یک "سوئیچ" التهابی در بدن کشف شده است

به گزارش مجله خبری نگار، محققان دانشگاه کالج لندن یک مکانیسم بیولوژیکی کلیدی را کشف کرده‌اند که به بدن کمک می‌کند التهاب را متوقف کرده و ترمیم بافت را آغاز کند. این کشف می‌تواند پایه و اساس درمان‌های جدید برای بیماری‌های التهابی مزمن، از آرتروز گرفته تا اختلالات قلبی عروقی و متابولیک، باشد. این مطالعه در مجله Nature Communications (NatCom) منتشر شده است.

التهاب مهم‌ترین دفاع بدن در برابر عفونت یا آسیب است. با این حال، اگر به سرعت خاموش نشود، التهاب مزمن ایجاد می‌شود که زمینه‌ساز بسیاری از بیماری‌ها است. تاکنون، مشخص نبود که سیستم ایمنی دقیقاً چگونه "تصمیم می‌گیرد" پاسخ التهابی را متوقف کند.

تیمی از دانشمندان نشان داده‌اند که اپوکسی‌اکسی‌لیپین‌ها - مولکول‌های لیپیدی کوچک - به عنوان "ترمزهای" طبیعی سیستم ایمنی عمل می‌کنند. آنها رشد مونوسیت‌های میانی - سلول‌های ایمنی که در صورت افزایش بیش از حد، در التهاب مزمن و آسیب بافتی نقش دارند - را محدود می‌کنند.

این مطالعه شامل داوطلبان سالم بود. باکتری‌های E. coli غیرفعال شده با اشعه ماوراء بنفش به پوست ساعد آنها تزریق شد و باعث التهاب کنترل‌شده و کوتاه‌مدت با علائم معمول - درد، قرمزی و تورم - شد. سپس به شرکت‌کنندگان GSK۲۲۵۶۲۹۴، دارویی که آنزیم اپوکسید هیدرولاز محلول را که اپوکسیوکسی‌لیپین‌ها را تجزیه می‌کند، در زمان‌های مختلف مسدود می‌کند، داده شد.

این آزمایش شامل دو رژیم درمانی بود: پیشگیرانه (دارو قبل از شروع التهاب تجویز شد) و درمانی (پس از شروع علائم). در هر دو مورد، مسدود کردن اپوکسید هیدرولاز سطح اپوکسیوکسی‌لیپین را افزایش داد، تسکین درد را تسریع کرد و تعداد مونوسیت‌های میانی را در خون و بافت‌ها به طور چشمگیری کاهش داد. با این حال، علائم خارجی التهاب - قرمزی و تورم - تغییر قابل توجهی نکرد.

آزمایش‌های بیشتر نشان داد که یکی از اپوکسی‌اکسی‌لیپین‌ها، ۱۲، ۱۳-EpOME، مسیر سیگنالینگ p۳۸ MAPK را که مسئول تبدیل مونوسیت‌ها به حالت پیش التهابی است، سرکوب می‌کند. این اثر هم در شرایط آزمایشگاهی و هم در داوطلبانی که مهارکننده p۳۸ دریافت می‌کردند، تأیید شد.

اولیویا براکن، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه، توضیح داد: «ما یک مسیر طبیعی کشف کرده‌ایم که تکثیر بیش از حد سلول‌های ایمنی مضر را محدود می‌کند و به «آرام کردن» سریع‌تر التهاب کمک می‌کند.» او خاطرنشان می‌کند که هدف قرار دادن این مکانیسم می‌تواند منجر به توسعه‌ی دارو‌های ضدالتهابی ایمن‌تری شود که سیستم ایمنی را به طور کلی سرکوب نمی‌کنند.

پروفسور درک گیلروی، سرپرست این مطالعه، خاطرنشان کرد که این اولین مطالعه‌ای است که به طور مستقیم نقش اپوکسیوکسی‌لیپین‌ها را در انسان نشان می‌دهد. نکته مهم این است که داروی مورد استفاده در حال حاضر برای استفاده انسانی مناسب است، به این معنی که می‌توان آن را به سرعت برای درمان تشدید بیماری‌های التهابی مزمن تغییر کاربری داد.