تراپی دونالد با فاکس‌نیوز؟!

به گزارش مجله خبری نگار، ترامپ گذر زمان را به نفع خود نمی‌بیند. مهم‌ترین نشانه آن، پناه‌بردن به فاکس‌نیوز برای توجیه سفر بی‌نتیجه به چین، قیمت بالای سوخت و شکست در زمین ایران است. این الگوی رفتاری او که بلافاصله بعد از یک شکست‌خوردن، در یک کنش فوراً سراغ رسانه‌های همسو می‌رود، بیش از آنکه نشان‌دهنده موضع قدرت باشد، حکایت از استیصال و بن‌بستی دارد که او هم در صحنه داخلی و هم در عرصه بین‌المللی با آن مواجه شده است. فاکس‌نیوز همیشه برای ترامپ یک «خانه امن» بوده است؛ مکانی که او هر زمان با صخره سخت واقعیت برخورد می‌کند، به آنجا می‌رود تا با ادبیاتی تند، پرخاشگرانه و بی‌معنی، شکست‌های خود را در لفافه‌ای از تهدید و شعار پنهان کند. این مصاحبه که در جریان سفر او به چین ضبط و منتشر شد، واکنشی مستقیم به شکست در گرفتن امتیاز از چین برای حل بحران‌های جاری است. در خصوص ایران، او خواستار فشار چین برای بازگشایی تنگه هرمز بود که به گفته روبیو، وزیر خارجه آمریکا، چینی‌ها متعهد به رأی به قطعنامه تنگه هرمز نشدند و ازسوی‌دیگر ترامپ قصد داشت با اعمال فشار بر چین، آنها را متقاعد به تحدید خرید نفت از ایران کند که این پروژه هم شکست خورد و خود ترامپ اعلام کرد «چین اصرار بر خرید نفت ایران دارد.» هم‌زمان با این مصاحبه، اظهاراتی در نیویورک‌تایمز به نقل از منابع آمریکایی منتشر شد که شامل تهدیداتی از جمله تصرف جزیره خارک و ربایش اورانیوم غنی‌شده ایران بود. اما سؤال این است که اگر این موضوعات جدی است، چرا رسانه‌ای شده که ضریب غافلگیری کاهش پیدا کند و از این مهم‌تر، اگر تیم ترامپ واقعاً این گزینه‌ها را در نظر دارد، چرا در اوج درگیری‌ها دست به انجام آن نزد؟

آزمون و خطای مرگبار در بن‌بست

واقعیت صحنه نشان می‌دهد هدف‌گذاری ترامپ برای «رژیم‌چنج» یا تسلیم ایران، با گذشت بیش از ۷۰ روز از جنگ، عملاً به بن‌بست رسیده است. مقامات او در گفت‌و‌گو با نیویورک‌تایمز، مطالبی را رسانه‌ای کرده‌اند که فارغ از عملیاتی بودن یا نبودن آنها، نشان می‌دهد دولت او در یک وضعیت استیصال راهبردی قرار دارد. اگرچه آنها مدعی‌اند طرح‌هایی را برای بازگشت به «حملات نظامی گسترده»، شامل «بمباران شدید زیرساخت‌ها»، «تصرف جزیره خارک» و حتی «اعزام نیرو‌های ویژه برای هدف قرار دادن مواد هسته‌ای مدفون» آماده کرده‌اند؛ اما سؤال اساسی اینجاست که اگر این اقدامات نتیجه‌بخش بود، چرا در همان هفته‌های اول که فشار‌ها در اوج بود انجام نشد؟ جالب اینجاست که در همین گزارش گفته شده است «مقامات نظامی آمریکا» در جلسات خصوصی اذعان می‌کنند «دستیابی به پیروزی قاطع مقابل ایران بسیار دشوار است»؛ اما بدنه سیاسی چندان باور به واقعیت میدانی ندارد و لازم است تا افتضاح دیگری مثل عملیات اصفهان رخ دهد تا متوجه توهمات ذهنی خود درباره عملیات در ایران شود.

سبقت نرخ رشد تورم از رشد دستمزد در آمریکا

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های شکست سفر و استراتژی‌های اخیر ترامپ، وضعیت وخیم اقتصادی در داخل آمریکاست که اکنون به شکل تورم مزمن خود را نشان می‌دهد. درحالی‌که ترامپ در مصاحبه‌اش از «درد کوتاه‌مدت اقتصادی» حرف می‌زند، آمار‌های واقعی حکایت از یک بحران جدی دارند. قیمت بنزین از زمان آغاز حملات «حدود ۵۰ درصد افزایش یافته» و میانگین ملی به بیش از «۴.۵ دلار در هر گالن» رسیده است. نکته نگران‌کننده برای دولت او این است که در ماه آوریل، برای اولین‌بار در سه سال گذشته، «رشد تورم از رشد دستمزد آمریکایی‌ها پیشی گرفته است». این یعنی سفره مردم آمریکا مستقیماً تحت‌تأثیر شکست‌های دیپلماتیک ترامپ در کنترل بحران انرژی و تنگه هرمز قرار گرفته است. ادعای او مبنی بر اینکه «مردم با پرداخت پول بیشتر برای بنزین مشکلی ندارند»، بیشتر شبیه به یک شوخی با رأی‌دهندگانی است که اکنون در پمپ‌بنزین‌ها با تولید محتوا درباره گرانی بنزین وایرال می‌شوند. مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا نیز با گلایه از وضعیت حقوق‌ها در ایالات متحده اعلام کرده طبق آمار، حدود «۷۰ درصد» آمریکایی‌ها حتی توان پرداخت «یک هزینه اضطراری هزاردلاری» را ندارند.

تفاهم‌نامه‌های تجاری در انتظار ثبات واشنگتن

ترامپ لشکری از مدیران شرکت‌های مالی و فناوری را با خود به چین برده بود تا قرارداد‌های مشترک میان آنها و شرکت‌های چینی در حوزه تراشه منعقد شود. بااین‌حال بعید است محافظه‌کاری چینی‌ها این اجازه را به آنها داده باشد که قرارداد‌های سودده و بلندمدتی میان طرفین بسته شود. این موضوع از جایی نشئت می‌گیرد که وضعیت ایالات متحده در ناپایدارترین حالت خود طی دهه‌های اخیر است و حتی شی جین پینگ صراحتاً می‌گوید آمریکا در حال افول است. تنها قراردادی که رسانه‌ای شده، خرید ۲۰۰ فروند هواپیمای بوئینگ است که همین شرکت هم بعد از افشای این قرارداد توسط ترامپ، با افت ۴ درصدی ارزش سهام خود مواجه شد؛ چراکه پیش‌تر گفته شده بود قرار است ۵۰۰ فروند بوئینگ به چین فروخته شود. روشن است که در شرایط افول قدرت سخت و نرم ایالات متحده هم در داخل و هم در خارج، شرکت‌های بزرگ به‌راحتی گذشته به ایالات متحده اعتماد نمی‌کنند و ترجیح می‌دهند این قرارداد‌ها را در وضعیتی پایدار و به دور از جنگ و مخالفت‌های داخلی پیگیری کنند.

دیگر به ترامپ رأی نمی‌دهیم!

روز گذشته نشریه آمریکایی واشنگتن‌پست آماری از ریزش آرای ترامپ در میان گروه‌های طرفدارش منتشر کرد. طبق نظرسنجی این نشریه، ۱۶ درصد از رأی‌دهندگان سال ۲۰۲۴ ترامپ، اگر دوباره فرصت داشته باشند به او رأی نمی‌دهند. ازسوی‌دیگر بیشترین میزان پشیمانی مربوط به گروه‌هایی است که ترامپ در سال ۲۰۲۴ دستاورد‌های چشمگیری میان آنها داشته است؛ از جمله رأی‌دهندگان مستقل، سیاه‌پوستان، جوانان و افراد تحصیل‌کرده. همچنین تقریباً ۳۰ درصد از رأی‌دهندگان میانه‌رو و سیاه‌پوست و همچنین ۳۱ درصد از مستقل‌هایی که به ترامپ رأی داده بودند، اعلام کرده‌اند در صورت تکرار انتخابات، دیگر به او رأی نخواهند داد.

منبع: فرهیختگان-علی ملکی