کد مطلب: ۱۱۴۵۷۴۳
|
|
۰۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۴:۰۸

اولین دردسر‌های زین‌الدین زیدان

اولین دردسر‌های زین‌الدین زیدان
زین‌الدین زیدان با تغییر تقریباً همه چیز برای دومین بازی خود، ریسک‌هایی را پذیرفت که با تیم ملی فرانسه نتیجه داد. با این حال، این تصمیمات هنگام انتخاب ترکیب تیم مقابل ایتالیا نیز مشکلاتی ایجاد خواهد کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، «چیزی که در مورد این تیم دوست دارم این است که همه احساس مشارکت می‌کنند و این چیزی است که من برای تیمم می‌خواهم. همه باید مشارکت داشته باشند، فکر کنند که «من قرار است چیزی را به تیم ارائه دهم». سپس، تصمیم‌گیری به عهده من است، اما آماده بودن به عهده آنهاست.» شاید اینجا جایی باشد که باید به دنبال سبک خاص زین‌الدین زیدان باشیم، در این بیانیه پس از بازی مقابل بلژیک، که چیز‌های زیادی در مورد پروژه او برای تیم ملی فرانسه می‌گوید. در حالی که یورگن کلوپ ۴۴ بازیکن را برای بررسی کلی تیم در آلمان فراخواند، زیدان ۲۳ نفر (از جمله سه دروازه‌بان، که در مجموع ۲۰ بازیکن خارج از زمین می‌شود) را برای چهار بازی که قرار است انجام شود، انتخاب کرد؛ و او حتی کیلیان امباپه را که به دلیل مصدومیت از تیم کنار گذاشته شد، جایگزین نکرد.

دلیل این تصمیم پس از دومین بازی آنها، با نه تغییر در ترکیب یازده نفره اصلی، مشخص شد. این همچنین نشان دهنده تمایل به القای اعتماد به نفس در کسانی است که ممکن است فکر کنند آنها فقط بازیکن تعویضی هستند یا به سادگی تیم را پر می‌کنند. این اعتماد به نفس نشان داده شده توسط زیدان، که قبلاً توسط دا کونیا، ژاکه و دیوف حمایت شده است، به نظر می‌رسد سنگ بنای پروژه اوست. کنار گذاشتن بازیکنان بی‌تجربه در مقابل بلژیک ممکن است بسیاری از مربیان تیم ملی را نگران کرده باشد، اما مسابقات بعدی نزدیک است؛ و زیدان ناگزیر باید تصمیمات متعددی بگیرد که با توجه به عملکرد خوب دوشنبه شب، می‌تواند به یک سردرد واقعی تبدیل شود.

چندین تصمیم دشوار برای گرفتن

چه کسی در اولین بازی زیدان در این دوران در ورزشگاه استاد دو فرانس مقابل ایتالیا بازی خواهد کرد؟ یک بازی حساس، پس از چهار روز استراحت، جایی که همه برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی رقابت خواهند کرد. اگرچه او ایده ترکیب ثابت را رد کرد، اما منطقی است که فکر کنیم تیمی که او در ترکیه برای اولین بازی خود به میدان فرستاد، بهترین ترکیب ممکن بود، با بازیکنان کلیدی و باتجربه تقریباً در هر پست. به عنوان مثال، عملکرد خوب ژرمی ژاکه در دفاع میانی، این سوال را مطرح می‌کند که چه کسی در کنار دایوت اوپامکانو، که به نظر ضروری می‌رسد، قرار خواهد گرفت. آیا مکسنس لاکروا، که در مقابل بلژیک خوب بازی کرد، یا ژاکه؟ یا لنی یورو، که دیر به تیم دعوت شده و هنوز اولین بازی خود را انجام نداده است؟ در حالی که به نظر می‌رسد پیر کالولو صرفاً جایگزینی برای ژول کونده در سمت راست است، ما همچنین تماشا خواهیم کرد که آیا آدرین تروفرت یا اندی دیوف برای سمت چپ مقابل ایتالیا انتخاب می‌شوند یا خیر.

در خط میانی، عملکرد چشمگیر لوکاس داکونیا به عنوان هافبک دفاعی مطمئناً بحث‌ها را داغ‌تر خواهد کرد، به خصوص با توجه به اینکه مانو کونه در آن پست مقابل ترکیه بازی کرد. علاوه بر این، هر دو بازیکن در سری آ بازی می‌کنند و با اکثر بازیکنان حریف آشنا هستند. به طور مشابه، ادواردو کاماوینگا عملکرد بسیار خوبی برای فرانسه ارائه داد، اولین بازی او پس از مدت‌ها، و می‌تواند آدرین رابیو را بیش از حد انتظار به چالش بکشد. در حالی که به نظر نمی‌رسد عثمان دمبله در مورد پست شماره ۹ خود ترس زیادی داشته باشد، عملکرد دزیره دوئه نیز بحث‌هایی را در مورد بهترین مثلث تهاجمی ممکن ایجاد خواهد کرد. غیبت کیلیان امباپه بخشی از مشکل را تا پایان تعطیلات بازی‌های ملی حل می‌کند و دزیره دوئه و بردلی بارکولا را برای جایگاه تهاجمی سمت چپ در رقابت قرار می‌دهد. با این حال، آیا دوئه شانسی برای ورود به ترکیب اصلی با امباپه در سمت چپ و اولیزه در سمت راست دارد؟ زین‌الدین زیدان به دلیل برخی تصمیمات ناگزیر دشوار، که در آن جایگاه برخی از فوتبالیست‌ها زیر سوال خواهد رفت، تحت بررسی دقیق قرار خواهد گرفت.

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر