یک جام التیام‌بخش، شکست پروژه آسیایی و صدرنشین لیگ پرحادثه

به گزارش مجله خبری نگار، از برگزاری آخرین مسابقه لیگ برتر فوتبال ایران ۲۲ روز می‌گذرد و آخرین صحنه‌ای که فوتبال دوستان پیگیر دیدار‌های سطح نخست فوتبال کشورمان پیش از تجاوز دشمن آمریکایی- صهیونیستی به خاک ایران به یاد می‌آورند دمیده شدن سوت پایان بازی استقلال-فجر توسط حسن اکرمی و مستحکم‌تر شدن جایگاه آبی‌ها در صدرجدول با پیروزی ۲ بر یک مقابل شاگردان پیروز قربانی است. آغاز جنگ رمضان اجازه نداد به جز برگزاری ۲ دیدار باقی مانده هفته بیست‌وسوم شاهد مسابقات هفته‌های بیست‌وچهارم و بیست‌وپنجم نیز در ماه پایانی سال گذشته باشیم. در سال ۱۴۰۴، ۲۳۶ مسابقه در لیگ برتر برگزار شد و اگر اتفاقات بسیار مهم فوتبالی این سال را بخواهیم فهرست کنیم باید به هفتمین صعود ایران به جام جهانی، قهرمانی تراکتور در لیگ، بالا رفتن کاپ قهرمانی جام حذفی توسط استقلال و صدرنشینی آبی‌های تهران پیش از آغاز جنگ تحمیلی اشاره کنیم.

وقفه پیش آمده و آغاز سال جدید باعث شده بررسی عملکرد تیم‌های لیگ برتری در سال ۱۴۰۴ خالی از لطف‌به‌نظر نرسد و احتمالا جذاب‌ترین نامی که می‌توانیم روی آن دست بگذاریم استقلال تهران صدرنشین فعلی فوتبال کشورمان است. در سال ۱۴۰۴ آبی‌های پایتخت در ۴۴ مسابقه (مجموع لیگ، حذفی و لیگ قهرمانان ۲ آسیا) به میدان رفتند که حاصلش ۱۹ برد، ۱۴ تساوی و ۱۱ شکست بوده و هواداران استقلال ۳۰ بار تیم محبوب خود را در مسابقات لیگ برتر، ۸ مرتبه در تقابل‌های لیگ قهرمانان ۲ آسیا، ۵ دفعه در دیدار‌های جام حذفی و در سوپرجام فوتبال ایران روبه‌روی تراکتور دیده‌اند. در سالی که به تازگی با آن خداحافظی کردیم ۴ سرمربی یعنی میودراگ بوژوویچ، مجتبی جباری، ریکاردو ساپینتو و سهراب بختیاری‌زاده روی نیمکت تیم آبی محبوب تهران نشسته‌اند و مثل سال‌های گذشته استقلال با تغییرات مدیریتی دست‌وپنجه نرم کرده و بعد از استعفای علی نظری‌جویباری در اواخر مرداد ماه علی تاجرنیا به‌عنوان سرپرست مدیرعاملی امور مدیرینی استقلال را رتق و فتق می‌کند.

در میان ۱۵ تیمی که استقلال در سال ۱۴۰۴ شکست‌شان داده بیشترین سهم را آلومینیوم اراک، ملوان، مس رفسنجان و فجرسپاسی با ۲ باخت مقابل آبی‌ها داشته‌اند و تراکتور و الحسین اردن با ۲ مرتبه غلبه بر استقلال بیش از هر تیم دیگری باشگاه تهرانی را در سال ۱۴۰۴ به زانو درآورده‌اند. تیم ۲ ستاره فوتبال ایران سال ۱۴۰۴ را بسیار تلخ آغاز کرد و حتی می‌توان گفت گزندگی و زنندگی نتایج فروردین ماه این سال بسیار بیشتر از عملکرد آبی‌ها در ماه‌های پایانی ۱۴۰۳ هوادارشان را آزار داد.

سال گذشته با تساوی یک-یک مقابل خیبر برای استقلال آغاز شد و سپس باخت‌های ۲ بر یک و یک گله برابر تراکتور و فولاد خوزستان درب اردوی آبی‌ها را زد و با مساوی یک-یک و ۲-۲ روبه‌روی گل‌گهر و هوادار میودراگ بوژوویچ کارش را بدون کسب حتی یک برد در ۹ مسابقه از دست داد. پس از انتخاب مجتبی جباری به‌عنوان سرمربی تا پایان فصل، استقلال به وضعیتش در لیگ سر‌وسامانی داد و با سود بردن از حذف بزرگان در جام حذفی امثال پیکان، صنعت نفت‌آبادان و ملوان را از پیش‌روی خود برداشت و با قهرمانی در این تورنمنت جواز شرکت در لیگ قهرمانان ۲ آسیا را به‌دست آورد.

استقلالِ ساپینتو؛ خوب یا بد؟

مدیران استقلال در تابستان به جباری برای نشستن روی نیمکت استقلال در فصل جدید اعتماد نکردند و ریکاردو ساپینتو در وانفسای تجاوز دشمن آمریکایی- صهیونیستی و دفاع مقتدرانه ایران در جنگ ۱۲ روزه با آبی‌ها قرارداد همکاری امضا کرد. تحلیل و قضاوت نتایج سرمربی پرتغالی استقلال به‌هیچ وجه کار آسانی نیست، چون برخی نکات بیشتر از آنکه مطالب درستی باشد مضامین فریب‌دهنده و گول زننده‌ای هستند. بدون شک منصفانه نیست اگر بخواهیم صدرنشینی استقلال را زیر سوال ببریم، اما نمی‌توانیم چشم‌های خود را برروی یک موضوع یعنی بالانشینی آبی‌ها در روز‌های افت فاحش رقیبان ببندیم و بهتر است بگوییم استقلال در خیل رقبای بد صدرنشین است.

دستپخت مشترک ساپینتو و بختیاری‌زاده در وضعیتی به جایگاه نخست تکیه زده که در طول فصل جاری تراکتور همواره عملکرد متفاوتی در لیگ نسبت به آسیا از خود به نمایش گذاشته، سپاهان از ۵ بازی خود مقابل تیم‌های بزرگ در لیگ برتر همه دیدار‌ها را باخته، گل‌گهر به لطف امتیاز از دست دادن بزرگان در طبقه چهارم جدول ساکن شده، چادرملو با عملکرد کم نوسان بدون پیروزی چشمگیر برابر نامداران در میان بزرگان قدعلم کرده و پرسپولیس با ۵ شکست در ۷ مسابقه اخیرش رویای قهرمانی خود را تقریبا به مرز نابودی رسانده است.

حتی اگر استقلال را صدرنشین شایسته لیگ برتر بدانیم ذهن‌مان هنوز از برخی خاطرات آسیایی آبی‌ها پاک نشده و از یاد نبردیم که ساپینتو باخت سنگین ۷ بر یک مقابل الوصل را به تاریخ استقلال اضافه کرد و سپس شاگردانش در تهران یک بر صفر به المحرق باختند و نهایتا مرحله گروهی را سخت‌تر از حدتصور با صعود به‌عنوان تیم دوم گروه A به پایان رساندند. تمام این نکاتی که با هم مرور کردیم می‌توانست با تیزی کمتر و قلم مهربانانه‌تر روایت شود اگر ساپینتو با شکست رفت و برگشت در مرحله یک هشتم لیگ قهرمانان ۲ مقابل الحسین اردن قلب هواداران تیمش را خراش نمی‌داد و روح‌شان را با غم و اندوه حکاکی نمی‌کرد.

صعود به جمع ۸ تیم برگزیده لیگ قهرمانان ۲ می‌توانست نام استقلال را در لیست بهترین تیم‌های ایرانی سال ۱۴۰۴ پررنگ کند، اما آبی‌ها یک موقعیت بسیار خوب را سوزاندند و احتمالا هر وقت نمودار دور حذفی این‌تورنمنت را ببینند و یادشان بیاید که غلبه بر الحسین آنها را در مقابل الاهلی قطر بحران زده قرار می‌داد دوباره داغ دلشان تازه شود. البته استقلال هر چقدر در سال ۱۴۰۴ موقعیت‌هایش را حیف‌ومیل کرده باشد به اندازه سپاهان و پرسپولیس فرصت‌هایش را از بین نبرده و خیلی هم نباید عملکرد و نتایح تیم محبوب تهرانی را در این بازه زمانی زیر نقد برد.

از سوی دیگر یکی از نکاتی که باعث شده نمره بالا دادن به حاصل زحمات استقلال در سال گذشته متعصبانه و هواداری به‌نظر برسد خرید‌های پرزرق‌وبرق مدیران آبی در تابستان بود. بعد از صدرنشینی در لیگ برتر، صعود به مرحله یک چهارم جام حذفی، حذف در دور یک هشتم لیگ قهرمانان ۲ آسیا و قهرمان نشدن در سوپرجام قاطعانه می‌شود گفت که استقلال به اندازه دلار‌هایی خرج شده در نقل‌وانتقالات تابستانی فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۴ ندرخشید و احتمالا بسیاری از نتایج مثبت داخلی را می‌توانست با بازیکنان شایسته بومی به‌دست آورد. احتمالا مدیران استقلال نیز نمی‌توانند بالا رفتن توقعات بعد از کهکشانی بستن آبی‌ها را منکر شوند و انتظار می‌رفت در مهم‌ترین بزنگاه فصل یعنی مسابقات آسیایی زور خرید‌های گران غیرایرانی به اشتباهات و کم‌وکاست ساپینتو و شاگردان داخلیش بچربد که نهایتا این خواسته به وقوع نپیوست.

در صورت شروع دوباره مسابقات فوتبال داخلی در ماه‌های ابتدایی سال ۱۴۰۵ استقلال بدون شک جدی‌ترین مدعی کسب ۲ جام یعنی بالابردن کاپ قهرمانی لیگ برتر و جام حذفی است و موفقیت یا شکست در تصاحب این توفیقات خیلی می‌تواند در آینده آبی‌ها تاثیر بگذارد و آنها را به سمت انتخاب سرمربی ایرانی یا خارجی هل دهد.

استقلال با تمام زیاد و کمش در ماه‌های اخیر با وجود قرار گرفتن در یک گروه سخت‌تر به نسبت سپاهان و شرایط دشوار صعود از مرحله گروهی در مقایسه با این تیم، به همان میزانی که شاگردان نویدکیا در لیگ قهرمانان ۲ گام برداشتند پیش رفت و برخلاف پرسپولیس در لیگ بیست و پنجم با شکست‌های متوالی و بحران دوست‌داران خود را آزار نداد، اما لکه‌های پررنگ سیاه در کارنامه آسیایی استقلال قابلیت از چشم انداختن بالاترین درخشش‌های داخلی را نیز داشت و باید دید در هفته‌ها و یا ماه‌های آتی چقدر قضاوت‌ها در مورد آبی‌های تهران تغییر می‌کند؛ فعلا برخی نکات تاثیرگذار مثل شرایط جدول به سود استقلال در لیگ ایران در جریان است.

منبع: فرهیختگان-امید نظری‌گوهر