وابستگی به آب و هوا: تعصب، خود هیپنوتیزم یا واقعیت

به گزارش مجله خبری نگار،باور‌های رایج زیادی وجود دارد که سلامت ضعیف را به آب و هوا مرتبط می‌کند. «اگر زانوهایتان درد می‌کند، قرار است باران بیاید» و دیگر «پیش‌بینی‌های پوکی استخوان». چقدر شواهد علمی برای این ارتباط‌ها یافت شده است؟ آیا آنها ریشه در واقعیت دارند یا فقط خود هیپنوتیزم هستند؟

حتی بقراط نیز وجود چنین همبستگی‌هایی را تصدیق می‌کرد؛ گذشته از همه اینها، انسان‌ها بخشی از طبیعت هستند و چرا نباید به هوس‌های آن پاسخ دهند؟ در پزشکی مدرن، اولین مورد حساسیت به آب و هوا در مقاله‌ای برای مجله آمریکایی علوم پزشکی شرح داده شد. این در سال ۱۸۸۷ بود و پزشکان در آنجا از مردی با درد‌های خیالی در اندام‌هایش گزارش دادند که اغلب با نزدیک شدن باران یا تغییرات فشار اتمسفر رخ می‌داد.

انکار این موضوع که حساسیت به آب و هوا واکنشی از اندام‌های آسیب‌دیده به طیف وسیعی از شرایط آب و هوایی است، احمقانه است. افراد مبتلا به آسم اغلب در مواجهه با هوای یخبندان دچار تنگی نفس می‌شوند. بیماران قلبی با گرم شدن ناگهانی هوا و رطوبت بالا، درد و ضعف را تجربه می‌کنند. میگرن می‌تواند با تغییرات فشار تشدید شود. گرما، پیتریازیس ورسیکالر را تشدید می‌کند و سرما، درماتیت آتوپیک را تشدید می‌کند.

در مورد «زانو‌ها در باران» چطور؟ یک نکته وجود دارد. یک مطالعه جالب، مربوط به سال ۲۰۱۷، در مجله پزشکی بریتانیا، در bmj.com منتشر شد. این مطالعه داده‌های مربوط به درد مفاصل و کمر را از میلیون‌ها ویزیت پزشک بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ تجزیه و تحلیل کرد.

این مجموعه داده‌ها با داده‌های بارندگی مقایسه شد. هیچ همبستگی مشاهده نشد: زانوها، مچ پا، مچ دست و سایر مفاصل و همچنین کمر در هر آب و هوایی درد می‌گیرند! همین امر در مورد طوفان‌های مغناطیسی نیز صادق است.

شکاکان ما یک مثال ساده را به عنوان مدرک ذکر می‌کنند: برای مثال، نوسانات فشار در مسکو به ۵۰ میلی‌متر جیوه در روز رسید، در حالی که میانگین آن ۱۰ تا ۲۰ میلی‌متر جیوه است. اما در کابین هواپیما، این نوسانات می‌توانند به ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌متر جیوه برسند؛ و این مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند، مگر در موارد نادری از برخی شرایط پزشکی.

دانشمندان بریتانیایی به این نتیجه رسیده‌اند که منبع اصلی وخامت سلامت، همچنان اخبار مربوط به طوفان‌های مغناطیسی و سایر بلایای طبیعی است و البته بیماری‌های مزمن ما که اغلب صرف نظر از شرایط آب و هوایی، حضورشان احساس می‌شود.

همه اینها فوق‌العاده و کاملاً منطقی است. اما این سوال باقی می‌ماند: این خرافات در مورد «شکستن» مفاصل از کجا آمده است؟ این خرافات در دوران باستان، قبل از وجود پیش‌بینی‌های تلویزیونی، ایجاد شده‌اند؛ و حتی در زمان بقراط، مراکز هواشناسی مشغول «تحمیل» اخبار کدگذاری‌شده نبودند...