فانوسک‌های خاموش: استقلال؛ یک لشکر مهاجم، بدون موقعیت

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: آخرین روز‌های نقل و انتقالات برای استقلال با هیجان و جذابیت بیشتری همراه شده است. تیمی که تابستان را با یک بحران و یک شوک عجیب آغاز کرد و مدت‌ها به دنبال پیدا کردن جانشین برای فرهاد مجیدی بود، اما آن‌ها رخوت ابتدای تابستان را حالا جبران می‌کنند. تخت گاز در بازار پیش می‌روند و با شل کردن سر کیسه و بریز و بپاش قزل‌آلا‌های دانه درشتی را صید می‌کنند که کلونی آن‌ها را پرستاره‌تر، جذاب‌تر و هیجان‌انگیزتر کرده است.

آبی‌ها چند ساعت مانده به بازی نخست و افتتاحیه لیگ قرارداد محمد محبی و مهدی قایدی را نهایی کردند تا دو ستاره دانه درشت در فاز تهاجمی به مجموعه خود اضاف کنند. با حضور این دو ستاره استقلال در فاز تهاجمی بدل به یک تیم ویرانگر و وحشی حداقل روی کاغذ شده. تیمی که دستش برای هرگونه ارنج و هر شکل آرایش و هر سبک بازی باز است و تعدد مهره‌های تهاجمی با ویژگی‌های متفاوت به آن‌ها این اجازه را می‌دهد که با هر سبک، تاکتیک و سیستمی به دروازه حریفان نزدیک شوند. ستاره‌هایی که هر تیمی آرزوی داشتن هر کدام از آن‌ها را دارد. ساپینتو به عنوان یک مربی جاه‌طلب و کمال‌گرا برای جذب محمد محبی به اندازه‌ای پافشاری کرد که باشگاه چاره‌ای جز خرید او نداشت. از طرفی مهدی قایدی هدیه ناگهانی برای سرمربی پرتغالی بود و او حالا دو ستاره جدید و البته بشدت کلیدی برای خط حمله‌اش در اختیار دارد. این ستاره‌ها قادرند هر خط دفاعی را به هم بریزند و دروازه‌ها را به آتش بکشند، اما پرسش کلیدی درست همین‌جا نضج می‌گیرد؛ اینکه استقلال چگونه و با چه روشی می‌خواهد حمله کند.

حضور این همه ستاره بزرگ و مدعی و البته با ویژگی‌های متفاوت و جنس بازی منحصر به فرد یکی از خوشبختی‌های ساپینتو است، اما زمانی این خوشبختی کامل می‌شود که استقلال بتواند از این همه انرژی و سرمایه به بهترین شکل استفاده کند. اتفاقی که البته در بازی نخست برابر سپاهان هرگز دیده نشد و استقلال در زمین حتی یک حمله جدی به دروازه حریف نداشت. تمام انرژی استقلال تا پشت محوطه جریمه سپاهان مصرف می‌شد و هیچ توپی حتی به محوطه جریمه نمی‌رسید تا این همه مهاجم کلیدی و متنوع هرگز به کار استقلال نیاید. استقلال در برابر سپاهان آشکارا در طراحی حمله و خلق موقعیت با اشکالات جدی مواجه بود و از همین‌رو نتوانست حتی دروازه زرد‌ها را تهدید کند.

پلن آبی‌ها برای حمله کردن عقیم و ناقص بود. این همان نکته‌ای است که با این همه لشکر مهاجم و مهره تهاجمی استقلال را بدل به شیر بی‌یال و دم و اشکم کرده. تیمی که لشکر مهاجمان بزرگش موقعیت نمی‌سازند و لاجرم این همه مهاجم به کار نمی‌آیند و بی‌مصرف می‌شوند. استقلال ابتدا باید در پلن خود تجدیدنظر کند و برای حمله برنامه داشته باشد، آنوقت می‌توان منتظر بود که این لشکر مهاجمان دانه درشت همه دروازه‌ها را به آتش بکشند. بدون خلق موقعیت، حتی ۱۱ مهاجم درون زمین باشند، اتفاقی رخ نمی‌دهد.