قلدری سایبری چگونه انجام میشود؟

به گزارش مجله خبری نگار/بهداشت نیوز، قلدری سایبری استفاده از فناوری‌های دیجیتال برای آزار رساندن و قلدری برای دیگران در فضای مجازی است. این امر می‌تواند در شبکه‌های اجتماعی، پلتفرم‌های پیام‌رسانی، پلتفرم‌های بازی و تلفن‌های همراه اتفاق بیفتد.

این رفتار تکراری است که هدف آن ترساندن، عصبانی کردن یا شرمسار کردن کسانی است که هدف قرار می‌گیرند. مثال‌ها شامل:

پخش شایعات یا انتشار عکس‌ها یا ویدیو‌های خجالت‌آور از کسی در شبکه‌های اجتماعی

ارسال پیام‌ها، تصاویر یا ویدیو‌های آزاردهنده، توهین‌آمیز یا تهدیدآمیز از طریق پلتفرم‌های پیام‌رسانی

جعل هویت کسی و ارسال پیام‌های بد به دیگران به نمایندگی از او یا از طریق حساب‌های جعلی

درگیر شدن در آزار و اذیت جنسی یا قلدری با استفاده از ابزار‌های هوش مصنوعی.

قلدری حضوری و قلدری سایبری اغلب می‌توانند همزمان اتفاق بیفتند. اما قلدری سایبری یک ردپای دیجیتال به جا می‌گذارد – ثبت و ضبط قلدری می‌تواند مفید باشد و شواهدی برای کمک به توقف سوءاستفاده فراهم کند.

سوالات مهم درباره آزار و اذیت (قلدری) سایبری

آیا من در حال تجربه قلدری آنلاین هستم؟ چگونه می‌توان تفاوت بین شوخی و آزار و اذیت را تشخیص داد؟

یونیسف: همه دوستان با هم شوخی می‌کنند، اما گاهی اوقات تشخیص اینکه کسی فقط در حال تفریح است یا قصد آسیب رساندن دارد، به ویژه آنلاین، دشوار است. گاهی اوقات آنها با گفتن "فقط شوخی کردم" یا "خیلی جدی نگیر" آن را می‌خندند. اما اگر احساس می‌کنید که آسیب دیده‌اید یا فکر می‌کنید دیگران به شما می‌خندند نه با شما، پس شوخی بیش از حد شده است. اگر این رفتار حتی پس از اینکه از شخص خواسته‌اید که متوقف شود ادامه یابد و شما همچنان احساس ناراحتی کنید، این می‌تواند آزار و اذیت باشد؛ و هنگامی که آزار و اذیت آنلاین اتفاق می‌افتد، می‌تواند منجر به توجه ناخواسته از سوی طیف گسترده‌ای از افراد از جمله غریبه‌ها شود. هر جا که این اتفاق بیفتد، اگر از آن راضی نیستید، نباید آن را تحمل کنید. هر چه که آن را بنامید - اگر احساس بدی دارید و متوقف نمی‌شود، پس ارزش کمک گرفتن را دارد. متوقف کردن آزار و اذیت سایبری فقط به معنای فراخوانی آزارگران نیست، بلکه به معنای شناخت این است که همه شایسته احترام هستند – هم در فضای آنلاین و در زندگی واقعی. دوستان شوخی می‌کنند، اما اگر شما را آزار می‌دهد و پس از درخواست برای توقف آن، همان رفتار ادامه می‌یابد، ممکن است قلدری باشد. قلدری آنلاین می‌تواند توجه ناخواسته از غریبه‌ها را جلب کند. اگر احساس بدی دارید، کمک بگیرید.

۲. اثرات آزار و اذیت سایبری چیست؟

یونیسف: وقتی آزار و اذیت آنلاین اتفاق می‌افتد، ممکن است احساس کنید که در همه جا مورد حمله قرار می‌گیرید، حتی در خانه خودتان. ممکن است به نظر برسد که هیچ راه فراری وجود ندارد. اثرات آن می‌تواند مدت طولانی باقی بماند و به طرق مختلف بر فرد تأثیر بگذارد:

ذهنی: احساس ناراحتی، خجالت، احمق بودن، حتی ترس یا عصبانیت

عاطفی: احساس شرم یا از دست دادن علاقه به چیز‌هایی که دوست دارید

جسمی: خستگی (از دست دادن خواب)، یا تجربه علائمی مانند درد معده و سردرد

احساس خندیدن یا آزار و اذیت توسط دیگران می‌تواند مانع از صحبت کردن یا تلاش برای مقابله با مشکل شود. در موارد شدید، آزار و اذیت سایبری حتی می‌تواند منجر به خودکشی افراد شود. آزار و اذیت سایبری می‌تواند به طرق مختلف بر ما تأثیر بگذارد. اما این اثرات قابل غلبه هستند و افراد می‌توانند اعتماد به نفس و سلامت خود را بازیابند.

۳. آزار و اذیت سایبری چگونه می‌تواند بر سلامت روان من تأثیر بگذارد؟

یونیسف: وقتی آزار و اذیت سایبری را تجربه می‌کنید، ممکن است شروع به احساس شرم، عصبی بودن، اضطراب و ناامنی درباره آنچه دیگران می‌گویند یا فکر می‌کنند کنید. این می‌تواند منجر به کناره‌گیری از دوستان و خانواده، افکار منفی و خودگویی، احساس گناه درباره کار‌هایی که انجام داده‌اید یا نداده‌اید، یا احساس اینکه به طور منفی قضاوت می‌شوید، شود. احساس تنهایی، غرق شدن، سردرد‌های مکرر، حالت تهوع یا درد معده نیز شایع است.

ممکن است انگیزه خود را برای انجام کار‌هایی که معمولاً از آنها لذت می‌برید از دست بدهید و از افرادی که دوست دارید و به آنها اعتماد دارید جدا شوید. این می‌تواند احساسات و افکار منفی را تقویت کند که می‌تواند به طور منفی بر سلامت روان و رفاه شما تأثیر بگذارد. ترک مدرسه یکی دیگر از اثرات شایع آزار و اذیت سایبری است و می‌تواند بر سلامت روان کودکان و جوانانی که به موادی مانند الکل و مواد مخدر یا رفتار‌های خشونت‌آمیز برای مقابله با درد روانی و جسمی خود روی می‌آورند، تأثیر بگذارد. صحبت با یک دوست، عضو خانواده یا مشاور مدرسه‌ای که به او اعتماد دارید می‌تواند اولین قدم برای دریافت کمک باشد.

اثرات آزار و اذیت سایبری بر سلامت روان می‌تواند بسته به رسانه‌ای که از طریق آن اتفاق می‌افتد متفاوت باشد. به عنوان مثال، آزار و اذیت از طریق پیامک یا از طریق تصاویر یا ویدیو‌ها در پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی برای نوجوانان بسیار مضر بوده است.

۴. اگر کسی آنلاین من را آزار می‌دهد، با چه کسی باید صحبت کنم؟ چرا گزارش دادن مهم است؟

یونیسف: اگر فکر می‌کنید که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرید، اولین قدم این است که از کسی که به او اعتماد دارید، مانند والدین، یکی از اعضای نزدیک خانواده یا یک بزرگسال مورد اعتماد دیگر، کمک بگیرید. در مدرسه خود می‌توانید به مشاور، مربی ورزشی یا معلم مورد علاقه خود مراجعه کنید - چه آنلاین و چه حضوری؛ و اگر راحت نیستید با کسی که می‌شناسید صحبت کنید، به دنبال یک خط کمک در کشور خود بگردید تا با یک مشاور حرفه‌ای صحبت کنید.

اگر آزار و اذیت در یک پلتفرم اجتماعی اتفاق می‌افتد، در نظر بگیرید که آزارگر را مسدود کنید و رفتار او را به طور رسمی در خود پلتفرم گزارش دهید. شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی موظف به حفظ امنیت کاربران خود هستند. برای متوقف کردن آزار و اذیت، باید شناسایی شود و گزارش دادن آن کلیدی است. جمع‌آوری شواهد - پیام‌های متنی و اسکرین‌شات‌های پست‌های رسانه‌های اجتماعی - می‌تواند مفید باشد تا نشان دهد چه اتفاقی افتاده است.

برای متوقف کردن آزار و اذیت، باید شناسایی شود و گزارش دادن آن کلیدی است. همچنین می‌تواند به آزارگر نشان دهد که رفتار او غیرقابل قبول است. اگر در خطر فوری هستید، باید با پلیس یا خدمات اضطراری در کشور خود تماس بگیرید.

۵. من آزار و اذیت سایبری را تجربه می‌کنم، اما از صحبت با والدینم می‌ترسم. چگونه می‌توانم به آنها نزدیک شوم؟

یونیسف: اگر آزار و اذیت سایبری را تجربه می‌کنید، صحبت با یک بزرگسال مورد اعتماد - کسی که احساس امنیت می‌کنید با او صحبت کنید - یکی از مهم‌ترین اولین قدم‌هایی است که می‌توانید بردارید. صحبت با والدین برای همه آسان نیست. اما کار‌هایی وجود دارد که می‌توانید انجام دهید تا مکالمه را آسان‌تر کنید. زمانی را برای صحبت انتخاب کنید که می‌دانید توجه کامل آنها را دارید. توضیح دهید که مشکل برای شما چقدر جدی است. به یاد داشته باشید، آنها ممکن است به اندازه شما با فناوری آشنا نباشند، بنابراین ممکن است نیاز باشد به آنها کمک کنید تا بفهمند چه اتفاقی می‌افتد.

آنها ممکن است پاسخ‌های فوری برای شما نداشته باشند، اما احتمالاً می‌خواهند کمک کنند و با هم می‌توانید راه حلی پیدا کنید. دو فکر همیشه بهتر از یکی است! اگر هنوز مطمئن نیستید که چه کاری انجام دهید، در نظر بگیرید که به افراد مورد اعتماد دیگر مراجعه کنید. اغلب افراد بیشتری هستند که به شما اهمیت می‌دهند و مایل به کمک هستند تا آنچه فکر می‌کنید!

۶. چگونه می‌توانم به دوستانم کمک کنم تا یک مورد آزار و اذیت سایبری را گزارش دهند، به ویژه اگر آنها نمی‌خواهند این کار را انجام دهند؟

یونیسف: هر کسی می‌تواند قربانی آزار و اذیت سایبری شود. اگر می‌بینید که این اتفاق برای کسی که می‌شناسید می‌افتد، سعی کنید حمایت کنید. مهم است که به دوست خود گوش دهید. چرا نمی‌خواهند آزار و اذیت سایبری را گزارش دهند؟ چه احساسی دارند؟ به آنها بگویید که لازم نیست چیزی را به طور رسمی گزارش دهند، اما مهم است که با کسی که ممکن است بتواند کمک کند صحبت کنند. به یاد داشته باشید، دوست شما ممکن است احساس شکنندگی کند. با آنها مهربان باشید. به آنها کمک کنید تا فکر کنند چه چیزی ممکن است بگویند و به چه کسی. پیشنهاد دهید که اگر تصمیم به گزارش دادن گرفتند، با آنها بروید. مهم‌تر از همه، به آنها یادآوری کنید که شما برای آنها هستید و می‌خواهید کمک کنید. اگر دوست شما هنوز مایل نیست حادثه را گزارش دهد، سپس به آنها کمک کنید تا یک بزرگسال مورد اعتماد پیدا کنند که بتواند به آنها در مقابله با وضعیت کمک کند. به یاد داشته باشید که در برخی موارد، عواقب آزار و اذیت سایبری می‌تواند تهدید کننده زندگی باشد. هیچ کاری نکردن می‌تواند باعث شود که فرد احساس کند همه علیه او هستند یا هیچ کس اهمیت نمی‌دهد. کلمات شما می‌تواند تفاوت ایجاد کند.

۷. چگونه می‌توانیم آزار و اذیت سایبری را بدون دست کشیدن از دسترسی به اینترنت متوقف کنیم؟

یونیسف: آنلاین بودن مزایای زیادی دارد. با این حال، مانند بسیاری از مسایل در زندگی، با خطراتی همراه است که باید خود را از آنها محافظت کنید. اگر آزار و اذیت سایبری را تجربه می‌کنید، ممکن است بخواهید برخی از برنامه‌ها را حذف کنید یا برای مدتی آفلاین بمانید تا به خودتان زمان بدهید تا بهبود یابید. اما ترک اینترنت یک راه حل بلند مدت نیست. شما هیچ کار اشتباهی نکرده‌اید، پس چرا باید متضرر شوید؟ حتی ممکن است سیگنال اشتباهی به آزارگران ارسال کند - تشویق رفتار غیرقابل قبول آنها. ما باید درباره آنچه به اشتراک می‌گذاریم یا می‌گوییم که ممکن است به دیگران آسیب برساند، فکر کنیم. همه ما می‌خواهیم آزار و اذیت سایبری متوقف شود، که یکی از دلایل مهم گزارش دادن آزار و اذیت سایبری است. اما ایجاد اینترنتی که می‌خواهیم فراتر از فراخوانی آزار و اذیت است. ما باید درباره آنچه به اشتراک می‌گذاریم یا می‌گوییم که ممکن است به دیگران آسیب برساند، فکر کنیم. ما باید به یکدیگر آنلاین و در زندگی واقعی مهربان باشیم. این به عهده همه ماست!

۸. چگونه می‌توانم از اطلاعات شخصی خود در برابر استفاده برای دستکاری یا تحقیر در رسانه‌های اجتماعی محافظت کنم؟

یونیسف: قبل از ارسال یا به اشتراک گذاری هر چیزی در پلتفرم‌های دیجیتال دو بار فکر کنید - ممکن است برای همیشه آنلاین باشد و بعداً برای آسیب رساندن به شما استفاده شود. جزئیات شخصی مانند آدرس، شماره تلفن یا نام مدرسه خود را ندهید. درباره تنظیمات حریم خصوصی برنامه‌های مورد علاقه خود یاد بگیرید. در اینجا برخی از اقداماتی که می‌توانید در بسیاری از آنها انجام دهید آورده شده است:

‌

می‌توانید تصمیم بگیرید که چه کسی می‌تواند پروفایل شما را ببیند، پیام‌های مستقیم برای شما ارسال کند یا در پست‌های شما نظر بدهد با تنظیم تنظیمات حریم خصوصی حساب خود.‌

می‌توانید نظرات، پیام‌ها، عکس‌ها و ویدیو‌های آسیب‌رسان را گزارش دهید و درخواست حذف آنها را کنید.

علاوه بر "دوست نکردن"، می‌توانید افراد را به طور کامل مسدود کنید تا از دیدن پروفایل شما یا تماس با شما جلوگیری کنند.

همچنین می‌توانید انتخاب کنید که نظرات برخی افراد فقط برای خودشان ظاهر شود بدون اینکه آنها را به طور کامل مسدود کنید.‌

می‌توانید پست‌ها را در پروفایل خود حذف کنید یا آنها را از دید برخی افراد پنهان کنید. در بیشتر رسانه‌های اجتماعی مورد علاقه شما، افراد هنگام مسدود کردن، محدود کردن یا گزارش دادن آنها مطلع نمی‌شوند.

۹. آیا مجازاتی برای آزار و اذیت سایبری وجود دارد؟

یونیسف: بیشتر مدارس آزار و اذیت را جدی می‌گیرند و علیه آن اقدام می‌کنند. اگر توسط دانش آموزان دیگر مورد آزار و اذیت سایبری قرار می‌گیرید، آن را به مدرسه خود گزارش دهید. افرادی که قربانی هر نوع خشونت، از جمله آزار و اذیت و آزار و اذیت سایبری هستند، حق دارند به عدالت دست یابند. قوانین علیه آزار و اذیت، به ویژه در مورد آزار و اذیت سایبری، نسبتاً جدید هستند و هنوز در همه جا وجود ندارند. به همین دلیل بسیاری از کشور‌ها به قوانین مرتبط دیگر، مانند قوانین علیه آزار و اذیت، برای مجازات اشکال جدی آزار و اذیت سایبری متکی هستند. در کشور‌هایی که قوانین خاصی در مورد آزار و اذیت سایبری دارند، رفتار آنلاین که عمداً باعث ناراحتی شدید عاطفی می‌شود به عنوان فعالیت جنایی تلقی می‌شود. در برخی از این کشورها، قربانیان آزار و اذیت سایبری می‌توانند به دنبال حفاظت، ممنوعیت ارتباط از یک شخص مشخص و محدود کردن استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی توسط آن شخص برای آزار و اذیت سایبری، به طور موقت یا دائمی باشند. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که جرم‌انگاری همیشه مناسب‌ترین پاسخ به آزار و اذیت سایبری نیست. در برخی موارد، جایی که ایمن است، تمرکز بر تعمیر آسیب و بهبود رابطه ممکن است بهتر باشد.

۱۰. به نظر می‌رسد شرکت‌های فناوری به آزار و اذیت و آزار و اذیت آنلاین اهمیت نمی‌دهند. آیا آنها در این حوزه مسئولیت‌پذیر هستند؟

یونیسف: شرکت‌های فناوری به طور فزاینده‌ای به مسئله آزار و اذیت آنلاین توجه می‌کنند. بسیاری از آنها در حال معرفی راه‌هایی برای مقابله با آن و بهتر محافظت از کاربران خود با ابزارها، راهنمایی‌ها و راه‌های جدید برای گزارش آزار و اذیت آنلاین هستند. اما درست است که نیاز به اقدامات بیشتری وجود دارد. بسیاری از کودکان و جوانان هر روز آزار و اذیت سایبری را تجربه می‌کنند. برخی از آنها با اشکال شدید آزار و اذیت آنلاین مواجه می‌شوند. برخی از آنها به دلیل آن جان خود را از دست داده‌اند. شرکت‌های فناوری مسئولیت دارند که از کاربران خود، به ویژه کودکان و جوانان، محافظت کنند. این به عهده همه ماست که آنها را مسئول بدانیم وقتی که به این مسئولیت‌ها عمل نمی‌کنند.

۱۱. آیا ابزار‌های ضد آزار و اذیت آنلاین برای کودکان یا جوانان وجود دارد؟

یونیسف: هر پلتفرم اجتماعی ابزار‌های مختلفی ارائه می‌دهد (به ابزار‌های موجود در زیر مراجعه کنید) که به شما امکان می‌دهد محدود کنید که چه کسی می‌تواند در پست‌های شما نظر بدهد یا آنها را ببیند یا چه کسی می‌تواند به طور خودکار به عنوان دوست متصل شود و موارد آزار و اذیت را گزارش دهید. بسیاری از آنها شامل مراحل ساده‌ای برای مسدود کردن، بی‌صدا کردن یا گزارش دادن آزار و اذیت سایبری هستند. ما شما را تشویق می‌کنیم که آنها را بررسی کنید و بازخورد خود را در جایی که فکر می‌کنید می‌توانند بهبود یابند، ارائه دهید. شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی همچنین ابزار‌های آموزشی و راهنمایی برای کودکان، والدین و معلمان فراهم می‌کنند تا درباره خطرات و راه‌های ایمن ماندن آنلاین یاد بگیرند. همچنین، اولین خط دفاعی در برابر آزار و اذیت سایبری می‌تواند شما باشید. فکر کنید که آزار و اذیت سایبری در جامعه شما کجا اتفاق می‌افتد و راه‌هایی که می‌توانید کمک کنید - با بلند کردن صدای خود، فراخوانی رفتار‌های نامناسب و مضر، رسیدن به بزرگسالان مورد اعتماد یا ایجاد آگاهی از مسئله. حتی یک عمل ساده مهربانی می‌تواند راه طولانی‌ای را طی کند. اگر نگران ایمنی خود یا چیزی که برای شما آنلاین اتفاق افتاده است، فوراً با یک بزرگسال مورد اعتماد صحبت کنید. بسیاری از کشور‌ها یک خط کمک ویژه دارند که می‌توانید به صورت رایگان تماس بگیرید و به صورت ناشناس با کسی صحبت کنید. برای یافتن کمک در کشور خود به United for Global Mental Health مراجعه کنید.