کد مطلب: ۹۶۶۱۸۵
|
|

کلیپ‌های کوتاه و تأثیرات بلندمدت بر ذهن کودکان

کلیپ‌های کوتاه و تأثیرات بلندمدت بر ذهن کودکان
ویدیو‌های کوتاه آنلاین، تغییر در الگو‌های استفاده کودکان از رسانه‌های دیجیتال را نشان می‌دهند و از یک سرگرمی زودگذر به یک عنصر روزانه تأثیرگذار در زندگی روانی و اجتماعی آنها تبدیل می‌شوند.

به گزارش مجله خبری نگار، آنچه زمانی برای پر کردن اوقات فراغت استفاده می‌شد، اکنون به وسیله‌ای برای آرامش، ارتباط و شکل‌دهی به نظرات در میان کودکان و نوجوانان تبدیل شده است، زیرا پلتفرم‌هایی مانند تیک‌تاک، اینستاگرام و یوتیوب شورتز از طریق فید‌های محتوای شخصی‌سازی‌شده بی‌پایان، صد‌ها میلیون نفر زیر هجده سال را جذب می‌کنند.

این برنامه‌ها با سرزندگی و دسترسی آسان به طنز، روند‌ها و تعاملات اجتماعی مشخص می‌شوند، اما طراحی آنها که مبتنی بر پیمایش مداوم و پخش خودکار است، کاربران جوان را به گشت و گذار‌های طولانی ترغیب می‌کند که کنترل آنها برای آنها دشوار است.

اگرچه این سکو‌ها در ابتدا برای کودکان طراحی نشده بودند، اما استفاده روزانه از آنها در بین آنها رایج شده است، که اغلب بدون نظارت مستقیم انجام می‌شود.

برای برخی از نوجوانان، این پلتفرم‌ها به ایجاد هویت، گسترش علایق و حفظ دوستی‌ها کمک می‌کنند. با این حال، برای برخی دیگر، جریان مداوم محتوا بر خواب تأثیر منفی می‌گذارد، خودکنترلی را تضعیف می‌کند و زمان را برای تأمل و تعامل معنادار محدود می‌کند.

این مشکل محدود به مدت زمان استفاده از اینترنت نیست، بلکه به الگو‌های وبگردی وسواس‌گونه‌ای که متوقف کردن آنها دشوار است، گسترش می‌یابد که در خواب، خلق و خو، توجه، پیشرفت تحصیلی و روابط اجتماعی منعکس می‌شود.

این ویدیو‌های کوتاه که معمولاً بین ۱۵ تا ۹۰ ثانیه طول دارند، برای تحریک توجه مغز و تشویق میل مداوم آن به چیز‌های جدید طراحی شده‌اند؛ هر قسمت محتوای متفاوتی دارد، چه سرگرم‌کننده و چه تکان‌دهنده، که منجر به واکنش فوری سیستم پاداش مغز می‌شود.

با نادر بودن وقفه‌های طبیعی بین محتوا، دوره‌های استراحت ذهنی که به تمرکز مجدد کمک می‌کنند، محو می‌شوند که به مرور زمان ممکن است توانایی خودکنترلی و حفظ توجه پایدار را تضعیف کند.

در این زمینه، تجزیه و تحلیل ۷۱ مطالعه و نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ شرکت‌کننده، ارتباط متوسطی را بین استفاده فشرده از ویدیو‌های کوتاه و دامنه توجه کوتاه و کاهش خودکنترلی نشان داد.

خواب یکی از جنبه‌هایی است که بیشترین تأثیر را از این نوع محتوا می‌پذیرد، زیرا بسیاری از کودکان در مواقعی که باید برای استراحت آماده شوند، به تماشای صفحه نمایش می‌پردازند. نور شدید باعث تأخیر در ترشح ملاتونین، هورمونی که مسئول تنظیم خواب است، می‌شود، در حالی که نوسانات عاطفی مرتبط با محتوای سریع، مغز را در حالت هوشیاری مداوم نگه می‌دارد.

مطالعات اخیر نشان داده‌اند که استفاده بیش از حد از ویدیو‌های کوتاه با اختلالات خواب و افزایش سطح اضطراب اجتماعی در برخی از نوجوانان مرتبط است، عواملی که به نوبه خود بر خلق و خو، حافظه و استقامت تأثیر می‌گذارند و ممکن است یک چرخه معیوب ایجاد کنند که شکستن آن دشوار است، به خصوص برای کودکانی که از استرس یا فشار‌های اجتماعی رنج می‌برند.

هجوم مداوم تصاویر همسالان و سبک زندگی پر زرق و برق نیز به مقایسه اجتماعی کمک می‌کند، زیرا کودکان ممکن است استاندارد‌های غیرواقعی از محبوبیت، ظاهر و موفقیت را درونی کنند که با عزت نفس پایین و افزایش اضطراب همراه است.

تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان خردسال آسیب‌پذیرتر هستند، زیرا در خودکنترلی بلوغ کمتری دارند و در شکل‌گیری هویت خود شکننده‌تر هستند. طراحی خودکار برنامه‌های ویدیویی کوتاه، احتمال قرار گرفتن آنها در معرض محتوای ناخواسته، مانند صحنه‌های خشونت‌آمیز، چالش‌های مضر یا مطالب جنسی را بدون زمینه یا هشدار قبلی افزایش می‌دهد.

برخلاف محتوای طولانی‌تر، ویدیو‌های کوتاه زمان کافی برای آمادگی روانی فراهم نمی‌کنند و یک بار دیدن ممکن است منجر به تغییر ناگهانی لحن و محتوا شود که به ویژه برای مغز‌های در حال رشد تکان‌دهنده است.

همه کودکان به یک شکل تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند؛ به نظر می‌رسد این اثرات در کسانی که از اضطراب، مشکلات تمرکز یا اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) رنج می‌برند، شدیدتر است.

این موضوع به ویژه از آن جهت اهمیت دارد که دوران کودکی مرحله‌ای حیاتی برای یادگیری تحمل کسالت، ایجاد روابط و تنظیم احساسات است. وقتی هر لحظه سکوت پر از محتوای سریع باشد، فرصت‌ها برای خیال‌پردازی، بازی‌های خلاقانه و تعامل خانوادگی - که همگی عناصر ضروری برای توسعه تمرکز درونی و توانایی‌های خودآرام‌بخشی هستند - کاهش می‌یابد.

در سطح خانواده، گفتگوی آزاد می‌تواند به کودکان کمک کند تا با تماشای محتوا با آنها و بحث در مورد جذابیت و تأثیر آن، عادات دیجیتالی خود را درک کنند. ایجاد یک روال خانگی، مانند دور نگه داشتن دستگاه‌ها از اتاق خواب و تنظیم زمان استفاده از صفحه نمایش، همچنین می‌تواند خواب را بهبود بخشد، مرور صفحات وب در شب را کاهش دهد و فعالیت‌های غیردیجیتالی را تشویق کند.

این گزارش توسط کاترین ایستون، مدرس روانشناسی، دانشگاه شفیلد تهیه شده است.

منبع: ساینس آلرت

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر