بررسی طرح جدید پنتاگون برای تغییر آرایش نظامی آمریکا در منطقه

به گزارش مجله خبری نگار،بر اساس ارزیابی‌ای که به گفته مقام‌های آمریکایی و افراد مطلع از این موضوع در حال انجام است، پنتاگون در حال بررسی حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه است؛ اقدامی که می‌تواند نشانه‌ای اولیه از تأثیر احتمالی جنگ ایران بر شکل حضور نظامی آمریکا در منطقه باشد.

واشنگتن پست نوشت: بر اساس ارزیابی‌ای که به گفته مقام‌های آمریکایی و افراد مطلع از این موضوع در حال انجام است، پنتاگون در حال بررسی حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه است؛ اقدامی که می‌تواند نشانه‌ای اولیه از تأثیر احتمالی جنگ ایران بر شکل حضور نظامی آمریکا در منطقه باشد.

در ادامه این مطلب آمده است: این بررسی هنوز به یک ارزیابی رسمی تبدیل نشده و شامل این موضوع نیز خواهد بود که آیا پایگاه‌های آمریکایی آسیب‌دیده در حملات، باید دوباره بازسازی شوند یا خیر.

دونالد ترامپ با انتشار تصویری از تنگه هرمز نوشت: قلمرو جدید ایالات متحده.

یکی از محور‌های اصلی بررسی وزارت دفاع آمریکا، احتمال کاهش نیرو‌ها در خلیج فارس است؛ منطقه‌ای که پایگاه‌های بزرگ برون‌مرزی آمریکا طی ماه‌ها حملات ایران آسیب‌های گسترده‌ای دیده‌اند. دو فرد مطلع از این بررسی گفتند خسارت واردشده به این تأسیسات فرصتی کم‌سابقه برای پنتاگون ایجاد کرده تا درباره میزان و شکل حضور خود در منطقه تجدیدنظر کند. وزارت دفاع آمریکا پیش‌تر نیز خبر داده بود که ممکن است پایگاه‌های خود را دقیقاً به شکل قبل از جنگ بازسازی نکند.

این ارزیابی به رهبری دفتر سیاست‌گذاری پنتاگون انجام می‌شود، هرچند یک مقام ارشد وزارت دفاع آمریکا که مانند دیگر افراد مطلع، به شرط ناشناس ماندن درباره این موضوع حساس صحبت کرده است، گفت ستاد مشترک ارتش و فرماندهی مرکزی آمریکا نیز در حال بررسی این مسئله هستند.

این مقام گفت وزیر دفاع، پیت هگست، هنوز دستور انجام یک بررسی رسمی درباره وضعیت نیرو‌های آمریکایی در منطقه را صادر نکرده است. او این بررسی را «برنامه‌ریزی محتاطانه» توصیف کرد که در نهایت می‌تواند در تصمیم دولت درباره بازسازی پایگاه‌های آسیب‌دیده در جنگ مورد استفاده قرار گیرد.

او گفت: «درباره برخی از این مسائل باید تصمیم‌گیری شود.»

رئیس جمهور آمریکا احتمال حمایت از یک نامزد خاص در انتخابات آتی «کنست» (پارلمان) رژیم صهیونیستی را منتفی ندانست؛ موضعی که گمانه‌زنی‌ها را درباره حمایت احتمالی او با هدف جلوگیری از شکست بنیامین نتانیاهو افزایش داده است.

فرماندهی مرکزی آمریکا که مسئول عملیات نظامی ایالات متحده در خاورمیانه است، معمولاً حدود ۴۰ هزار نیروی نظامی را در نزدیک به ۲۰ نقطه در امتداد یک کمان ۱۵۰۰ مایلی، از اردن تا عمان، مستقر می‌کند.

از ابتدای سال جاری میلادی، ارتش آمریکا ناو‌های جنگی، جنگنده‌ها، سامانه‌های پدافند هوایی و دیگر تجهیزات نظامی کمیاب را به منطقه اعزام کرده و برای دفاع از نیرو‌های آمریکایی و اجرای بیش از ۱۳ هزار حمله علیه ایران به کار گرفته است.

بزرگ‌ترین و دائمی‌ترین پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه در منطقه خلیج فارس قرار دارند. بحرین میزبان مقر ناوگان پنجم آمریکا است و کشور‌های دیگری مانند کویت نیز میزبان تجهیزات ارتش و نیروی هوایی آمریکا هستند.

کشور‌های متحد آمریکا در خلیج فارس دهه‌هاست برای دفاع از خود به نیرو‌های آمریکایی وابسته بوده‌اند. هرگونه کاهش حضور آمریکا در منطقه می‌تواند این کشور‌ها را در برابر حملات ایران با توان دفاعی ناکافی مواجه کند. ایجاد ظرفیت‌های داخلی یا همکاری با قدرت‌های دیگر برای جبران این خلأ ممکن است از چند ماه تا چند سال زمان ببرد.

افراد مطلع از بررسی پنتاگون گفتند این موضوع احتمالاً به تشدید اختلاف میان دو جریان در دولت ترامپ منجر خواهد شد: یک جریان که از مداخلات نظامی حمایت می‌کند و جریان دیگری که معتقد است پنتاگون باید برخی تعهدات امنیتی خود را کاهش دهد تا تمرکز بیشتری بر دفاع از خاک آمریکا یا بازدارندگی در برابر رقبای قدرتمندتری مانند چین داشته باشد.

این گفت‌و‌گو‌ها همچنین شامل دریاسالار بردلی کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی آمریکا، بوده است. به گفته یک مقام آمریکایی، کوپر از بررسی احتمال انتقال نیرو‌های آمریکایی به سمت غرب و دورتر از خلیج فارس حمایت می‌کند.

سخنگوی فرماندهی مرکزی آمریکا از اظهارنظر درباره این موضوع خودداری کرد.

پیش از آغاز جنگ در فوریه، فرماندهی مرکزی آمریکا بسیاری از پایگاه‌های خود را تخلیه کرد، زیرا این پایگاه‌ها را در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران بیش از حد آسیب‌پذیر تشخیص داده بود و به همین دلیل سطح عادی استقرار نیرو در آنها حفظ نشد.

فردی مطلع از تغییرات وضعیت استقرار نیرو‌ها گفت برخی از این جابه‌جایی‌ها و کاهش حضور در تأسیسات اصلی خلیج فارس ممکن است پس از پایان جنگ نیز ادامه پیدا کند.

او گفت: «ایران فکر می‌کند ما در همان مکان‌های سنتی هستیم؛ اما نیستیم.»

دونالد ترامپ و ملانیا ترامپ، بانوی اول آمریکا، در ۷ مارس در دوورِ ایالت دلاور، در حالی که تیمی از ارتش آمریکا تابوت پوشیده از پرچم حاوی پیکر یکی از نظامیانی را که در حمله اول مارس به بندر شویبه در کویت کشته شد، منتقل می‌کرد، حضور داشتند.

در حمله ماه مارس به بندر شویبه، یک تأسیسات نظامی در کویت، شش نظامی آمریکایی کشته شدند. همچنین به گزارش واشنگتن‌پست، در جریان این درگیری بیش از ۲۰۰ تأسیسات آمریکایی آسیب دیده یا منهدم شده‌اند.

ارتش آمریکا در جریان دفاع از نیرو‌های خود در منطقه، بیش از ۱۰۰۰ رهگیر پیشرفته پدافند هوایی نیز مصرف کرده و ذخایر موشک‌های پاتریوت و موشک‌های سامانه پدافندی ارتفاع بالای ترمینال یا THAAD پنتاگون را کاهش داده است.

مایکل راتنی، دیپلمات سابق آمریکایی که سفیر آمریکا در عربستان سعودی و معاون رئیس هیئت دیپلماتیک آمریکا در قطر بوده است، گفت: «این جنگ واقعاً آسیب‌پذیری نیرو‌های آمریکایی در منطقه را برجسته کرد.»

به گفته او، انتقال نیرو‌ها و تجهیزات به سمت غرب، به اردن، اسرائیل یا سواحل دریای سرخ عربستان سعودی، می‌تواند فشار بر نیرو‌های آمریکایی را کاهش دهد؛ هرچند او تأکید کرد که افزایش فاصله به‌تنهایی «راه‌حل کاملی برای این مشکل» نیست.

ایران پیش‌تر نشان داده است که توانایی حمله به اهداف دوردست در اردن و اسرائیل را دارد. ماه گذشته، یک حمله ایران به اردن به کشته شدن چهار نظامی آمریکایی منجر شد.

حملات تلافی‌جویانه ایران علیه پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس، منطقه را وارد بحران کرده و نارضایتی متحدان اصلی آمریکا در خلیج فارس را افزایش داده است؛ کشور‌هایی که احساس می‌کنند دولت ترامپ پیش از آغاز جنگ، به اندازه کافی با آنها مشورت نکرده است.

آلیسون ماینر، که در دولت اول ترامپ مدیر امور شبه‌جزیره عربستان در شورای امنیت ملی آمریکا بود، گفت کشور‌های خلیج فارس می‌توانند بخش‌هایی از همکاری امنیتی خود با آمریکا، از جمله فروش تسلیحات و اشتراک‌گذاری اطلاعات، را حفظ کنند و همزمان میزبان تعداد کمتری از نیرو‌های آمریکایی باشند.

او گفت: «اما باید درباره همه این موارد به‌صورت جامع گفت‌و‌گو شود و موضوع فقط تعداد نیرو‌ها نباشد.»

پنتاگون برآورد کرده است که هزینه جنگ تا پایان سپتامبر به حدود ۳۷.۵ میلیارد دلار خواهد رسید. با این حال، این رقم هزینه بازسازی پایگاه‌های آسیب‌دیده آمریکا در منطقه را شامل نمی‌شود.

ژول هرست سوم، رئیس دفتر حسابرسی و مدیریت مالی وزارت دفاع آمریکا، در ماه مه به سنای آمریکا گفت هزینه‌های بازسازی در این برآورد لحاظ نشده، زیرا دولت هنوز تصمیم نگرفته است که چگونه می‌خواهد خسارات واردشده را جبران و پایگاه‌ها را بازسازی کند.

در ماه آوریل، اندیشکده امریکن اینترپرایز برآورد کرد تعمیر پایگاه‌های آمریکایی که هدف حمله قرار گرفته‌اند، حدود ۵ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.

چندین فرد مطلع از بررسی پنتاگون هشدار دادند که هرگونه تغییر دائمی در وضعیت استقرار نیرو‌های آمریکا همچنان فاصله زیادی دارد و نیازمند تأیید مقام‌های ارشد دولت خواهد بود.

در ماه ژوئن، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، یک توافق مقدماتی صلح با تهران امضا کرد و نشانه‌هایی از نزدیک شدن جنگ به پایان نشان داد. این توافق بعداً فروپاشید و دو طرف در ماه‌های پس از آن به‌طور پراکنده حملات متقابلی انجام داده‌اند.

یک پیشنهاد سیاستی اخیر از سوی Defense Priorities، اندیشکده‌ای که از کاهش مداخلات نظامی حمایت می‌کند، خواستار بستن پایگاه‌های آمریکا در مناطقی شده است که در تیررس نزدیک موشک‌ها و پهپاد‌های ایران قرار دارند، از جمله کویت. این پیشنهاد همچنین خواستار انتقال نیرو‌های مستقر در امارات متحده عربی، اردن و بحرین به تأسیسات امن‌تر، مانند پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در نزدیکی ریاض، شده است.

در مقابل، جریان‌های تندروتر در واشنگتن تلاش کرده‌اند بر برنامه‌ریزی پنتاگون تأثیر بگذارند و پیشنهاد انتقال نیرو‌های آمریکایی در منطقه به اسرائیل را مطرح کرده‌اند.

گزارشی که در ماه مارس از سوی گروه حامی اسرائیل، مؤسسه یهودی امنیت ملی آمریکا (JINSA)، منتشر شد، خواستار انتقال تجهیزات نظامی بیشتر آمریکا به پایگاه هوایی عوودا در اسرائیل شده بود.

زمستان گذشته و در آستانه آغاز عملیات «خشم حماسی» (Operation Epic Fury)، واشنگتن جنگنده‌های F-۲۲ رپتور را به این پایگاه اعزام کرد؛ اقدامی که نشانه‌ای از تعمیق روابط نظامی آمریکا و اسرائیل بود.

با این حال، در دولت ترامپ درباره این پیشنهاد اختلاف نظر وجود دارد؛ زیرا نگرانی‌هایی مطرح شده که افزایش حضور آمریکا در اسرائیل می‌تواند در شرایطی که نگرانی پنتاگون درباره جاسوسی اسرائیل افزایش یافته است، یک آسیب‌پذیری ضدجاسوسی برای آمریکا ایجاد کند.

همچنین دفتر ال‌بریج کلبی، معاون وزیر دفاع آمریکا در امور سیاست‌گذاری، یک بررسی عمومی درباره حضور نظامی آمریکا در ناتو آغاز کرده است؛ این اقدام پس از آن صورت گرفت که دولت ترامپ اعلام کرد هزاران نیروی آمریکایی را از آلمان و لهستان خارج خواهد کرد.