بیراهه‌ای در دوگانه تکنولوژی یا غذا

سوال اینجاست که آیا می‌توان تنها از دریچه اقتصاد به حوزه کشاورزی وارد شد؟

به گزارش مجله خبری نگار، در اینفوگرافی شماره یک مقایسه می‌شود که یک گالن آب در دو بخش مختلف اقتصاد چه مقدار ارزش اقتصادی ایجاد می‌کند؟ این مقایسه بین دیتاسنتر‌های آمریکا و مزارع بادام کالیفرنیا انجام شده و نتیجه‌گیری می‌شود که تخصیص آب به صنایع نوین هزاران برابر بیشتر از کشاورزی کم‌بازده سنتی ارزش اقتصادی تولید می‌کند.

این نگاه در ایران نیز تسری پیدا کرده و برخی منتقد مصرف آب در حوزه کشاورزی هستند و معتقدند به دلیل اقلیم کم‌آب ایران و مصرف غیربهره‌ور آن در حوزه کشاورزی، باید منابع آب را صرف حوزه‌هایی کرد که ارزش اقتصادی بالاتری دارند. این نگاه منتقد حتی در نوع محصول نیز قیدی وارد نکرده و تمام محصولات کشاورزی را مورد انتقاد قرار می‌دهد.

اما سوال اینجاست که آیا می‌توان تنها از دریچه اقتصاد به حوزه کشاورزی وارد شد؟

اینفوگرافی دوم با همان قیاس پاسخ را بیان می‌کند که در ادامه به‌صورت تفصیلی بیان می‌شود.

بیراهه‌ای در دوگانه تکنولوژی یا غذا

۱️⃣ اگر کشوری آب را به دیگر منابع اختصاص دهد و کشاورزی را رها کند، ممکن است به‌ظاهر ثروتمند شود، اما به‌شدت آسیب‌پذیر می‌شود. تجربه یمن، عراق و سوریه نشان می‌دهد دشمنان یک ملت پیش از حمله نظامی، با ایجاد قحطی مصنوعی و دست‌کاری در تاب‌آوری مردم از طریق غذا نظم اجتماعی را به هم می‌زنند و منجر به فروپاشی سیاسی می‌شوند. بااین‌وجود حتی یک نمونه کشور هم وجود ندارد که کشاورزی را کنار گذاشته و ثروتمند شده باشد!

۲️⃣در شرایط بحران یا اختلال در مسیر‌های ترانزیتی (مانند وضعیت اخیر در تنگه هرمز)، قیمت محصولات کشاورزی به دلیل وابستگی به انرژی و حمل‌ونقل جهش می‌یابد. کشوری که تولید داخلی خود را به بهانه کم‌بازده بودن اقتصادی حذف کرده باشد، در بازار ناامن تجارت بین‌الملل، نه‌تنها باید چندین برابر سود فعالیت اقتصادی دیگر خود را پرداخت کند، بلکه ممکن است اصلاً به غذا دسترسی نداشته باشد! مانند اتفاقی که برای کشور‌های اروپایی رخ داد.

۳️⃣ کمبود منابع آب نباید منجر به حذف کشاورزی شود؛ بلکه سیاست درست، انتقال آب از محصولات غیراساسی به سمت محصولات اساسی مانند گندم، نهاده‌های دامی و ذرت است. این اقدام ضریب اطمینان کشور را بالا می‌برد.

🔻خلاصه کلام:

از دیدگاه نحوه مصرف منابع آب، فقط سود اقتصادی نباید مدنظر قرار گیرد! ارزش واقعی آب در ایران باید با فرمول سود اقتصادی + تاب‌آوری ملی + دیپلماسی استراتژیک محاسبه شود. تخصیص آب به تکنولوژی‌های نوین الزامی است، اما نباید منجر به وابستگی مطلق در کالا‌های اساسی شود؛ چراکه بر اساس تجربه، امنیت ملی را تهدید و درنهایت از درون متلاشی می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری