درماندگی اروپا در مقابله با ضعف روزافزون ناتو

به گزارش مجله خبری نگار، روزنامه فرانکفورتر روند شای در مطلبی به ضعف روزافزون ناتو و درماندگی اروپا در مقابله با این بحران اشاره کرد و نوشت: نگرانی‌ها در امتداد مرز اروپای شرقی ناتو در حال افزایش است.

آژیر‌های حمله هوایی، نقض‌های مرزی اعلام نشده و سقوط پهپاد‌ها در کشور‌های حوزه بالتیک و فنلاند به طور فزاینده‌ای در حال افزایش است. اخیراً، مقامات ارشد دولتی لیتوانی حتی به دلایل امنیتی مرتبط با این مسئله مجبور به تخلیه موقت شدند.

این حوادث یک سوال فوری را مطرح می‌کند و آن این است: چگونه ممکن است که مدرن‌ترین ائتلاف دفاعی جهان نتواند به طور کامل از مرز‌های هوایی خود محافظت کند؟

در ادامه این مطلب آمده است: کارشناسان درباره نقاط ضعف خطرناک این ائتلاف که تا حد زیادی توسط جنگ در اوکراین و فناوری بسیار پیشرفته تشدید شده است هشدار می‌دهند.

برخلاف تصورات اولیه، بازدیدکنندگان ناخوانده در حریم هوایی ناتو عمدتاً ناشی از حملات مستقیم روسیه نیستند، بلکه هواپیما‌های اوکراینی هستند. کی یف استراتژی خود را تغییر داده و به طور فزاینده‌ای به اهدافی در عمق خاک روسیه از جمله زیرساخت‌های انرژی، دفاعی و بندری فدراسیون روسیه حمله می‌کند.

این واقعیت که این پهپاد‌های اوکراینی صد‌ها کیلومتر از مسیر خود منحرف شده و در غرب فرود می‌آیند، نتیجه اقدامات متقابل گسترده روسیه است. کرملین یک زیرساخت جنگ الکترونیکی (EW) بسیار قدرتمند در امتداد مرز‌های خود ایجاد کرده است.

نیرو‌های نظامی روسیه به طور سیستماتیک GPS و سیگنال‌های کنترل پهپاد‌های اوکراینی را مختل و دستکاری می‌کنند. پیامد این اقدام پهپاد‌ها جهت خود را از دست می‌دهند، از کنترل خارج می‌شوند و بدون کنترل در مرز‌های کشور‌های مرزی ناتو مانند لیتوانی و فنلاند حرکت می‌کنند.

این تحول، چالش بزرگی را برای شرکای ناتو ایجاد می‌کند. در حالی که جنگی طولانی در اوکراین در جریان است، سیستم‌های دفاعی کشور‌های همسایه‌ی عضو ناتو به صورت قانونی و عملیاتی در حالت صلح عمل می‌کنند. رهگیری مستقیم و تهاجمی یا سرنگونی اشیاء در منطقه مرزی، منوط به موانع سختگیرانه بوروکراتیک و حقوقی بین‌المللی است تا از تشدید ناخواسته درگیری نظامی با روسیه جلوگیری شود.

علاوه بر این، تجربه عملی، کاستی‌های فنی را آشکار می‌کند. پهپاد‌ها عموماً کوچک هستند، در ارتفاع بسیار پایین پرواز می‌کنند و نسبتاً کند حرکت می‌کنند. سیستم‌های راداری و نظارتی هوایی متعارف در درجه اول برای شناسایی جت‌های جنگنده سریع یا موشک‌های بزرگ طراحی شده‌اند. برای نظارت جامع بر پهپادها، ناتو به شبکه‌ای بسیار متراکم‌تر از حسگر‌های پیشرفته در امتداد مرز بیرونی وسیع خود نیاز دارد.

تونی لارنس، کارشناس نظامی در این باره گفت: بدون شک شکاف‌هایی در جناح شرقی وجود دارد.

مشکل دیگر مسئله اقتصادی است. یک موشک ضدهوایی مدرن، مانند موشک سامانه پاتریوت، چندین میلیون یورو هزینه دارد. از نظر مالی و نظامی، صرف این منابع ارزشمند و کمیاب برای سرنگونی پهپاد‌های ارزان و سرگردان، مقرون به صرفه نیست. در این شرایط به سادگی، فقدان سیستم‌های دفاعی جامع و مقرون به صرفه برای استفاده روزمره در ناتو دیده می‌شود.

تداوم این گونه حوادث پهپادی حس امنیت عمومی را در کشور‌های بالتیک و شمال اروپا بی‌ثبات می‌کند.

علاوه بر این، این مرز‌ها به عنوان یک میدان آزمایش ناخواسته برای اطلاعات روسیه عمل می‌کنند. مسکو می‌تواند از نزدیک مشاهده کند که ناتو چگونه و با چه سرعتی به این تخلفات مرزی واکنش نشان می‌دهد و در نتیجه بینش‌های ارزشمندی در مورد نقاط ضعف نظارت بر حریم هوایی غرب به دست آورد.