افراد وظیفه‌شناس کمتر احتمال دارد به زوال عقل مبتلا شوند

به گزارش مجله خبری نگار، طبق یک تحلیل جدید توسط محققان دانشگاه کالیفرنیا، دیویس و دانشگاه نورث وسترن، افرادی که دارای ویژگی‌های شخصیتی مانند وظیفه‌شناسی، برون‌گرایی و عاطفه مثبت هستند، نسبت به افرادی که دارای روان‌رنجوری و عاطفه منفی هستند، کمتر احتمال دارد که به زوال عقل مبتلا شوند. این تفاوت به دلیل آسیب فیزیکی مغز در بیماران زوال عقل نیست، بلکه احتمالاً مربوط به این است که چگونه برخی از ویژگی‌های شخصیتی به افراد کمک می‌کند تا با اختلالات مرتبط با زوال عقل کنار بیایند. این مطالعه در Alzheimer's & Dementia: The Journal of the Alzheimer's Association منتشر شده است.

اموری بک، نویسنده‌ی این مطالعه از دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، می‌گوید مطالعات قبلی تلاش کرده‌اند تا ارتباطی بین ویژگی‌های شخصیتی و زوال عقل برقرار کنند، اما این مطالعات عمدتاً کوچک بوده‌اند و فقط جمعیت‌های خاصی را شامل می‌شدند.

بک می‌گوید: «ما می‌خواستیم از فناوری‌های جدید برای ترکیب این مطالعات و آزمایش قدرت و ثبات این ارتباطات استفاده کنیم.» اگر این پیوند‌ها برقرار باشند، هدف قرار دادن ویژگی‌های شخصیتی برای اصلاح مداخلات در اوایل زندگی می‌تواند راهی برای کاهش خطر زوال عقل در درازمدت باشد.

بک و همکارانش داده‌های هشت مطالعه منتشر شده شامل بیش از ۴۴۰۰۰ نفر را که ۱۷۰۳ نفر از آنها به زوال عقل مبتلا بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها معیار‌های پنج ویژگی شخصیتی بزرگ (وظیفه‌شناسی، برون‌گرایی، گشودگی به تجربه، روان‌رنجوری و توافق‌پذیری) و بهزیستی ذهنی (عواطف مثبت و منفی و رضایت از زندگی) را در مقایسه با علائم بالینی زوال عقل (نمرات آزمون شناختی) و آسیب‌شناسی مغز در کالبدشکافی بررسی کردند.

بک گفت، عموماً تصور می‌شود که شخصیت از طریق رفتار با خطر زوال عقل مرتبط است. برای مثال، افرادی که در وظیفه‌شناسی امتیاز بالایی کسب می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که خوب غذا بخورند و از سلامت خود مراقبت کنند که منجر به سلامت طولانی‌مدت بهتر می‌شود.

محققان دریافتند که نمرات بالا در صفات منفی (روان‌رنجوری، عاطفه منفی) و نمرات پایین در صفات مثبت (وظیفه‌شناسی، برون‌گرایی، عاطفه مثبت) با خطر بالاتر تشخیص زوال عقل مرتبط هستند. نمرات بالا در گشودگی به تجربه، توافق‌پذیری و رضایت از زندگی در تعداد کمتری از مطالعات، اثر محافظتی نشان داده است.

با این حال، در کمال تعجب، هیچ ارتباطی بین این ویژگی‌های شخصیتی و نوروپاتولوژی واقعی در مغز افراد پس از مرگ یافت نشد.

بک می‌گوید: «این شگفت‌انگیزترین کشف برای ما بود. اگر شخصیت، نمرات آزمون شناختی را پیش‌بینی کند، اما آسیب‌شناسی را نه، چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟»

یک توضیح این است که برخی ویژگی‌های شخصیتی ممکن است افراد را در برابر آسیب‌های ناشی از بیماری‌هایی مانند آلزایمر مقاوم‌تر کند. افرادی که سطوح بالاتری از برخی ویژگی‌ها را دارند، چه خودشان متوجه باشند چه نباشند، ممکن است راه‌هایی برای مقابله و دور زدن این اختلالات پیدا کنند. سایر کار‌های اعضای تیم تحقیقاتی نشان داده است که برخی از افراد با آسیب‌شناسی بسیار گسترده ممکن است در آزمون‌های شناختی اختلالات نامحسوسی را نشان دهند.

محققان همچنین عوامل دیگری را که ممکن است ارتباط بین شخصیت، خطر زوال عقل و نوروپاتولوژی را تعدیل کنند، از جمله سن، جنسیت و سطح تحصیلات، در نظر گرفتند.

بک گفت: «ما شواهد کمی از تأثیر آن پیدا کردیم، به جز اینکه اثر محافظتی وظیفه‌شناسی با افزایش سن افزایش می‌یابد.»

عوامل زیادی در ایجاد زوال عقل نقش دارند. به گفته بک، در میان عواملی که مستقیماً با ژنتیک مرتبط نیستند، این مطالعه اولین گام در شناسایی ارتباط بین شخصیت و زوال عقل است. محققان قصد دارند کار خود را ادامه داده و گسترش دهند، از جمله مطالعه افرادی که با وجود آسیب‌شناسی‌های متعدد، اختلالات جزئی نشان می‌دهند. آنها همچنین امیدوارند عوامل روزمره دیگری را که ممکن است در ایجاد زوال عقل نقش داشته باشند، بررسی کنند.