حفاظت از نسل طلایی والیبال

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: تیم ملی والیبال به ایران برگشت. در میان شور مردم باشعور. این تیم قهرمان لیگ ملت‌ها نشده بود، اما رضایت مردم را به دست آورده بود، چون دیدند بازیکنان این تیم با تمام وجود برای دل مردم بازی می‌کنند و به این شکل، تیم ملی والیبال عصر جدید، شد قهرمان دل ملت. این مردم کاری به مدال تو ندارند. آن‌ها می‌خواهند کم نگذاری. برای‌شان این مهم است که برایت مهم باشند. این‌ها را قبل‌تر آقا تختی گفته بود که وقتی بعد از شکست به کشور برگشتم و روی شانه‌های مردم قرار گرفتم شرمنده‌تر شدم؛ اما این مردم تفاوت‌ها را خوب می‌بینند.

تیم ملی والیبال ما از مجموعه‌ای از بازیکنان جوان تشکیل شده بود که بسیاری از آن‌ها برای اولین‌بار جو سنگین لیگ ملت‌ها را تجربه می‌کردند. بازیکنانی که هنوز سایه بزرگان نامدار والیبال ایران روی آن‌ها سنگینی می‌کرد؛ اما می‌خواستند به چشم بیایند و بزرگی کنند. نمایشی از این تیم دوست‌داشتنی دیدیم، برای اینکه دل به آن‌ها ببندیم کافی بود.

اما حالا مسئولیت و مأموریت سنگینی متوجه فدراسیون والیبال است. اینکه از این نسل محبوب جنگنده حفاظت کند. نسلی که حالا دیگر در معرض خطرات فراوانی است. بازیکنان این تیم (که محمد موسوی آن را نسل طلایی والیبال خواند و میلاد عبادی‌پور در صفحه‌اش نوشت به آن‌ها افتخار می‌کند) برای بزرگ ماندن و تداوم بزرگی نیاز به مراقبت دارند تا فقط راه را ببینند و فقط در شاهراه افتخار و موفقیت برانند. بیراهه برای این تیم و بازیکنان جوانش سم است. بازیکنان این تیم فقط وقتی به بیراهه می‌روند که رها شوند و می‌دانیم محمدرضا داورزنی آنقدر باتجربه هست که طلاهایش را در بیابان رها نکند. درخشش این الماس‌ها چشم همه را گرفته و ضرورت دارد حواس همه ما به این جواهرات باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری