مطالعه: بیش از حد فکر کردن باعث افزایش سطح استرس، ناامیدی یا خشم می‌شود

این مطالعه نشان داد که هرچه تلاش بیشتری برای یک کار انجام شود، سطح احساسات ناخوشایند نیز بیشتر می‌شود.

به گزارش مجله خبری نگار، محققان داده‌های ۱۷۰ مطالعه منتشر شده بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰، شامل ۴۶۷۰ نفر در ۲۹ کشور، را تجزیه و تحلیل کردند تا مشخص کنند که مردم به طور کلی چگونه تلاش ذهنی را درک می‌کنند. این مطالعات شامل افرادی از اقشار مختلف جامعه، مانند کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، پرسنل نظامی، دانشجویان دانشگاه و ورزشکاران بود. به آنها وظایف مختلفی مانند یادگیری فناوری جدید، بازی گلف یا شرکت در بازی‌ها محول شد.

محققان دریافتند که شرکت‌کنندگان به طور مداوم احساسات ناخوشایند فزاینده‌ای مانند استرس، آزردگی و تحریک‌پذیری را هنگام اعمال تلاش ذهنی بیشتر گزارش می‌کردند.

در مجموع، محققان دریافتند که هرچه تلاش ذهنی بیشتر باشد، ناراحتی تجربه شده بیشتر است.

یافته‌ها نشان می‌دهد که تفکر می‌تواند دردناک باشد، هرچند نه مانند گردن درد. تلاش ذهنی مورد نیاز برای تفکر عمیق در واقع با احساسات ناخوشایند مرتبط است و می‌تواند آنقدر ناراحت‌کننده باشد که برخی افراد درد جسمی را به آن ترجیح می‌دهند.

دکتر اریک بیله‌فلدت از دانشگاه رادبود هلند در مقاله‌ای که در مجله Psychological Bulletin منتشر شد، اظهار داشت: «یافته اصلی ما این است که تلاش ذهنی به شدت با احساسات منفی مرتبط است. ما این ارتباط را در همه انواع وظایف و همه انواع جمعیت‌ها، از جمله متخصصان باتجربه و افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، یافتیم.»

دکتر بیله‌فلدت توضیح داد که افراد ممکن است تلاش ذهنی برای یادگیری یک سرگرمی چالش‌برانگیز یا دنبال کردن شغلی که معمولاً از آن لذت می‌برند را تحمل کنند، اما این لزوماً به این معنی نیست که تفکر عمیق آنها را خوشحال می‌کند.

او ادامه داد: «برای متخصصان، مانند مهندسان و معلمان، مهم است که هنگام طراحی وظایف، ابزارها، رابط‌ها، برنامه‌ها، مواد یا دستورالعمل‌ها این را در نظر داشته باشند. وقتی از افراد خواسته می‌شود که تلاش ذهنی قابل توجهی انجام دهند، باید مطمئن شوید که از آنها حمایت می‌شود یا به خاطر تلاششان پاداش می‌گیرند.» یک

تنوع فرهنگی جالب از یافته‌ها پدیدار شد. در حالی که مردم در سراسر منطقه به طور گسترده گزارش دادند که تفکر عمیق لذت‌بخش نیست، این موضوع در مطالعات انجام شده در آسیا در مقایسه با اروپا یا آمریکای شمالی کمتر مشهود بود. این تیم فرضیه‌ای مطرح کرد که این امر به دلیل محیط آموزشی متفاوت است - کودکان در آسیا معمولاً زمان بیشتری را نسبت به همتایان خود در اروپا یا آمریکای شمالی صرف تکالیف می‌کنند و بنابراین ممکن است در اوایل زندگی، انعطاف‌پذیری بیشتری در برابر فشار روانی داشته باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری