دانشمندان باغبانی را با طول عمر و سلامت مغز مرتبط می‌دانند

به گزارش مجله خبری نگار، تحقیقات نشان می‌دهد که کار با گیاهان نه تنها می‌تواند برای سلامت روان مفید باشد، بلکه برای سلامت جسمی نیز مفید است. باغبانی با ورزش منظم و متوسط، کاهش استرس، بهبود خواب و کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است، در حالی که برخی مطالعات ارتباطی بین باغبانی مکرر و کاهش مرگ و میر یافته‌اند. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه باغبانی بر بدن و مغز تأثیر می‌گذارد.

باغبانی به شما کمک می‌کند تا بیشتر حرکت کنید و استرس را کاهش دهید

پزشکان به طور فزاینده‌ای باغبانی را به عنوان فعالیتی که می‌تواند از سلامت روان و جسم پشتیبانی کند، توصیه می‌کنند. این رویکرد، تجویز اجتماعی نامیده می‌شود: به جای دارو یا اقدامات پزشکی، ممکن است به فرد فعالیت‌های خاصی توصیه شود.

بخشی از مزایای باغبانی ناشی از این واقعیت است که نیاز به حرکت مداوم دارد. کاشت، هرس کردن، حمل کیسه‌های خاک، کندن و هل دادن فرغون نیاز به تلاش مداوم، هرچند نه چندان شدید، دارد.

این شامل فعالیت‌های بدنی طولانی مدت و کم فشار مانند کاشت، هرس، بلند کردن کیسه‌های خاک، کندن یا هل دادن فرغون می‌شود. افزایش ضربان قلب می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت قلب و عروق داشته باشد و استفاده از دستان و انجام کار‌های تکراری <…> می‌تواند سطح کورتیزول را کاهش دهد.

گذراندن وقت در طبیعت می‌تواند تأثیر دیگری نیز داشته باشد. به گفته ماریون اوبرهوبر، متخصص نوروبیولوژی، گذراندن وقت در میان گیاهان به فعال شدن سیستم عصبی پاراسمپاتیک - حالت استراحت و بهبودی بدن - کمک می‌کند.

او تأکید کرد که ما تحریک حسی دریافت می‌کنیم و عصب واگ سیگنال ایمنی را منتقل می‌کند و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد. باغبانی انواع مختلفی از تحریک حسی را فراهم می‌کند: ما گیاهان و حیوانات را می‌بینیم، آواز پرندگان را می‌شنویم، برگ‌ها و خاک را لمس می‌کنیم و عطر‌های طبیعی را استنشاق می‌کنیم.

کاهش استرس همچنین می‌تواند بر خواب تأثیر بگذارد. در مطالعه‌ای که در مجله Bioinformation منتشر شد، افراد مسنی که باغبانی درمانی انجام می‌دادند، کیفیت خواب بهتری را گزارش کردند. محققان اظهار داشتند که کاهش استرس ممکن است در این امر نقش داشته باشد. به گفته میا سوویرو، محقق علوم اعصاب، افزایش مزمن سطح کورتیزول می‌تواند در توانایی بدن برای بهبودی کامل در طول خواب اختلال ایجاد کند.

برای بهره‌مندی از مزایای بالقوه باغبانی برای مغزتان، نیازی به انجام کار‌های سنگین ندارید. حتی کاشت بذر، آبیاری و هرس گیاهان نیز می‌تواند از سلامت شناختی و روانی پشتیبانی کند. مطالعه‌ای روی ساکنان مسن چینی که در نشریه سلامت عمومی منتشر شد، نشان داد که باغبانی مکرر با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است. در همان سال، یک مطالعه آزمایشی کوچک نشان داد که علائم افسردگی در افرادی که قبلاً به زوال عقل مبتلا بودند، پس از باغبانی درمانی کاهش یافته است.

یکی از مکانیسم‌های احتمالی مربوط به استرس است. اوبرهوبر خاطرنشان می‌کند که کاهش سطح کورتیزول ممکن است با افزایش فاکتور‌های رشد مغز همراه باشد و شرایط مطلوب‌تری را برای نورون‌ها جهت ایجاد ارتباطات جدید ایجاد کند.

یک عارضه جانبی شگفت‌انگیز این است که اگر سطح کورتیزول را کاهش دهیم، افزایش فاکتور‌های رشد مغز را مشاهده می‌کنیم، به این معنی که نورون‌های شما در موقعیت بهتری برای ایجاد ارتباطات جدید قرار می‌گیرند.

باغبانی همچنین با بهبود خلق و خو مرتبط دانسته شده است. مطالعه‌ای در مجله Cities نشان داد که باغبانی دو یا سه بار در هفته سطح استرس را کاهش و احساسات مثبت را افزایش می‌دهد. بررسی ۴۰ مطالعه منتشر شده در مجله Neural Transmission نشان داد که باغبانی به طور کلی تأثیر مثبت و قابل توجهی بر اقدامات مربوط به افسردگی و اضطراب دارد.

کوین همچنین خاطرنشان کرد که مراقبت از یک گیاه یا تماشای شکوفه دادن آن به افراد حس رضایت و هدفمندی می‌دهد. دستاورد‌های کوچک - ظهور یک جوانه، باز شدن یک گل یا ترمیم یک گیاه - نیز می‌توانند سیستم پاداش مغز را فعال کنند.

نویسندگان این مقاله به طور خاص به نقش احتمالی میکروارگانیسم‌های خاک اشاره می‌کنند. در یک مطالعه آزمایشی کوچک، شرکت‌کنندگان پس از قرار گرفتن در معرض خاک حاوی یک باکتری خاص، افزایش سطح سروتونین در خون خود را تجربه کردند. با این حال، این بدان معنا نیست که خاک باغ معمولی همان اثر را دارد یا اینکه مستقیماً سطح سروتونین را در مغز تغییر می‌دهد.

باغبانی به طور فزاینده‌ای با پیری سالم و به طور بالقوه زندگی طولانی‌تر مرتبط است. یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ روی ۱۳۸۱۲ بزرگسال در ایالات متحده نشان داد که باغبانی در فضای باز از نظر آماری با کاهش خطر مرگ مرتبط است. در یک مطالعه طولی دیگر که در مجله روانشناسی محیطی منتشر شد، باغبانی مکرر با ۲۲٪ کاهش خطر مرگ و تلومر‌های طولانی‌تر - ساختار‌های محافظ در انتهای کروموزوم‌ها که معمولاً با افزایش سن کوتاه می‌شوند - مرتبط بود.

به گفته‌ی سویرو، طول تلومر اساساً یکی از شاخص‌های سن بیولوژیکی است. با این حال، نویسندگان تأکید می‌کنند که چنین مطالعاتی نشان‌دهنده‌ی یک همبستگی هستند، اما ثابت نمی‌کنند که باغبانی مستقیماً طول عمر را افزایش می‌دهد.

یک توضیح احتمالی در ترکیبی از عوامل نهفته است. به گفته اوبرهوبر، سطح پایین‌تر کورتیزول در طول زمان ممکن است با سبک زندگی سالم‌تر و تعاملات اجتماعی مرتبط باشد. علاوه بر این، افرادی که باغبانی می‌کنند ممکن است همزمان فعالیت بدنی بیشتری داشته باشند و زمان بیشتری را در فضای باز بگذرانند.

کوین به طور خاص بر نقش ارتباطات اجتماعی تأکید می‌کند. او استدلال می‌کند که صرف داشتن افراد در اطراف با سلامت و طول عمر بهتر مرتبط است: دیگران می‌توانند علائم بیماری یا زوال جسمی را متوجه شوند و تشخیص دهند که فرد به حمایت بیشتری نیاز دارد. بنابراین، نویسندگان مزایای باغبانی را نه به یک اثر خاص، بلکه به ترکیبی از فعالیت بدنی، کاهش استرس، حس هدفمندی و ارتباطات اجتماعی نسبت می‌دهند.

همچنین مهم است که افرادی در نزدیکی شما باشند که بتوانند علائم بیماری را تشخیص دهند یا متوجه شوند که فرد از نظر جسمی ضعیف شده و به حمایت بیشتری نیاز دارد.