مطالعه‌ای تأثیر آلودگی هوا در دوران کودکی را بر سلامت ریه در بزرگسالی نشان می‌دهد

یک مطالعه جدید نشان داده است که آلودگی هوا که در دوران کودکی استنشاق می‌شود، یکی از عواملی است که بر سلامت ریه در بزرگسالان تأثیر می‌گذارد.

به گزارش مجله خبری نگار، ریشه‌های این مطالعه به سال ۱۹۹۲ برمی‌گردد، زمانی که محققان شروع به بررسی اثرات آلودگی هوا بر گروه‌هایی از کودکان در کالیفرنیا کردند. برخی از این کودکان اکنون در دهه چهل زندگی خود هستند.

دکتر اریکا گارسیا و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، نظرسنجی‌ای را از تقریباً ۱۳۰۰ نفر انجام دادند که به سؤالاتی در مورد درآمد، سبک زندگی (از جمله سیگار کشیدن)، آدرس منزل و سلامت خود پاسخ دادند. سپس این اطلاعات با سلامت دوران کودکی و میزان آلودگی هوای محلی آنها مقایسه شد.

اولین یافته این بود که افرادی که در دوران کودکی بیشتر در معرض ذرات معلق و آلودگی دی اکسید نیتروژن قرار داشتند، احتمال بیشتری داشت که در بزرگسالی به علائم برونشیت مبتلا شوند.

این رابطه برای کسانی که در کودکی آسم و مشکلات ریوی داشتند، قوی‌ترین بود، به این معنی که این افراد آسیب‌پذیری‌ای داشتند که تا بزرگسالی ادامه داشت.

یافته دوم غیرمنتظره بود: بین آلودگی هوای دوران کودکی و علائم برونشیت در بزرگسالانی که در دوران کودکی هیچ مشکل ریوی نداشتند، ارتباطی وجود داشت که نشان می‌دهد آسیب‌های ناشی از آلودگی هوای دوران کودکی ممکن است تا بزرگسالی ظاهر نشود.

گارسیا گفت: «این موضوع تعجب‌آور بود. ما فکر می‌کردیم که اثرات آلودگی هوا بر علائم آسم یا برونشیت دوران کودکی، مسیر اصلی است که از طریق آن قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی بر سلامت تنفسی بزرگسالان تأثیر می‌گذارد.»

برای این مطالعه، تمایز قائل شدن بین اثرات ماندگار قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در دوران کودکی و اثرات هوایی که بزرگسالان تنفس می‌کنند، مهم بود، بنابراین محققان آخرین میزان قرار گرفتن هر فرد در معرض آلودگی هوا را بررسی کرده و آن را در تجزیه و تحلیل در نظر گرفتند.

گارسیا توضیح داد: «ما می‌خواستیم ببینیم که آیا حتی پس از کنترل میزان مواجهه فعلی، مواجهه با برونشیت در دوران کودکی همچنان با علائم برونشیت در بزرگسالان مرتبط است یا خیر، و همینطور بود.»

آلودگی هوا از دهه ۱۹۵۰ و حتی دهه ۱۹۹۰ به طرز چشمگیری تغییر کرده است، اما مطالعات در استکهلم و لندن هنوز نشان می‌دهد که آلودگی هوای قرن بیست و یکم، رشد ریه در کودکان را کاهش می‌دهد. این به معنای ریه‌های کوچک‌تر در هنگام رشد و پیامد‌های بالقوه مادام‌العمر برای سلامتی است.

گارسیا در مورد پیامد‌های تحقیق جدید خود گفت: «این موضوع اهمیت کاهش قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا را برای همه، از جمله کودکانی که دوره‌ای از قرار گرفتن بیشتر در معرض اثرات آلودگی هوا را تجربه می‌کنند، برجسته می‌کند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری