا به سکته مغزی مزمن و اختلال شدید در یک بازو بود، شرکت‌کنندگان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه بازوی آسیب‌دیده‌تر خود را آموزش دادند و گروه دیگر بازوی آسیب‌دیده‌تر خود را. هر دو گروه پنج هفته درمانی دریافت کردند که شامل حرکات چالش‌برانگیز دست، وظایف واقع‌گرایانه و شبیه‌سازی‌های واقعیت مجازی برای بهبود هماهنگی و زمان‌بندی بود.

نتایج نشان داد شرکت‌کنندگانی که بازوی کمتر آسیب‌دیده خود را آموزش داده بودند، در انجام کار‌های روزمره مانند برداشتن اشیاء کوچک یا بلند کردن یک فنجان، سریع‌تر و کارآمدتر شدند و این بهبود تا شش ماه پس از آموزش ادامه داشت.

این بهبود پایدار به احتمال زیاد به دلیل یک حلقه بازخورد است: هرچه عملکرد بازو بهتر باشد، بیشتر در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می‌گیرد، که این امر تمرین را تقویت کرده و به تثبیت دستاورد‌ها کمک می‌کند.

توانبخشی به طور سنتی بر روی بازوی آسیب‌دیده‌تر متمرکز بوده است، اما بسیاری از افراد عملکرد آن را به طور کامل بازیابی نمی‌کنند و مجبور می‌شوند به بازوی کمتر آسیب‌دیده تکیه کنند. با این حال، این بازو کاملاً «سالم» نیست و هرگونه مشکلی در آن می‌تواند بر استقلال و کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد.

بهبود عملکرد این بازو، انجام کار‌های روزمره را حتی سال‌ها پس از سکته مغزی، سریع‌تر، آسان‌تر و کمتر خسته‌کننده می‌کند.

تحقیقات آینده بر ادغام آموزش برای بازوی کمتر آسیب‌دیده با برنامه‌های درمانی استاندارد برای بازوی بیشتر آسیب‌دیده و نحوه به‌کارگیری این روش‌ها در زندگی روزمره در خانه تمرکز خواهد کرد.

برای بسیاری از افراد در حال بهبودی، بهبودی ممکن است به معنای بازگرداندن آنچه از دست داده است نباشد، بلکه به معنای تقویت آنچه باقی مانده است باشد.

این گزارش توسط کندیس مائنزا، مدیر پروژه تحقیقاتی و دستیار مدیر مرکز علوم اعصاب کاربردی در توانبخشی، دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا؛ و رابرت سینبرگ، استاد حرکت‌شناسی و علوم اعصاب، دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا تهیه شده است.

منبع: ساینس آلرت