منشأ حیات در سیاره ما؛ تردید‌هایی پیرامون یک نظریه صدساله

به گزارش مجله خبری نگار، در حالی که نظریه‌ای با قدمتی نزدیک به یک قرن مطرح می‌کند که دنباله‌دار‌ها مواد تشکیل‌دهنده حیات را به سیاره ما آورده‌اند، یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که احتمال وقوع چنین رویدادی بسیار ناچیز است.

دانشمندان دانشگاه کمبریج به این نتیجه رسیده‌اند که مولکول‌های غنی از کربن و نیتروژن — که اجزای سازنده و بنیادین حیات محسوب می‌شوند — بعید است هنگام برخورد دنباله‌دار‌ها با زمین سالم باقی بمانند؛ چرا که این اجرام آسمانی با سرعت بسیار بالایی حرکت می‌کنند.

این مطالعه که در نشریه «ساینتیفیک ریپورتس» (Scientific Reports) منتشر شده، توضیح می‌دهد که نیرو و گرمای حاصل از چنین برخوردی می‌تواند باعث تبخیر این مولکول‌ها، پیش از رسیدن آنها به سطح زمین شود.

ریچارد آنسلو، پژوهشگر ارشد این مطالعه از موسسه نجوم دانشگاه کمبریج، خاطرنشان کرد که دانشمندان مدت‌ها تصور می‌کردند دنباله‌دار‌ها نقشی حیاتی در پیدایش حیات داشته‌اند. از آنجا که دنباله‌دار‌ها اجرامی یخی و سرشار از کربن و نیتروژن هستند، تصور می‌شد که می‌توانند مواد ضروری برای شکل‌گیری حیات را به زمین منتقل کنند.

با این حال، آنسلو توضیح داد که یافته‌های این پژوهش، احتمال صحت این فرضیه را بسیار کم می‌کند. حتی اگر برخی از مولکول‌ها از این برخورد جان سالم به در ببرند، ممکن است مقدار آنها برای آغاز واکنش‌های شیمیاییِ لازم جهت پیدایش حیات، کافی نباشد.

او افزود که برای وقوع چنین سناریویی، مجموعه‌ای از شرایط استثنایی مورد نیاز است، از جمله:

برخورد دنباله‌دار با زمین در سرعت و زاویه‌ای مناسب.

سالم ماندن مولکول‌ها در برابر گرمای ناشی از برخورد؛ و رسیدن این مواد به زمین با غلظتی کافی برای آغاز واکنش‌های شیمیایی که منجر به پیدایش حیات می‌شوند.

اگرچه دانشمندان این احتمال را به‌طور کامل رد نمی‌کنند، اما آن را بسیار نادر می‌دانند.

در مقابل، این گروه پژوهشی پیشنهاد می‌کند که سیارک‌ها ممکن است منبع محتمل‌تری برای این مواد باشند، زیرا دفعات برخورد آنها با زمین بیشتر از دنباله‌دارهاست.

دانشمندان همچنین این احتمال را مطرح می‌کنند که دنباله‌دار‌ها ممکن است در انتقال اجزای سازنده حیات به سیاره مریخ نقش داشته باشند. از آنجا که مریخ کوچک‌تر از زمین است و جوّ رقیق‌تری دارد، چنین اجرام آسمانی‌ای می‌توانسته‌اند با سهولت بیشتری به سطح آن برسند؛ به‌ویژه در مراحل اولیه‌ی تکامل منظومه شمسی.

آنسلو تأکید کرد که این موضوع لزوماً به آن معنا نیست که مواد تشکیل‌دهنده‌ی حیات واقعاً به مریخ رسیده‌اند؛ با این حال، اگر همان شرایطی که امکان رسیدن این مواد به زمین را فراهم کرد در مریخ نیز وجود داشته باشد، این احتمال مطرح می‌شود.