بررسی شباهت رفتاری آشوبگران دی ۱۴۰۴ و منافقین دهه ۶۰

به گزارش مجله خبری نگار، شبیه منافقین، همان قدر بی رحم، همان قدر بی منطق و خودخواه. ماجرا، ماجرای شباهت آشوبگری و اغتشاشات روز‌های اخیر کشور با تحرکات و رفتار منافقین عضو سازمان مجاهدین خلق در اوایل دهه ۶۰ است: «دستورالعمل این بود هر کسی که ریش دارد و پیراهنش روی شلوارش است، بزنید. هر کاسبی را که در مغازه اش عکس امام دارد بکشید. در شیراز اتوبوسی پر از آدم را آتش زدند کمیته چی‌ها را می‌ربودند شکنجه می‌دادند و سرمی بریدند...» این‌ها روایت تاریخ و حقایقی است که این سرزمین بزرگ در چهار-پنج دهه اخیر بار‌ها آن را با چشم‌های خود دیده و با جان لمس کرده است. ما برای مرور برگ‌هایی از این تاریخ و شباهت رفتار منافقین اوایل انقلاب با جنایات اغتشاشگران در حوادث اخیر، با دکتر قاسم قنبری، فعال فرهنگی و اجتماعی، مدرس دانشگاه و مبارز سیاسی دوران انقلاب همکلام شدیم.

از چماق تا تیغ موکت بری

دکتر قنبری، در آغاز کلامش به تاریخچه‌ای تقریبا مفصل از وقایع منتهی به انقلاب و سال‌های آغازین آن و مواجهه رفتاری گروه‌هایی همچون مجاهدین خلق، منافقین و چریک‌های فدائیان می‌پردازد و می‌گوید: سازمان بعد از برکنار شدن بنی صدر در ۳۰ تیرماه ۶۰ مانند ۱۸ دی ماه امسال، فراخوان اعلام کرد و اغتشاشگران به خیابان ریختند و در آن شلوغی‌ها با چماق و تیغ موکت بری و هر چه به دستشان می‌رسید به مردم حمله ور می‌شدند.

آن‌ها همان سال که کشور در شرایط جنگ بود با سوءاستفاده از وضعیت جنگی، ترور شخصیت‌ها و مسئولان نظام، ائمه جمعه و آتش زدن اماکن و کشتن افراد را در دستور کار خود قرار دادند. حادثه هفتم تیر و انفجار دفتر نخست وزیری از شمار همین جنایات منافقین بود، اما وقتی دیدند این اقدامات چندان موثر واقع نشد، ترور‌های کور را کلید زدند. از این جا به بعد دستورالعمل این بود هر کسی را که ریش و ظاهری مذهبی دارد، بزنند. هر کاسبی را که در مغازه اش عکس امام دارد، بکشند؛ در واقع بخش زیادی از ۱۷ هزار شهید ترور نتیجه همین ترور‌ها بود از بقال و سبزی فروش تا افراد عادی و بسیجی‌هایی را که از جبهه باز می‌گشتند ترور می‌کردند. در شیراز اتوبوسی پر از آدم را آتش زدند کمیته چی‌ها را می‌ربودند شکنجه می‌کردند و سر می‌بریدند. نهایت کار آنان هم عملیات نظامی فروغ جاویدان بود که تمام نیروهایشان را از سراسر دنیا جمع و از مرز اسلام غرب به ایران حمله کردند که به لطف پروردگار در آن هم شکست خوردند.

شیوه همان شیوه، الگو همان الگو

قنبری پس از این توضیحات، درباره وجوه شباهت رفتار منافقین در آن سال‌ها با اقدامات اغتشاشگران در دی ماه امسال می‌گوید: در اغتشاشات اخیر هم شیوه کار همان شیوه منافقین است. الگو دقیقا یکی است و نهاد‌های بین المللی هم از آن‌ها حمایت می‌کردند. آن سال گفته می‌شد بمبی که در دفتر حزب جمهوری اسلامی منفجر شد بمب گاز فشرده آمریکایی بود که از طریق شوروی وارد کشور شده بود. نمونه دیگر هم این که ادعایی را مطرح کردند که صد نفر از این‌ها بعد از انفجار ۷تیر در زندان اعدام شدند و این حرف از طریق دفتر آقای منتظری و نهضت آزادی پخش شد و الان هم شاهدیم که ترامپ می‌گوید جمهوری اسلامی ۸۰۰ نفر را می‌خواسته اعدام کند من نگذاشتم. این مدل رفتاری دقیقا شبیه همان رفتارهاست با این تفاوت که آن زمان فضای مجازی نبود، اما الان با این پدیده مواجهیم. آن زمان فکر مردم بسیط‌تر بود و صحبت‌های هر دوطرف را با واقعیات موجود تطبیق می‌دادند و از آن استنباط می‌کردند.

ماجرای کشته سازی‌ها

وی درباره کشته سازی‌های ساختگی سازمان منافقین به خاطره‌ای اشاره می‌کند: وقتی برای بازپس گیری ساختمان خیابان بهشت رفتیم از داخل آن به سمت ما تیراندازی کردند، ما آن جا را ترک کردیم، یعنی نتوانستیم اقدامی صورت دهیم. اما آن‌ها از این حضور ما سوء استفاده کردند و بعدا شخصی از اعضای سازمان به نام مشکین فام را که ظاهرا با وی مشکل داشتند از پشت با گلوله کشتند و با همین بهانه تشییع جنازه راه انداختند در واقع به نوعی کشته سازی کردند. تسویه حساب‌های درون سازمانی را به بیرون ربط می‌دادند و در شلوغی‌ها هم به هرکه می‌رسیدند تیغ می‌زدند تا بتوانند آمار کشته سازی را بالا ببرند. هدف نیز این بود که فضای جامعه را ناامن کنند تا افراد دچار ترس شوند تا در این فضای غبارآلود، هر کاری می‌خواهند بکنند.

کار خودشونه!

این راوی تاریخ در ادامه و در بیان یکی دیگر از مصادیق شباهت رفتاری منافقین با آشوبگران امروز، از یک اصطلاح پرکاربرد، یاد می‌کند و می‌گوید: این اصطلاح «کار خودشونه» از همان روز‌ها وجود داشت. در کردستان، سپاهی و بسیجی و هر فردی را که طرفدار انقلاب بود سر می‌بریدند، خانه اش را آتش می‌زدند و بعد می‌گفتند «کار خودشونه». در دهه‌های پس از انقلاب هم در سال‌های ۷۸، ۸۸، ۹۸ و ۱۴۰۱ این اصطلاح تکراری را به زبان می‌راندند. در حقیقت آن‌ها از این کار، دو هدف را دنبال می‌کردند؛ یکی کشته سازی و دیگری سلب اعتماد مردم از نظام و انقلاب. سال ۵۷ وقتی در مشهد روی تفنگ ارتشی‌ها گل گذاشتیم تا فضای مهربانی ایجاد کنیم در یک ماجرا، سه ارتشی به طور مشکوکی کشته شدند. روز بعد، پیکر آن سه نفر را به پادگان ارتش بردند و بهانه کردند تا ارتش به طرف مردم شلیک کند. در سال ۷۸ هم «احمد باطبی» عنصر ضد انقلاب که اخیرا در شورای امنیت سخنرانی کرد، یک پیراهن را رنگ کرد و دستش گرفت به عنوان این که یک دانشجو توسط نیرو‌های نظام کشته شده و همین اتفاق سبب ساز اغتشاشات آن سال کوی دانشگاه شد.

آن‌ها همین امروز هم حضور دارند

از قنبری می‌پرسم، به طور مشخص، آیا عناصر منافقین در اغتشاشات حضور داشتند یا صرفا، افرادی تحت شرایط فضای ملتهب فریب می‌خورند که این طور می‌شنوم: بله شک نکنید که عناصر آن‌ها حضور دارند؛ این ادعا در جریان فتنه سال ۸۸ به اثبات رسید که بین خانواده‌های افراد اعدام شده منافقین و سلطنت طلب‌ها و بهائیت یک اتحادی ایجاد شد و رسما وارد عمل شده بودند. الان هم همان ماجرا وجود دارد. آن‌ها در فضای مجازی می‌توانند تیم سازی و جذب نیرو کنند و طبیعتا اقدامات عملیاتی هم انجام می‌دهند. در اغتشاشات اخیر اسامی ۵۸ نفر را منتشر کردند که این‌ها از نیرو‌های ما بودند و کشته شدند.

دکتر قنبری که حالا از موی سپیدان میادین مبارزه و جهاد به شمار می‌آید، در بخش پایانی صحبت هایش، گلایه و دغدغه‌ای را هم مطرح می‌کند: من مشکل اصلی را ضعف در کار فرهنگی می‌بینم. ما وقتی معلم کم انگیزه را در کلاس‌ها می‌گذاریم یا استاد اخراجی را برمی گردانیم آن‌ها نه تنها حقایق را تبیین نمی‌کنند که مطلب خلاف واقع به خورد فرزندان ما می‌دهند. باید از کلیه دستگاه‌ها حسابرسی شود که در قسمت کار فرهنگی چه اقدام موثری انجام داده‌اند. وقتی جوان ما می‌گوید «رضاشاه روحت شاد» نمی‌داند رضاشاه چه کرده و چه جرثومه فسادی بوده است. این تقصیر ما و کم کاری نهاد‌ها و ارگان‌های عریض و طویل فرهنگی است.

از دکتر که سال‌ها در حوزه رفتارشناسی سازمان منافقین فعالیت مطالعاتی انجام داده، درباره سرنوشت گروهک منافقین می‌پرسم. او این طور می‌گوید: مدت هاست روند فروپاشی از درون سازمان شروع شده و در واقع آن‌ها پس از خروج از عراق و استقرار در آلبانی به شدت تحت فشار هستند. از طرفی پهلوی‌ها نیز دیگر رمقی برایشان نمانده و درحقیقت این اغتشاش به عنوان آخرین تلاش آنان بود که با تلاش این دو گروه انجام شد. اما آمریکا از دشمنی کوتاه نمی‌آید و اگر با این دو گروه به نتیجه نرسد با سازوکار و افراد جدیدی علیه جمهوری اسلامی اقدام می‌کند.

منبع: خراسان-مریم رستگار