دانشمندان راهی برای کاهش درد آرتروز کشف کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، درد ناشی از آرتروز زانو می‌تواند در راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها و سایر فعالیت‌های روزانه اختلال ایجاد کند. دانشمندان در حال بررسی چگونگی تأثیر رژیم غذایی و میکروبیوم روده بر این بیماری در افراد مبتلا به این بیماری هستند. در یک مطالعه بالینی کوچک، شرکت‌کنندگانی که فیبر غذایی پری‌بیوتیک مصرف می‌کردند، کاهش درد، بهبود قدرت گرفتن اجسام و کاهش حساسیت به درد را گزارش کردند. ایزوستیا در مورد چگونگی ارتباط سلامت روده با درد مفاصل و اینکه چرا یافته‌های این مطالعه نیاز به تحقیقات بیشتر دارد، گزارش می‌دهد.

چگونه مطالعه انجام شد

دانشمندان دانشگاه ناتینگهام یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده شش هفته‌ای را با حضور ۱۱۷ بزرگسال مبتلا به آرتروز زانو انجام دادند. شرکت‌کنندگان به چهار گروه تقسیم شدند: برخی روزانه اینولین، یک فیبر غذایی پری‌بیوتیک، مصرف می‌کردند؛ برخی دیگر تمرینات فیزیوتراپی با پشتیبانی دیجیتال انجام می‌دادند؛ برخی دیگر هر دو رویکرد را با هم ترکیب می‌کردند؛ و برخی دیگر دارونما دریافت می‌کردند.

این به آنها اجازه داد تا اثرات مصرف فیبر غذایی و ورزش را به طور جداگانه ارزیابی کنند، و همچنین آزمایش کنند که آیا ترکیب آنها مزایای بیشتری را ارائه می‌دهد یا خیر. این مطالعه در مجله Nutrients منتشر شد. محققان تغییرات در درد، حساسیت به درد و عملکرد بدنی را در شرکت‌کنندگان ارزیابی کردند.

طبق نتایج مطالعه، هم اینولین و هم ورزش به تنهایی به کاهش درد زانو کمک کردند. با این حال، در گروه فیبر، محققان بهبود قدرت گرفتن اشیا و کاهش حساسیت به درد را نیز ثبت کردند. این تغییرات اضافی در گروه فقط ورزش مشاهده نشد.

اینولین یک فیبر غذایی طبیعی است که در کاسنی، کنگر فرنگی، پیاز، سیر و برخی گیاهان دیگر یافت می‌شود. این یک پری‌بیوتیک است - ماده‌ای که به عنوان یک محیط مغذی برای باکتری‌های مفید روده عمل می‌کند.

تفاوت دیگر مربوط به تعداد شرکت‌کنندگانی بود که برنامه را تکمیل کردند. در میان گروهی که فقط اینولین مصرف می‌کردند، ۳.۶٪ از ادامه‌ی برنامه انصراف دادند، در حالی که این رقم در گروهی که فقط ورزش می‌کردند، ۲۱٪ بود.

نویسندگان اظهار داشتند که گنجاندن مصرف روزانه فیبر در یک برنامه روزانه ممکن است آسان‌تر از ورزش منظم و ساختارمند باشد. با این حال، تفاوت در میزان ترک ورزش به تنهایی ثابت نمی‌کند که فیبر در درازمدت مؤثرتر از ورزش است.

چگونه باکتری‌های روده ممکن است بر درد تأثیر بگذارند

اینولین توسط آنزیم‌های گوارشی در روده کوچک تجزیه نمی‌شود و وارد روده بزرگ می‌شود، جایی که به غذای باکتری‌های خاصی تبدیل می‌شود. این باکتری‌ها هنگام هضم، اسید‌های چرب با زنجیره کوتاه، از جمله بوتیرات، تولید می‌کنند. این ترکیب به حفظ سد روده کمک می‌کند و ممکن است بر فرآیند‌های التهابی و مکانیسم‌های دخیل در درک درد تأثیر بگذارد.

در این مطالعه، شرکت‌کنندگانی که اینولین مصرف می‌کردند، افزایش سطح بوتیرات را تجربه کردند. دانشمندان همچنین افزایش سطح GLP-۱، هورمونی که در روده تولید می‌شود و در تنظیم متابولیسم و ​​اشت‌ها نقش دارد، را مشاهده کردند.

علاوه بر این، سطوح بالاتر GLP-۱ با قدرت گرفتن بهتر اشیا مرتبط بود. با این حال، محققان ثابت نکردند که این هورمون به طور خاص باعث بهبود قدرت عضلات می‌شود. نتایج نشان‌دهنده ارتباط احتمالی بین میکروبیوتای روده، درک درد و عملکرد عضلات است، اما مکانیسم آن هنوز مشخص نشده است.

نویسنده اول این مطالعه، آفرودیتی کوراکی، خاطرنشان کرد که هدف قرار دادن میکروفلور روده با فیبر غذایی پری‌بیوتیک می‌تواند راهی دیگر برای کمک به افراد مبتلا به آرتروز زانو باشد.

نتایج ما نشان می‌دهد که هدف قرار دادن سلامت روده با مکمل پری‌بیوتیک، روشی ایمن، قابل تحمل و مؤثر برای کاهش درد در افراد مبتلا به آرتروز زانو است.

او همچنین به نسبت پایین شرکت‌کنندگانی که از گروه اینولین انصراف دادند، اشاره کرد. او گفت که این نتیجه از دیدگاه سلامت عمومی دلگرم‌کننده است، زیرا برای شرکت‌کنندگان گنجاندن فیبر غذایی در زندگی روزمره‌شان آسان بود.

ارتباطی که بین GLP-۱ و قدرت گرفتن دست مشاهده کردیم، به ویژه جذاب است و به رابطه گسترده‌تری بین روده، عضلات و درد اشاره دارد که مستلزم مطالعه بیشتر است. این ممکن است نه تنها برای آرتروز، بلکه برای درک چگونگی تأثیر سلامت روده بر پیری و آمادگی جسمانی کلی نیز پیامد‌هایی داشته باشد.

چرا نتایج نیاز به تأیید بیشتر دارند

نویسندگان تأکید می‌کنند که این مطالعه کوچک بوده و تنها شش هفته طول کشیده است. بنابراین، هنوز مشخص نیست که آیا اثرات مکمل فیبر غذایی در طول زمان پایدار است، کدام بیماران ممکن است بیشترین سود را ببرند و چه مکانیسم‌های بیولوژیکی این تغییرات را توضیح می‌دهند.

این نتایج همچنین به این معنی نیست که فیبر غذایی می‌تواند جایگزین ورزش یا سایر رویکرد‌های پذیرفته‌شده برای مدیریت آرتروز شود. محققان آن را به عنوان یک مکمل بالقوه برای درمان‌های موجود می‌دانند.

لوسی دونالدسون، مدیر تحقیقات آرتروز بریتانیا، خاطرنشان کرد که درد آرتروز می‌تواند کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. او افزود که نتایج اولیه نشان می‌دهد که تغذیه و فیزیوتراپی می‌توانند از طرق مختلف فوایدی داشته باشند.

محققان در حال بررسی نقش میکروبیوم روده در درک ما از درد هستند. این مطالعه اولیه امیدوارکننده نشان می‌دهد که چگونه تغذیه و فیزیوتراپی ممکن است به روش‌های مختلف به افراد مبتلا به آرتروز کمک کند. ما می‌دانیم که یک رژیم غذایی متنوع و متعادل، شامل فیبر، و فعالیت بدنی منظم مهم هستند.

برای تأیید این نتایج، مطالعات بزرگ‌تر با پیگیری طولانی‌مدت مورد نیاز است. این مطالعات به تعیین پایداری اثر، شناسایی گروه‌های بیماری که ممکن است بیشترین سود را از این رویکرد ببرند و روشن شدن مکانیسم‌های عمل آن کمک خواهد کرد.