مطالعه جدید: سمعک می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را به میزان قابل توجهی کاهش دهد

به گزارش مجله خبری نگار، مطالعه: گشت و گذار در رسانه‌های اجتماعی باعث خستگی چشم دیجیتالی می‌شود

یک مطالعه جدید می‌گوید خیره شدن به صفحه نمایش گوشی‌های هوشمند حتی به مدت یک ساعت در روز می‌تواند باعث خستگی چشم دیجیتالی شود، به خصوص هنگام گشت و گذار در رسانه‌های اجتماعی، و خاطرنشان می‌کند که زمان صرف شده روی دستگاه‌های دیجیتال تنها علت این بیماری نیست، بلکه نوع محتوای مورد استفاده نیز در این امر نقش دارد.

طبق گفته Medical Express، خستگی چشم دیجیتال گروهی از مشکلات مرتبط با بینایی است که ممکن است علائمی مانند تاری دید، دوبینی و آبریزش چشم ایجاد کند. دانشمندان ۳۰ جوان را در هند، جایی که استفاده از تلفن‌های هوشمند به ویژه زیاد است، مورد مطالعه قرار دادند.

یک تیم تحقیقاتی از موسسه علوم و فناوری هند، یک سیستم قابل حمل نظارت بر چشم با استفاده از یک دوربین مادون قرمز برای ردیابی اندازه‌گیری‌های خستگی چشم در زمان واقعی، مانند میزان پلک زدن، قطر مردمک چشم و فواصل بین بسته شدن و باز شدن پلک، توسعه داده‌اند.

محققان این آزمایش را طی چند روز انجام دادند. هر شرکت‌کننده در جلسات یک ساعته از یک گوشی هوشمند Realme ۶ Pro برای خواندن کتاب‌های الکترونیکی، تماشای ویدیو و مرور ویدیو‌های کوتاه در رسانه‌های اجتماعی استفاده کرد و روی یک صندلی اداری غیرقابل تنظیم نشست و گوشی را در فاصله ثابتی قرار داد.

تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که مرور ویدیو‌های کوتاه در رسانه‌های اجتماعی در مقایسه با خواندن کتاب‌های الکترونیکی یا تماشای ویدیو، باعث خستگی بیشتر چشم و نوسانات بیشتر در گشاد شدن مردمک چشم هنگام مطالعه در رسانه‌های اجتماعی می‌شود.

محققان در مقاله تحقیقاتی خود نوشتند: «تغییرات مداوم در محتوا و روشنایی هنگام مرور رسانه‌های اجتماعی باعث خستگی بیشتر چشم می‌شود.»

این مطالعه همچنین کاهش قابل توجهی در میزان پلک زدن (۵۴ تا ۶۱ درصد) در طول یک ساعت استفاده از تلفن هوشمند و افزایش فاصله زمانی بین پلک زدن‌ها (۳۹ تا ۴۲ درصد) را نشان داد، به این معنی که چشم‌ها برای مدت طولانی‌تری باز می‌مانند.

کاهش تعداد پلک زدن و افزایش فاصله بین پلک زدن‌ها، از نشانه‌های خستگی چشم است.

این مطالعه خطرات استفاده روزانه از تلفن‌های هوشمند را برجسته می‌کند، در حالی که اکثر مطالعات قبلی خستگی چشم را برای دوره‌های کوتاه مدت از ۳ تا ۱۵ دقیقه اندازه‌گیری می‌کردند که نشان دهنده استفاده واقعی نیست، این تحقیق به دوره‌های طولانی‌تر پرداخت.

کاهش شنوایی، به ویژه با افزایش سن، ارتباط نزدیکی با بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر دارد. محققان معتقدند که این امر به دلیل تلاش اضافی مغز برای پردازش صدا‌های ضعیف‌تر است که ممکن است کارایی آن را در انجام سایر عملکرد‌های شناختی کاهش داده و زوال شناختی را تسریع کند.

این تیم تحقیقاتی با تکیه بر داده‌های ۲۹۵۳ شرکت‌کننده که طی ۲۰ سال جمع‌آوری شده بود، دریافتند که کاربران سمعک به طور قابل توجهی کمتر از افرادی که از آنها استفاده نمی‌کردند، در معرض ابتلا به زوال عقل قرار دارند. با این حال، نتایج نشان داد که تنها ۱۷٪ از افراد مبتلا به کم‌شنوایی متوسط ​​تا شدید از این دستگاه‌ها استفاده می‌کنند.

محققان تأکید کردند که نتایج، اهمیت مداخله زودهنگام در درمان کم‌شنوایی را نه تنها برای بازیابی توانایی شنوایی، بلکه برای کاهش زوال توانایی‌های ذهنی نیز برجسته می‌کند.

این نتایج با مطالعه‌ای که توسط دانشگاه جان هاپکینز روی حدود هزار شرکت‌کننده انجام شد، مطابقت داشت و نشان داد که استفاده از سمعک، میزان زوال شناختی را در طول سه سال ۴۸ درصد کاهش می‌دهد.

پروفسور فرانک لین از دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز گفت که "درمان کم شنوایی راهی مؤثر برای محافظت از شناخت و احتمالاً به تأخیر انداختن شروع زوال عقل است" و خاطرنشان کرد که کم شنوایی همچنین ممکن است انزوای اجتماعی را افزایش داده و مشارکت در فعالیت‌های محرک ذهنی را مختل کند، بنابراین خطر ابتلا به زوال عقل را دو برابر می‌کند.