پزشکان اشتباهات اصلی بیماران در طول فیزیوتراپی را فاش کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، فیزیوتراپی اغلب به عنوان مجموعه‌ای از روش‌ها با استفاده از دستگاه‌هایی که برای تسکین سریع درد یا بازیابی سلامت طراحی شده‌اند، درک می‌شود. با این حال، اثربخشی روش‌های مختلف متفاوت است: برخی به عنوان بخشی از توانبخشی جامع استفاده می‌شوند و به بازیابی عملکرد‌های از دست رفته کمک می‌کنند، در حالی که برخی دیگر می‌توانند در درجه اول بهبود ذهنی را بدون تأثیر اثبات شده بر علت اصلی ایجاد کنند النا پاولووا، پزشک عمومی، رفلکسولوژیست و متخصص طب سالمندان، و النا پترووا، فیزیوتراپیست بیمارستان یوسوپوف، با ایزوستیا در مورد نحوه عملکرد فیزیوتراپی مدرن، روش‌هایی که نیاز به رویکرد محتاطانه دارند و اینکه چرا این روش‌ها جایگزین توانبخشی فعال نیستند، صحبت کردند.

هدف اصلی فیزیوتراپی بازیابی عملکرد بدن است

به گفته پاولووا، هدف فیزیوتراپی مدرن فقط کاهش درد یا تورم نیست. هدف اصلی کمک به فرد برای بازیابی عملکرد کامل بدن و بهبود کیفیت زندگی اوست.

برای مثال، اگر کمردرد بیمار پس از درمان برطرف شود، اما هنوز نتواند خم شود یا حرکات طبیعی انجام دهد، مشکل به طور کامل برطرف نشده است. در این حالت، فیزیوتراپی می‌تواند بخشی از مرحله بهبودی باشد و به ایجاد شرایط برای توانبخشی بیشتر کمک کند.

پاولووا توضیح داد: «اگر پس از درمان اصلی، کمردرد شما متوقف شده باشد، اما هنوز نتوانید خم شوید و بند کفش خود را ببندید، علائم - درد یا تورم - از بین رفته‌اند، اما عملکرد بدن بازیابی نشده است.»

پترووا خاطرنشان کرد که فیزیوتراپی به ویژه برای اختلالات عملکردی مورد استفاده قرار می‌گیرد، زمانی که اندام‌ها ساختار خود را حفظ می‌کنند، اما به دلیل اختلالات تنظیمی، استرس یا کار بیش از حد، عملکرد نامناسبی دارند.

به گفته او، در موارد تغییرات جدی ارگانیک پس از آسیب‌ها، سکته‌های مغزی یا فرآیند‌های التهابی، قابلیت‌های فیزیوتراپی محدود است. با این حال، در موارد اختلالات عملکردی، می‌تواند به کاهش درد و بازیابی عملکرد بدن کمک کند.

چرا برخی از روش‌ها مؤثرند در حالی که برخی دیگر بحث‌برانگیزند؟

به گفته پاولووا، جنجال پیرامون فیزیوتراپی از این واقعیت ناشی می‌شود که این حوزه دو رویکرد را به هم پیوند می‌دهد: پزشکی مبتنی بر شواهد و روش‌هایی که مدت‌هاست در عمل بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این متخصص خاطرنشان کرد که برخی از دستگاه‌ها برای دهه‌ها به طور فعال مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اگرچه تحقیقات مدرن همیشه اثربخشی آنها را برای شرایط مختلف تأیید نمی‌کند. با این حال، روش‌هایی وجود دارد که اثربخشی آنها توسط تحقیقات تأیید شده و در موارد خاص استفاده می‌شوند.

پاولووا گفت: «این برخورد دو جهان است: پزشکی مبتنی بر شواهد و گاهی اوقات، عمل بالینی جاافتاده. مهم است که فقط آنچه را که واقعاً مؤثر است در نظر بگیرید، نه آنچه که به زیبایی در بروشور سازنده دستگاه توصیف شده است.»

به گفته این پزشک، هنگام انتخاب روش، لازم است که با دستورالعمل‌های بالینی بین‌المللی، بررسی‌های سیستماتیک و نتایج تحقیقات راهنمایی شوید و همچنین شرایط خاص بیمار را در نظر بگیرید.

پاولووا خاطرنشان کرد که روش‌هایی با شواهد قانع‌کننده‌تر شامل، به عنوان مثال، درمان با امواج شوک برای برخی از بیماری‌های تاندون و تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS) برای تسکین درد است. با این حال، اثربخشی بسیاری از روش‌های دیگر به تشخیص و تجویز صحیح بستگی دارد.

دستگاه جایگزین حرکت نمی‌شود

به گفته کارشناسان، یکی از اشتباهات اصلی بیماران این است که انتظار دارند یک دوره درمانی بدون دخالت خودشان مشکل را به طور کامل حل کند.

پاولووا توضیح داد که فیزیوتراپی می‌تواند بدن را برای بهبودی آماده کند: می‌تواند درد را کاهش دهد، اسپاسم‌ها را تسکین دهد و شرایطی را ایجاد کند که برای ورزش مناسب باشد. علاوه بر این، خود عضلات نه با استفاده از تجهیزات، بلکه از طریق فعالیت بدنی و کار بعدی بیمار تقویت می‌شوند.

به گفته او، روش‌های مبتنی بر سخت‌افزار در فیزیوتراپی نقش حمایتی دارند: آنها به کاهش علائم کمک می‌کنند و بافت‌ها را برای بهبودی بیشتر آماده می‌کنند، اما جایگزین حرکت و ورزش نمی‌شوند.

النا پترووا همچنین تأکید کرد که موثرترین رویکرد، رویکردی جامع است که نه تنها فیزیوتراپی، بلکه ورزش درمانی، توانبخشی فیزیکی و کار سایر متخصصان را نیز شامل می‌شود. به گفته وی، یک برنامه بهبودی به درستی طراحی شده، نه یک روش واحد، که نتیجه نهایی را تعیین می‌کند.

چرا فیزیوتراپی به همه کمک نمی‌کند؟

به گفته پترووا، اثربخشی فیزیوتراپی به سن بیمار، مدت بیماری، ماهیت بیماری و ویژگی‌های روانی او بستگی دارد. بیماری‌های حاد معمولاً راحت‌تر بهبود می‌یابند، در حالی که بیماری‌های مزمن نیاز به درمان طولانی‌تر و جامع‌تری دارند.

پاولووا خاطرنشان کرد که هنگام ارزیابی نتایج، مهم است که نه تنها احساسات بیمار، بلکه شاخص‌های عینی را نیز در نظر بگیرید: تغییرات در دامنه حرکت، قدرت عضلات و قابلیت‌های عملکردی.

به گفته او، تسکین پس از عمل همیشه به معنای بهبودی کامل نیست. این متخصص، طولانی شدن بی‌پایان دوره‌های درمانی بدون ارزیابی نتایج را یکی از علائم هشدار دهنده دانست. اگر پس از چندین جلسه تغییری حاصل نشد و بیمار همچنان تحت تجویز این روش‌ها قرار گرفت، ارزش دارد که در مورد نیاز به این درمان با پزشک صحبت شود.

تجویز مجموعه‌ای از روش‌های درمانی یکسان برای شرایط مختلف بدون توضیح هدف آن نیز می‌تواند سوالاتی را ایجاد کند. به گفته پاولووا، فیزیوتراپی باید یک هدف مشخص داشته باشد - برای مثال، کاهش درد تا بیمار بتواند به ورزش و بهبودی فعال روی آورد.

چگونه فیزیوتراپی مدرن در حال تغییر است

پترووا خاطرنشان کرد که فیزیوتراپی همچنان یکی از قدیمی‌ترین رشته‌های پزشکی است، اما فناوری و تجهیزات در حال تغییر هستند.

به گفته او، دستگاه‌های مدرن از نظر گزینه‌های سفارشی‌سازی و دقت عمل با دستگاه‌های قبلی متفاوت هستند، اما اصول استفاده از عوامل فیزیکی یکسان است.

این پزشک تأکید کرد که نباید به فیزیوتراپی به عنوان یک راه حل واحد برای همه نگاه کرد. اثربخشی آن به تجویز مناسب، وضعیت بیمار و ترکیب آن با سایر روش‌های توانبخشی بستگی دارد.

به گفته کارشناسان، رویکرد مدرن به فیزیوتراپی به دنبال یک «روش جادویی» نیست، بلکه به دنبال ایجاد یک برنامه فردی است که به فرد کمک می‌کند تا توانایی حرکت و زندگی کامل خود را بازیابد.