کد مطلب: ۱۰۸۹۸۱۹
|
|
۱۹ تير ۱۴۰۵ - ۰۲:۵۹

یک پزشک توضیح داد که شناگران در آب‌های طبیعی اغلب به چه بیماری‌هایی مبتلا می‌شوند

یک پزشک توضیح داد که شناگران در آب‌های طبیعی اغلب به چه بیماری‌هایی مبتلا می‌شوند
دکتر نرونوف: سه بیماری اغلب در آب‌های طبیعی شیوع پیدا می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، شنا در آب‌های طبیعی فقط یک لذت نیست، بلکه خطرات بسیار جدی نیز به همراه دارد. ولادیمیر نرونوف، متخصص بیماری‌های عفونی در JSC "Medicine" (کلینیک آکادمیک رویتبرگ)، به Gazeta گفت: اغلب افرادی که در چنین مکان‌هایی شنا می‌کنند، به عفونت‌های روده‌ای، انگل‌ها و بیماری‌های پوستی مبتلا می‌شوند.

این پزشک خاطرنشان کرد: «شایع‌ترین گروه عوارض پس از شنا در آب آلوده یا راکد، عفونت‌های روده‌ای هستند. خوردن آب آلوده می‌تواند منجر به گاستروانتریت، عفونت‌های روتاویروس و انتروویروس، اسهال خونی، سالمونلوز و سایر اشکال بیماری‌های ناشی از غذا از جمله اسهال، استفراغ، درد شکم و تب شود.»

بیماری‌های انگلی مانند ژیاردیازیس و کریپتوسپوریدیوزیس تا حدودی کمتر شایع هستند و اغلب سیر طولانی دارند و با اسهال و نفخ طولانی مدت همراه هستند.

این پزشک خاطرنشان کرد: «یک دسته جداگانه، واکنش‌های پوستی و آلرژیک است: «خارش شناگران» (سرکاریوز)، درماتیت، سوزش و بثورات پوستی پس از تماس با لارو انگل و سموم جلبک. آب همچنین می‌تواند باعث اوتیت خارجی، ورم ملتحمه و تشدید بیماری‌های مزمن گوش و حلق و بینی شود. در برخی مناطق، لپتوسپیروز و هپاتیت A خطرات اضافی هنگام شنا در آب‌های بسیار آلوده هستند.»

به گفته نرونوف، از دیدگاه ایمنی عفونت، خطرناک‌ترین آب‌ها، آب‌های راکد و با جریان آهسته هستند: برکه‌های کوچک، دریاچه‌های گرم، معادن پر از آب و مناطق شنای "وحشی" در نزدیکی مناطق پرجمعیت و مزارع. انتروویروس‌ها، روتاویروس‌ها، باکتری‌های اسهال خونی و‌ای. کولی، تخم‌های کرم روده و انگل‌های تک یاخته‌ای در چنین آبی سریع‌تر تجمع می‌یابند و مدت طولانی‌تری باقی می‌مانند.

این پزشک خاطرنشان کرد: «رودخانه‌های دارای جریان معمولاً کمی ایمن‌تر هستند، اما تنها در صورتی که هیچ تخلیه صنعتی یا شهری در آنها صورت نگیرد. سواحل شهری با نظارت بهداشتی منظم، نسبتاً ایمن در نظر گرفته می‌شوند، اما سطح آلودگی میکروبی نیز پس از باران‌های شدید و در دوره‌های گرمای شدید افزایش می‌یابد. بیشترین خطر از مناطق شنای سازمان نیافته ناشی می‌شود، جایی که هیچ آزمایش آزمایشگاهی، هیچ علامت هشدار دهنده و هیچ اطلاعاتی در مورد ترکیب آب وجود ندارد.»

پیشگیری از عفونت تا حد زیادی به رفتار صحیح پس از خروج از آب بستگی دارد. کارشناسان توصیه می‌کنند در اسرع وقت با صابون دوش بگیرید یا حداقل بدن را با آب تمیز و روان کاملاً بشویید، به پوست زیر لباس شنا، چین‌ها و نواحی مستعد آسیب‌های ریز توجه ویژه داشته باشید. همچنین توصیه می‌شود صورت و چشمان خود را با آب تمیز بشویید. اگر مستعد عفونت گوش هستید، با احتیاط آب را از گوش‌های خود خارج کنید و در صورت لزوم، طبق توصیه پزشک، از قطره گوش استفاده کنید.

برچسب ها: شنا آب
ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر