پاسداری از اتحاد مقدس مسئولیت سنگین همگان در پساجنگ

به گزارش مجله خبری نگار، محسن فتحی، نماینده مردم سنندج در مجلس و نایب‌رئیس کمیسیون اجتماعی: اگرچه جنگ تحمیلی اخیر متوقف شده، اما میدان نبرد همچنان باز است. امروز و در شرایط پساجنگ، کشور ما بیش از هر زمان دیگری به «اتحاد مقدس» و افزایش سرمایه اجتماعی نیاز دارد. وحدتی که در روز‌های سخت جنگ، جان‌پناه ملت ایران بود، امروز باید تبدیل به فرهنگ عمومی و اولویت ملی شود. حفظ این اتحاد، نه یک انتخاب که ضرورت راهبردی برای عبور از بحران‌های پیش روست. اما در این مسیر، دودسته عامل خطرآفرین وجود دارند که اتحاد ملی را تهدید می‌کنند. هر یک به شیوه‌ای، اما هر دو در یک‌جهت، تضعیف سرمایه اجتماعی و خدشه‌دار کردن اعتماد عمومی.

دسته اول دشمنان خارجی با پروژه‌های آگاهانه

نخست، افراد و جریان‌های ضدانقلاب که عمدتاً در خارج از کشور ساماندهی می‌شوند. اینها مأموریت مشخص و پروژه‌های طراحی‌شده‌ای دارند. آنها آگاهانه و با برنامه، روی اختلاف‌افکنی، بزرگ‌نمایی ضعف‌ها، القای ناامیدی و ایجاد شکاف میان مردم و نظام سرمایه‌گذاری می‌کنند. رسانه‌های معاند، شبکه‌های اجتماعی و برخی سرویس‌های اطلاعاتی خارجی، بودجه‌های هنگفتی را صرف این پروژه می‌کنند. این افراد - چه از روی دشمنی تاریخی، چه از روی انتقام‌جویی سیاسی و چه صرفاً برای دریافت دلار - وظیفه خود می‌دانند که هر روز با یک سناریوی جدید، اتحاد ملی را نشانه بگیرند. کار آنها آگاهانه، سازمان‌یافته و مبتنی بر نقشه راه است.

دسته دوم دوگانه‌سازی‌های ناخواسته از درون

دسته دوم، کسانی هستند که در داخل کشور و با نیت‌های شاید خوب، اما بدون توجه به پیامد‌های رفتار خود، به اتحاد ملی آسیب می‌زنند. این افراد با «دوگانه‌سازی‌های افراطی»، «تخریب‌های شخصیتی» علیه مسئولان و کارگزاران نظام و «ادعا‌های غیرمسئولانه» بدون ارائه سند و مدرک، عملاً به نفع دشمن عمل می‌کنند. تفاوت این دسته نسبت به دسته اول در این است که «دسته اول آگاهانه و خواسته خنجر می‌زنند؛ دسته دوم اغلب ناخواسته و ناآگاهانه در این مسیر قدم می‌گذارند.»، اما نتیجه یکی است و آن تضعیف سرمایه اجتماعی، کاهش اعتماد عمومی و خدشه به وحدت ملی و روحیه انقلابی ملت ایران.

بگذارید صریح بگویم. در شرایط حساس فعلی، هر اظهارنظر تفرقه‌انگیز، هر نسبت نادرست، هر شخصیت‌کشی در رسانه‌ها و هر دوگانه‌سازی کودکانه - از طرف هر جریان و جناح سیاسی - در واقع «خدمت به دشمن و خیانت به وحدت ملی» است. فرقی نمی‌کند نیت گوینده کیست؛ آنچه اهمیت دارد، «نتیجه و پیامد عمل اوست». ما امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز به «فضای وحدت‌آفرین» داریم، نه «فضای تخریب و تفرقه». بصیرت انقلابی در شرایط امروز یعنی آنکه تفاوت میان این دو و پیامد‌های آن برای سرنوشت انقلاب و کشور را به‌خوبی درک کنیم.

نقش ویژه نمایندگان مجلس تریبونی با مسئولیت سنگین

در این میان، «نمایندگان مجلس شورای اسلامی» - به دلیل جایگاه ویژه‌شان- مسئولیتی مضاعف و حساس‌تر از دیگران دارند. چرا؟ چون نمایندگان مجلس با مردم به‌صورت مستقیم و بی‌واسطه در ارتباطند. آنها در تمامی بخش‌های کشور - از کلان‌شهر‌ها تا دورافتاده‌ترین روستا‌ها - حضور دارند و صدای آنها برای مردم حجیت و اعتبار دارد. این اعتماد، یک سرمایه عظیم ملی است، اما اگر این سرمایه - به دلیل مواضع وحدت‌شکنانه، مطامع جناحی، یا اظهارنظر‌های غیرمسئولانه - تخریب شود، آسیب آن ده‌ها برابر آسیب یک رسانه معاند خارجی است، چون مردم یک نماینده را «خودی» می‌دانند و حرف او را با دقت بیشتری می‌شنوند. اگر همان «خودی» حرف تفرقه بزند، اثر تخریبی آن در دل مردم، بسیار عمیق‌تر و ماندگارتر از تبلیغات دشمن خواهد بود؛ بنابراین مواضعی که نمایندگان مجلس می‌گیرند، اگر وحدت‌شکنانه باشد، می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به سرمایه اجتماعی کشور وارد کند. احتمال تأثیر منفی موضع یک نماینده، گاهی بیشتر از ده‌ها شبکه معاند خارجی است. چون مردم از دشمن خارجی انتظار دشمنی دارند، اما از نماینده خود انتظار حمایت و همدلی. وقتی این انتظار بشکند، ترمیم آن بسیار سخت و زمان‌بر خواهد بود. من از همه دلسوزان نظام - به‌ویژه همکارانم در مجلس - صمیمانه درخواست می‌کنم از هرگونه دوگانه‌سازی کاذب پرهیز کنیم و پیش از اظهارنظر، فکر کنیم که حرف ما چه تأثیری بر «وحدت ملی» و «اعتماد عمومی» خواهد داشت. توجه کنیم که امروز تنها یک دوگانه وجود دارد؛ طرف‌داران ایران و دشمنان ایران. نکند خدایی ناکرده کاری کنیم که دل دشمنان این کشور را شاد کنیم. همیشه یادمان باشد که دشمن بیرون نشسته و منتظر کوچک‌ترین شکاف ماست. هر حرف تفرقه‌آمیزی در داخل، یک هدیه به آن‌سوی آب‌هاست.

اتحاد، تنها مسیر پیروزی

ما در جنگ تحمیلی ثابت کردیم که با اتحاد و همدلی، می‌توان در برابر بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان ایستاد و پیروز شد. امروز نیز در میدان اقتصادی، معیشتی و بازسازی، به همان اتحاد نیاز داریم. اتحاد مقدس مردم، مسئولان، نمایندگان، قوا و نهادها، تنها نسخه عبور از شرایط حساس کنونی است. بیایید حرمت این اتحاد را نگه داریم. بیایید از امروز و همین حالا مراقب حرف‌ها و مواضع خود باشیم. بیایید به‌جای دشمن‌تراشی برای یکدیگر، دست در دست هم دهیم و برای حل مشکلات مردم تلاش کنیم. این نه‌فقط توصیه اخلاقی که ضرورت راهبردی برای بقا و پیشرفت ایران عزیزمان است.

منبع: فرهیختگان